Artroza stawu biodrowego: leczenie, objawy, stopnie

Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego jest postępującą chorobą dystroficzno-degeneracyjną. Najczęściej rozwija się w starszym wieku, z występowaniem czynników prowokujących - infekcyjnych, niezapalnych chorób stawów, urazów, skłonności genetycznych, skrzywienia kręgosłupa.

Koksartroza to inna nazwa artrozy stawu biodrowego, której leczenie jest bardzo złożone, długotrwałe, najpierw zachowawcze, a następnie chirurgiczne. Głównym objawem choroby jest ból, ograniczenie ruchu, w późniejszych etapach następuje skrócenie chorej kończyny, zanik mięśni udowych.

Jednak ostatnio zniesiono termin artroza i obecnie choroba ta nazywa się chorobą zwyrodnieniową stawów. Wcześniej artroza nie była uważana za proces zapalny, ale teraz stan zapalny jest również rozpoznawany w artrozie. Jak w całej teorii starzenia, interleukiny są wydzielane przez różne struktury chrząstki i wywołują stan zapalny, co skutkuje jego degeneracją, czyli pękaniem i próchnicą. A więc teraz nie ma artrozy, jest tylko choroba zwyrodnieniowa stawów.

Przyczyny artrozy stawu biodrowego

Sama choroba nie jest dziedziczona, ale cechy prowokujące jej rozwój, takie jak osłabienie tkanki chrzęstnej, różne zaburzenia metaboliczne i cechy genetyczne szkieletu, mogą być przenoszone z rodziców na dzieci. Dlatego zwiększa się ryzyko rozwoju artrozy stawów w obecności tej choroby u najbliższych krewnych.

Jednak głównymi przyczynami artrozy stawu biodrowego są choroby towarzyszące:

  • Choroba Perthesa - naruszenie ukrwienia i odżywiania głowy kości udowej i stawu w ogóle, rozwija się w dzieciństwie, częściej u chłopców
  • Wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego, dysplazja stawu biodrowego
  • Urazy - złamania biodra, zwichnięcia, złamania miednicy
  • Martwica głowy kości udowej
  • Procesy zapalne, infekcyjne - reumatoidalne zapalenie stawów, ropne zapalenie stawów (przeczytaj przyczyny bólu stawu biodrowego).

Ponieważ choroba rozwija się powoli, może być zarówno jednostronna, jak i obustronna. Czynniki przyczyniające się do wystąpienia artrozy:

  • Obecność współistniejących chorób kręgosłupa - skolioza, kifoza, osteochondroza itp., Płaskostopie, artroza stawu kolanowego (patrz objawy artrozy stawu kolanowego).
  • Zmiany hormonalne w organizmie, zaburzenia krążenia
  • Nadmierny nacisk na stawy - sport, ciężka praca fizyczna, nadwaga
  • Siedzący tryb życia połączony z otyłością
  • Wiek - w starszym wieku ryzyko rozwoju artrozy znacznie wzrasta

Główne metody diagnostyczne to MRI i CT, radiografia. Dane MRI dają dokładniejszy obraz stanu tkanek miękkich, uwzględnia się również tomografię komputerową patologii tkanki kostnej, kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe artrozy stawu biodrowego. Bardzo ważne jest ustalenie nie tylko obecności patologii, ale także stopnia artrozy i przyczyn jej wystąpienia..

Na przykład, jeśli zmiany w obrazach dotyczą bliższej części kości udowej, to jest to konsekwencja choroby Perthesa, jeśli kąt szyjki macicy wzrasta, a panewka jest zauważalnie spłaszczona, jest to dysplazja stawu biodrowego. Możesz również dowiedzieć się o urazach na podstawie zdjęć rentgenowskich..

Objawy 1 2 3 stopnie artrozy stawu biodrowego

Główne objawy artrozy stawów biodrowych to:

  • Najważniejszy i niezmienny to silny, ciągły ból w pachwinie, biodrze, stawie kolanowym, czasami promieniujący bólem nogi, w okolicy pachwiny
  • Sztywność ruchu, ograniczenie ruchomości stawów
  • Ograniczenie odwodzenia chorej nogi w bok
  • W ciężkich przypadkach kulawizny, zaburzenia chodu, skrócenie nogi, zanik kości udowej

1 stopień artrozy stawu biodrowego:

Na tym etapie choroby człowiek odczuwa ból tylko w trakcie i po wysiłku fizycznym, od długotrwałego biegania lub chodzenia, podczas gdy boli głównie sam staw, bardzo rzadko ból promieniuje do biodra lub kolana. Ponadto chód osoby jest normalny, nie obserwuje się kulawizny, mięśnie uda nie są atroficzne. Po zdiagnozowaniu na zdjęciach widoczne są narośla kostne, które są zlokalizowane wokół wewnętrznych i zewnętrznych krawędzi panewki, nie obserwuje się innych patologicznych zaburzeń szyi i głowy kości udowej.

2 stopnie artrozy:

W przypadku artrozy II stopnia stawu biodrowego objawy stają się znaczące, a bóle stają się już bardziej stałe i intensywne, aw spoczynku i podczas ruchu oddają pachwinę i udo, przy obciążeniu już kulejącym pacjent. Występuje również ograniczenie odwodzenia biodra, zmniejsza się zakres ruchu biodra. Na zdjęciach zwężenie szczeliny staje się połową normy, narośla kostne znajdują się zarówno na krawędziach zewnętrznych, jak i wewnętrznych, głowa kości udowej zaczyna się zwiększać, deformować i przesuwać do góry, jej krawędzie stają się nierówne.

3 stopnie artrozy stawu biodrowego:

Na tym etapie choroby bóle są potwornie stałe, zarówno w dzień, jak iw nocy, pacjentowi utrudnia się samodzielne poruszanie się, więc używa się laski lub kul, zakres ruchu stawu jest mocno ograniczony, zanik mięśni podudzia, ud i pośladków. Noga zostaje skrócona, a osoba jest zmuszona przechylać ciało, idąc w kierunku obolałej nogi. Przesunięcie środka ciężkości zwiększa obciążenie uszkodzonego stawu. Zdjęcia rentgenowskie pokazują liczne narośla kostne, głowa kości udowej rozszerza się, a przestrzeń stawowa jest znacznie zawężona.

Jak leczyć artrozę stawu biodrowego?

Aby uniknąć interwencji chirurgicznej, bardzo ważne jest terminowe ustalenie prawidłowej diagnozy, odróżnienie artrozy od innych chorób układu mięśniowo-szkieletowego - reaktywnego zapalenia stawów, zapalenia kaletki krętarzowej itp. Przy 1 i 2 stopniu artrozy leczenie powinno być prowadzone w złożonym, zachowawczym leczeniu, przy pomocy terapii manualnej, masaż leczniczy, gimnastyka lecznicza, ale tylko pod okiem wykwalifikowanego ortopedy.

  • Tydzień pierwszy - prosty paracetamol.
  • Jeśli nie ma efektu, wówczas NLPZ (najlepiej diklofenak lub ketorol w małej dawce) pod osłoną blokerów pompy protonowej (ale nie omeprazolu, ponieważ zwiększa niszczenie kości przy długotrwałym stosowaniu).
  • Plus na każdym etapie chondroprotektory.

Połączenie wszystkich środków terapeutycznych powinno rozwiązać kilka problemów naraz:

Zmniejsz ból

Do tego dziś istnieje ogromny wybór różnych NLPZ - niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które choć łagodzą ból, ale nie wpływają na rozwój choroby, nie mogą zatrzymać procesu niszczenia tkanki chrzęstnej. Mają szereg poważnych skutków ubocznych, których długotrwałe stosowanie jest również niedopuszczalne ze względu na fakt, że środki te wpływają na syntezę proteoglikanów, przyczyniając się do odwodnienia tkanki chrzęstnej, co tylko pogarsza stan. Oczywiście niedopuszczalne jest znoszenie bólu, ale środki przeciwbólowe należy również stosować ostrożnie, pod nadzorem lekarza, tylko w okresach zaostrzeń choroby.

NSAID obejmują: Celebrex, Arcoxia, Texamen, Nise, Nimulid, Nimika, Nalgezin, Movalis, Meloxicam Artrozan, Ketanov, Ketorolac, Ketarol, Artrozilen, Ketonal, Bystrumkaps, Flexen, Burana, Ibuprofen, Nouiklofen,, Diklak. (zobacz pełną listę, skutki uboczne i przeciwwskazania wszystkich NLPZ w naszym artykule zastrzyki na ból pleców).

Takie miejscowe środki do leczenia deformującej artrozy, jak maści rozgrzewające, nie są lekami o wyraźnym działaniu terapeutycznym, ale zmniejszają ból, działają rozpraszająco i częściowo łagodzą skurcze mięśni, takie środki obejmują Gevkamen, Espol, Menovazin, Nikoflex-cream.

Zapewnij lepsze odżywianie chrząstki i popraw krążenie krwi

Czynniki chondroprotekcyjne, takie jak glukozamina i siarczan chondroityny, to ważne leki, które mogą poprawić stan tkanki chrzęstnej, ale tylko we wczesnych stadiach choroby. Pełen opis tych leków w tabletkach, zastrzykach, kremach, ze średnimi cenami i przebiegami leczenia w artykule artroza stawu kolanowego. Aby poprawić krążenie krwi, aby zmniejszyć skurcz małych naczyń, zwykle zaleca się leki rozszerzające naczynia krwionośne - Stugeron (100 rubli), Cinnarizin (20 rubli), Agapurin (150-200 rubli), Trental (160-1000 rubli), Vazonid Retard (300 rubli), Pentoxifylline ( 60 rubli), nikotynian ksantynolu (170-200 rubli).

Tylko przy ściśle określonych wskazaniach można przepisać leki zwiotczające mięśnie - leki sprzyjające rozluźnieniu mięśni, takie jak Tizanidine - Sirdalud, Tizalud, Tizanil, a także Tolperyzon - Mydocalm. Ich stosowanie może mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki, rozluźnienie mięśni z jednej strony zmniejsza ból, poprawia ukrwienie, ale z drugiej strony skurcze i napięcie mięśni - zachodzi ochronna reakcja organizmu, a jej usunięcie może tylko przyspieszyć niszczenie tkanek stawowych.

Zastrzyki dostawowe

Wstrzyknięcia hormonalne wykonuje się tylko przy zapaleniu błony maziowej, czyli gromadzeniu się płynu w jamie stawowej. Raz i nie więcej niż 3 razy w roku (Kenolog, Metipred, Hydrocartizon). Leki hormonalne łagodzą ból i stany zapalne, ale mają wyraźny efekt immunosupresyjny, a ich stosowanie nie zawsze jest uzasadnione. Bardziej celowe jest wykonywanie zastrzyków w udo za pomocą chondroprotektorów - zabiegów Tsel T, Chondrolon, Alflutop 5-15 2-3 razy w roku. Pokazano również śródstawowe wstrzyknięcia kwasu hialuronowego - Ostenil, Fermatron, Synvisc, Giastat, to jest sztuczny smar do stawów.

Leczenie fizjoterapeutyczne

Opinia lekarzy na temat skuteczności tych zabiegów jest podzielona na zwolenników i przeciwników, niektórzy uważają swoje postępowanie za uzasadnione, inni za bezsensowne. Być może laseroterapia, magnetoterapia laserowa i ma sens w przypadku artrozy stawu biodrowego, wielu lekarzy nie znajduje innych zabiegów niezbędnych do leczenia tej choroby, ponieważ staw biodrowy jest stawem głębokim i wiele takich zabiegów po prostu nie jest w stanie osiągnąć celu i jest stratą czasu, wysiłku i ewentualnie fundusze dla pacjenta.

Masaż profesjonalny, trakcja stawu biodrowego (trakcja sprzętowa), terapia manualna, ćwiczenia fizjoterapeutyczne

Wszystkie te środki terapeutyczne są bardzo przydatne w kompleksowej terapii choroby, pomagają wzmocnić mięśnie otaczające staw, zwiększają jego ruchomość, a odpowiednio połączone z leczeniem farmakologicznym mogą pomóc w zwiększeniu odległości od głowy do depresji i zmniejszeniu nacisku na głowę kości udowej. Dotyczy to zwłaszcza ćwiczeń fizjoterapeutycznych, bez ich kompetentnego doboru i regularnej realizacji poza zaostrzeniami nie da się osiągnąć rzeczywistej poprawy stanu pacjenta.

Jeśli pacjent ma nadwagę, to oczywiście dieta może pomóc zmniejszyć obciążenie chorego stawu, ale nie ma niezależnego efektu terapeutycznego. Lekarze zalecają również używanie lasek lub kul, w zależności od stopnia dysfunkcji stawów..

W przypadku artrozy III stopnia lekarze zawsze nalegają na interwencję chirurgiczną, ponieważ zniszczony staw można przywrócić tylko poprzez zastąpienie go endoprotezą. Zgodnie ze wskazaniami stosuje się protezę bipolarną, która zastępuje zarówno głowę, jak i panewkę, lub protezę jednobiegunową, która zmienia tylko głowę kości udowej bez panewki.

Dziś takie operacje wykonuje się dość często, dopiero po dokładnym zbadaniu, w zaplanowany sposób w znieczuleniu ogólnym. Zapewniają pełne przywrócenie funkcji stawu biodrowego przy kompetentnym i starannym wdrożeniu wszystkich środków pooperacyjnych - antybiotykoterapii przeciwdrobnoustrojowej i około półrocznej rehabilitacji. Takie protezy stawu biodrowego wytrzymują nawet 20 lat, po czym należy je wymienić.

Deformująca artroza stawu biodrowego: objawy i leczenie

Postępujące patologie pochodzenia niezapalnego obejmują deformację artrozy stawu biodrowego. Choroba wywołuje ograniczoną ruchomość kończyny dolnej, w pierwszych stadiach rozwoju nie ma wyraźnych objawów objawowych. Brak terminowej terapii artrozy prowokuje przejście choroby do końcowego etapu, w którym konieczna jest wymiana uszkodzonego stawu na sztuczny implant.

Ogólne informacje o patologii

Raport o średnich statystykach:

  • 20% pacjentów nie otrzymuje odpowiedniego leczenia i do końca życia cierpi na zespół przewlekłego bólu;
  • zgodnie z tabelą wskaźników poziom bolesnych doznań wynosi 5 jednostek - według dziesięciopunktowej oceny;
  • u kobiet choroba skraca życie o 10 lat - z powodu bólu;
  • u mężczyzn choroba zwyrodnieniowa stawów przebiega łatwiej, przypominając objawy patologii w starszym wieku, ze stopniowym ścieńczeniem chrząstki.

Niebezpieczne choroby obejmują deformację artrozy stawu biodrowego, oprócz uszkodzenia dysków chrzęstnych, wywołuje zwyrodnieniowe uszkodzenia kości, rozwój osteofitów, utajone procesy zapalne.

W przypadku braku terapii patologia może zająć sąsiedni aparat stawowy.

Objawy

Początkowe etapy deformacji artrozy stawu biodrowego nie mają wyraźnych objawów klinicznych lub charakteryzują się słabymi i krótkotrwałymi objawami.

Wskaźniki procesu patologicznego zależą od fazy rozwoju choroby:

  1. W pierwszym etapie pacjent zaczyna odczuwać dyskomfort po noszeniu dużych ciężarów, długim spacerze. Zespół bólowy obejmuje udo, promieniuje do okolic pachwin i kolan. Pacjent słyszy delikatny chrupnięcie w obszarze problemowym; po odpoczynku wszystkie nieprzyjemne objawy ustępują samoistnie. Nie ma problemów z wykonywaniem stawu, dyskomfort przypisuje się przepracowaniu. Określając chorobę na tym etapie, wyleczenie odnotowuje się u 90% pacjentów.
  2. Na drugim etapie kliniczne objawy deformacji artrozy stawu biodrowego są bardziej wyraźne. Obciążenia prowadzą do bólu, który charakteryzuje się wczesnym początkiem, długotrwałym zachowaniem. Aby stłumić dyskomfort, musisz zażywać środki przeciwbólowe. Po długim pobycie w pozycji statystycznej lub śnie, pojawia się początek zespołu bólowego, pacjentowi trudniej jest się rozproszyć. Kiedy małe fragmenty tkanki chrzęstnej dostaną się do jamy aparatu stawowego, następuje blokada z ostrym bólem, po której następuje chwilowe unieruchomienie kończyny dolnej. Podczas ruchu następuje wzrost napięcia mięśniowego, więzadeł w obolałej nodze, z pojawieniem się kulawizny. Terapia pomaga tylko ustabilizować stan, całkowite wyleczenie nie jest możliwe.
  3. W trzecim etapie - etap dotyczy końcowych etapów deformacji artrozy stawu biodrowego. Zespół bólowy charakteryzuje się stałą obecnością, farmakoterapia zapewnia chwilową ulgę. Występuje skrócenie i skrzywienie chorej kończyny dolnej, obserwuje się zanikowe zmiany w tkankach mięśniowych. Pacjent wymaga środków ułatwiających poruszanie się: laski lub kul. Terapia zachowawcza jest bezsilna i nieużywana.

Proces patologiczny przebiega stopniowo, w wolniejszym tempie. Gdy pojawią się pierwsze bóle, należy skontaktować się z miejscową przychodnią w celu ustalenia źródła problemu. W pierwszych dwóch stadiach choroby można uniknąć leczenia chirurgicznego, ograniczając się do leczenia.

Powody

Choroba może dotyczyć jednego lub obu stawów. Za główne źródła artrozy uważa się zużycie odpowiadające zmianom związanym z wiekiem, problemy z krążeniem krwi w dotkniętych obszarach, spowolnienie procesów metabolicznych.

W przypadku tych źródeł choroba jest określana jako idiopatyczna lub pierwotna..

W pierwszych dwóch etapach choroba charakteryzuje się powolnym postępem: przejście z jednego etapu do drugiego może trwać 10-15 lat. W przypadku braku możliwości całkowitego wyleczenia, proces patologiczny można przenieść na przedłużoną remisję..

Jeśli powstanie choroby następuje pod wpływem poszczególnych chorób, stabilnych przeciążeń aparatu stawowego, uważa się je za wtórne. Proces deformacji i niszczenia stawu biodrowego ulega przyspieszeniu pod wpływem następujących czynników:

  • urazy stawów, wywołujące urazy, złamania;
  • choroby autoimmunologiczne - reumatoidalne zapalenie stawów;
  • dysplazja - wrodzona anomalia aparatu stawowego;
  • choroby oddziału endokrynologicznego - cukrzyca, zaburzenia tarczycy;
  • nadwaga z otyłością dowolnego stopnia;
  • brak niezbędnej aktywności fizycznej, fizycznej;
  • niewłaściwie zorganizowane warunki pracy, trening sportowy.

Brak profesjonalnej pomocy w deformacji artrozy stawu biodrowego może spowodować kalectwo, a następnie kalectwo.

Diagnostyka

W przypadku kontaktu z miejscową przychodnią pacjent kierowany jest na konsultację do ortopedy, chirurga, artrologa - w zależności od poziomu wyposażenia placówki medycznej. Specjalista przeprowadza standardową ankietę z wpisaniem danych do historii choroby: czasu wystąpienia pierwszej dolegliwości, okoliczności towarzyszących przed ich wystąpieniem, czasu trwania i siły zespołu bólowego.

Głównym sposobem potwierdzenia przypuszczalnej diagnozy są zdjęcia radiologiczne. Zgodnie z otrzymanymi od nich informacjami określa się etap procesu patologicznego:

W pierwszym stadium choroby stwierdza się bezkrytyczne zwężenie szpary stawowej, początkowe uszkodzenie tkanki chrzęstnej i brak zmian w kościach. Pacjenci rzadko zwracają uwagę na przejściowy dyskomfort, uważając go za przejaw zmęczenia.

Po drugie, przerwa między stawami jest znacznie zmniejszona, chrzęstne dyski są cieńsze, w obszarach największego pękania naprężeniowego określa się małe naruszenia integralności. Wzdłuż krawędzi głowy kości obserwuje się niestandardowe, kolczaste narośla.

Po trzecie, nie ma przerwy między stawowej, głowa kości nie jest pokryta tkanką chrzęstną. Na zdjęciach widać oznaki rozwijającej się ankylozy - zespolenia aparatu w jedną całość, z uchwyceniem jamy panewkowej.

Aby zidentyfikować zmiany w pobliskich tkankach, można zalecić szczegółową ocenę stanu, MRI, CT. Kliniczne analizy krwi i moczu wskazują na ukryte procesy zapalne i inne współistniejące patologie.

Leczenie

Zabiegi terapeutyczne są przepisywane przez lekarza prowadzącego po otrzymaniu pełnej informacji o stanie dotkniętego obszaru, złożoności przebiegu deformującej się artrozy stawu biodrowego. Głównym celem technik zachowawczych jest przywrócenie chrząstki, złagodzenie bólu, stanu zapalnego. Tylko twój lekarz może przepisać leki.

Leki

Terapia polega na zastosowaniu oddzielnych farmakologicznych podgrup leków:

NLPZ - fundusze pozwalają pozbyć się zespołu bólowego, procesów zapalnych. Leczenie odbywa się przy pomocy Diklak, Ibuprofen, Nurofen, Ibuprom, Nekst, Artrokam, Suprafen, Dolgit, Novigan. Leki przeciwzapalne mają szereg skutków ubocznych i należy je stosować z dużą ostrożnością..

Środki przeciwbólowe - zalecane przy bólu ostrym, stosuje się Analgin, Baralgin, Tempalgin, Spazmalgon. W przypadku złożonego kursu można zastosować blokadę nowokainy.

Chondroprotectors - leki pozwalają przywrócić uszkodzoną przez chorobę tkankę chrzęstną, poprawiają procesy metaboliczne, krążenie krwi w obszarze problemowym. Glukozamina, Chondroxide, Sustagard Artro, Artrakam, Sustilak są częściej przepisywane.

Kierunek terapeutyczny wyróżnia czas trwania kursu, sednem zabiegu jest złożony efekt z użyciem leków przeciwzapalnych, które przyspieszają procesy metaboliczne.

Kierunek chirurgiczny

Operacje są zalecane w zaawansowanych przypadkach, na drugim lub trzecim etapie deformującej artrozy. Leki w tym okresie są bezsilne i nie mogą powstrzymać niszczenia aparatu stawowego, należy go wymienić na sztuczny..

Sztywność stawów w pierwszych dwóch etapach patologii, pacjentowi przypisuje się manipulację, która oznacza usunięcie oderwanych cząstek dysku chrzęstnego. Zabieg pomaga pozbyć się bolesnych wrażeń, sztywności kończyny dolnej.

W przypadku zajęcia całej powierzchni stawowej wykonuje się endoprotezę z usunięciem zniszczonego stawu i wszczepieniem implantu. Po zabiegu chirurgicznym ustąpiły objawy bólowe, reakcje zapalne i przywrócona normalna ruchomość. Po kilku miesiącach pacjent może się swobodnie poruszać bez pomocy kul czy laski. Powikłania operacji obejmują prawdopodobieństwo infekcji, martwicy, paraliżu chorej nogi, krwawienia, obrzęku tkanek.

Fizjoterapia

Fizjoterapia wykazuje maksymalną skuteczność w początkowych stadiach rozwoju choroby, aż do niecałkowitego uszkodzenia dysków chrzęstnych poprzez deformację artrozy stawu biodrowego i, jeśli to możliwe, ich powrót do zdrowia. Doborem odpowiednich technik zajmuje się fizjoterapeuta, biorąc pod uwagę wiek pacjenta, złożoność przebiegu choroby, współistniejące chroniczne patologie oraz specyfikę objawów..

Często przepisywane zabiegi obejmują terapię ultradźwiękową, krioterapię ciekłym azotem, magnetoterapię, hirudoterapię, lecznicze błoto lecznicze i elektrostymulację. Aby uzyskać maksymalne wyniki, pacjentowi przypisuje się kilka kolejnych kursów zabiegów fizjoterapeutycznych - do trzech w ciągu roku kalendarzowego.

Zapobieganie

Eksperci zalecają z góry, aby zapobiec prawdopodobieństwu rozwoju procesu patologicznego:

  • Wprowadź do harmonogramu dozowaną aktywność fizyczną - specjalny zestaw ćwiczeń wzmocni tkankę mięśniową, pozytywnie wpłynie na ogólny stan stawów. Treningi odbywają się w zależności od siły i możliwości organizmu, najlepsze efekty daje aerobik w wodzie, pływanie w basenie.
  • Odrębne zalecenia dla pacjentów z nadwagą, po traumatyzacji obejmują konieczność długich spacerów, ćwiczeń na rowerach stacjonarnych, odchudzania z wykorzystaniem specjalnego stołu dietetycznego, ćwiczeń fizjoterapeutycznych.
  • Pacjentom nie wolno przebywać w pozycji statystycznej przez długi czas, konieczne jest unikanie hipotermii, leczenie urazów w odpowiednim czasie, korygowanie płaskostopia, zwichnięcie stawów.

Deformująca artroza stawu biodrowego jest chorobą przewlekłą o stopniowym rozwoju. Pojawienie się początkowych oznak rozwoju choroby wymaga pełnego badania diagnostycznego i wdrożenia schematu leczenia przepisanego przez lekarza prowadzącego. Nie ignoruj ​​pierwszych sygnałów ostrzegawczych organizmu - w trakcie procesu konieczna będzie endoprotezoplastyka mechanizmu stawowego.

Artroza stawu biodrowego: objawy, metody leczenia, etapy

Koksartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, jest jedną z najpoważniejszych patologii układu mięśniowo-szkieletowego. Ze względu na duże rozmiary struktur stawowych ból i dyskomfort są znacznie silniejsze niż w przypadku innych stawów. Konsekwencje patologii są również dotkliwe - jeśli zniszczenie małych stawów kostnych powoduje wiele nieprzyjemnych wrażeń, wówczas artroza stawu biodrowego bez leczenia jest bezpośrednią drogą do niepełnosprawności. Tylko właściwa terapia, a czasem operacja, pomoże osobie nie stracić zdolności chodzenia.

Co to jest artroza stawu biodrowego?

Koksartroza, choroba zwyrodnieniowa stawów, artroza stawu biodrowego to synonimy tego samego patologicznego procesu zachodzącego w udzie z jednej lub obu stron. We współczesnej medycynie patologia jest również nazywana chorobą zwyrodnieniową stawów: wcześniej uważano, że stan zapalny nie jest charakterystyczny dla procesów zwyrodnieniowych, ale dokładniejsze badania wykazały coś przeciwnego. Dotknięte tkanki chrząstki stawowej wydzielają elementy zapalne (interleukiny), więc choroba zwyrodnieniowa stawów to kolejny poprawny termin.

Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

  • Postępuje równomiernie, przechodząc z jednego etapu do drugiego;
  • Prowadzi do uporczywego bólu, ograniczenia ruchomości stawów;
  • Powoduje deformację powierzchni kostnych, częściowe lub całkowite zniszczenie chrząstki szklistej;
  • W fazie rozszerzonej występuje częściej u osób starszych, ale często zaczyna się po 40 latach;
  • Objawy patologii występują u 70% osób powyżej 75 roku życia;
  • Kobiety częściej chorują.

Połączenie to mechanizm, w którym znajdują się części trące. Z powodu obniżenia jakości lub ilości środka smarnego (płynu międzystawowego) stykające się powierzchnie ulegają zużyciu. Na chrząstce pojawiają się małe pęknięcia, później ulegają zniszczeniu, a zamiast zdrowej tkanki pojawia się kalus. Takie narośla nie pozwalają normalnie poruszać się nodze, tracone są jej funkcje.

Przyczyny rozwoju choroby

Choroba zwyrodnieniowa prawego lub lewego uda może być pierwotna lub wtórna, a pierwsza opcja jest typowa dla osób starszych. Choroba pierwotnej postaci rozwija się od dziesięcioleci, wiąże się z wiekiem, zużyciem i zniszczeniem chrząstki.

Wtórna koksartroza ma inne przyczyny i może nawet rozpocząć się u młodej osoby. Jest to związane z powstałym stanem zapalnym (zakaźnym, autoimmunologicznym), co powoduje początek patologii. Przyczyną może być również wcześniejszy uraz biodra (kontuzja, zwichnięcie, złamanie kości). Inne możliwe przyczyny postaci wtórnej:

  • Operacje na tym obszarze anatomicznym;
  • Cukrzyca i inne poważne patologie metaboliczne;
  • Choroby hormonalne;
  • Wrodzone, nabyte formy skrzywienia i przemieszczenia kości;
  • Dysplazja stawów u dziecka;
  • Występ panewki stawowej, martwica głowy kości udowej;
  • Choroby naczyniowe o charakterze ogólnoustrojowym, prowadzące do pogorszenia odżywiania chrząstki;
  • Gruźlica kości, reumatoidalne zapalenie kości i stawów;
  • Dna, choroba Perthesa;
  • Guzy - łagodne, złośliwe.

Objawy artrozy stawu biodrowego dowolnej postaci pojawią się szybciej, jeśli na organizm wpływają czynniki ryzyka:

  • Ciągły stres, szok nerwowy, depresja i lęk;
  • Otyłość, nawet niewielka nadwaga;
  • Niekorzystna dziedziczność;
  • Brak aktywności fizycznej, siedzący tryb pracy lub niektóre zawody z dużym obciążeniem stawów;
  • Nadmierne obciążenia fizyczne (mocowe), sporty wyczynowe.

Objawy choroby

Nie można przeoczyć rozwijającej się artrozy stawu biodrowego i jej objawów. Już we wczesnym stadium choroba daje o sobie znać, a przede wszystkim ból. Ból w powstającej i postępującej artrozy stawu biodrowego nasila się, gdy choroba przechodzi z jednego etapu do drugiego. Pojawiają się w okolicy ud, sięgają do kolana, pachwiny, a nawet do podbrzusza. Zwykle po śnie ból ustępuje, ale w zaawansowanym stadium może występować cały czas. Podczas badania palpacyjnego ból nie zawsze jest odczuwalny, ponieważ uszkodzenie stawów może rozpocząć się od głęboko położonych części.

Od lat borykasz się z WSPÓLNYMI FARBAMI bez powodzenia? „Skuteczny i niedrogi środek przywracający zdrowie i ruchomość stawów pomoże w 30 dni. Ten naturalny środek działa tak, jak wcześniej tylko operacja”.

Inne możliwe objawy choroby:

  • Chrupnięcie, które pojawia się podczas ruchu, czasami nawet z lekkim;
  • Utykanie, zmiana chodu;
  • Skrócenie nogi od strony, w której występuje artroza stawu biodrowego;
  • Sztywność ruchu, ograniczona rotacja, ruch nogi.

W miarę postępu rozwoju pojawiają się inne oznaki patologii. Tak więc badanie palpacyjne daje uczucie deformacji kości, obecność narośli. Podczas badania lekarz zauważa zanik mięśni, a pacjent nawet w normalnym życiu zmuszony jest do poruszania się laską, kulą - z powodu bólu i osłabienia kończyny.

Ogólnie ból i inne objawy kliniczne silnie zależą od stadium. Istnieją takie etapy koksartrozy:

  • Pierwszy. Objawy są łagodne, ale początkowe zmiany są zauważalne już podczas diagnozy. Płyn maziowy staje się grubszy, zmniejsza się jego objętość, a pod koniec etapu zmienia się struktura chrząstki. Pojawiają się małe pęknięcia, które organizm próbuje wyleczyć tworząc małe „zrogowacenia”.
  • Druga. Ból na tym etapie jest dość zauważalny, chrupanie, ograniczenie funkcji motorycznych są oczywiste. Zespół bólowy promieniuje na inne części ciała, rozprzestrzenia się na całą nogę. Na zdjęciu: przerzedzenie chrząstki, zwężenie odległości między kośćmi, naruszenie struktury powierzchni stawowych, czasami - przemieszczenie głowy kości z jamy. Zwiększa się liczba narośli kostnych (osteofitów).
  • Trzeci. Ból staje się nie do zniesienia, osoba jest poważnie ograniczona w ruchu, wielu w ogóle przestaje się poruszać. Chrząstka prawie całkowicie zniszczona, zanik mięśni, mocno zdeformowany staw. Osteofity kości wyglądają jak ciernie i podrażniają zakończenia nerwowe.

Jakie są zagrożenia i komplikacje?

Nie jest to trudne do zrozumienia - jeśli przy takiej patologii, jak artroza stawu biodrowego, objawy i leczenie są określone nieprawidłowo, z czasem grozi to niepełnosprawnością. Bolesny zespół bólowy, niezdolność do chodzenia, potrzeba stałej opieki - to właśnie czeka osobę bez leczenia tej choroby..

Niepełnosprawność z uszkodzeniem kości uda ustala się w zależności od ciężkości choroby; przy całkowitym braku możliwości pracy podaje się pierwszą grupę. Dla takich pacjentów wskazana jest operacja - to jedyna skuteczna metoda leczenia w takiej sytuacji. Ale nawet nowoczesne metody chirurgiczne mogą wiązać się z ryzykiem powikłań:

  • Zanieczyszczenie infekcyjne;
  • Zakrzepica, zator zakrzepowy;
  • Znaczna utrata krwi.

Ogólny odsetek powikłań jest niewielki - 0,5-2%, ale występują. Najczęściej obserwuje się infekcję protezy, którą następnie należy wymienić na nową. Dlatego tak ważne jest, aby po operacji przeprowadzić antybiotykoterapię..

Środki diagnostyczne dla artrozy

Warto zwrócić się o pomoc do traumatologa, chirurga, ortopedy już przy pierwszych oznakach uszkodzenia okolicy udowej. Początkowo, jeśli podejrzewasz artrozę stawu biodrowego, lekarz wykonuje badania fizyczne:

  • Wyczuwa udo, odsłania miejsca bólu, osteofity kości;
  • Wykonuje bierne ruchy nóg - zginanie, prostowanie, odwodzenie i przywodzenie w celu określenia zakresu możliwych ruchów.

Diagnostyka instrumentalna pomoże dokładniej zdiagnozować i przepisać leczenie artrozy stawu biodrowego. Zazwyczaj wykonuje się zdjęcia rentgenowskie - najtańszą, dostępną metodę badawczą. Zaleca się wykonywanie zdjęć rentgenowskich przy użyciu nowoczesnych maszyn lub zastąpienie ich tomografią komputerową, gdzie jakość zdjęć jest znacznie wyższa. Tomografia komputerowa dostarcza kompleksowych informacji o stanie kości, chrząstki, powierzchni stawowych. Jeśli wymagane jest szczegółowe badanie stanu tkanek miękkich (na przykład, gdy uciskany jest korzeń nerwu), specjalista przepisze rezonans magnetyczny.

Inne możliwe środki diagnostyczne:

  • USG stawów;
  • ;
  • Badanie krwi na czynnik reumatoidalny;
  • Próby tuberkulinowe;
  • Analiza biochemiczna pod kątem podejrzenia cukrzycy, dny moczanowej.

Bardzo ważne jest, aby znaleźć przyczynę wtórnej koksartrozy, ponieważ bez wpływu na nią nie będzie można zatrzymać przebiegu choroby.

Leczenie artrozy stawu biodrowego - leki i fizjoterapia

Jeśli objawy choroby są ukryte i nie przeszły one do etapu nieodwracalnych zmian, pacjentowi pomoże leczenie zachowawcze. W przypadku ciężkiej choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego konieczna będzie również terapia lekowa - w ramach przebiegu leczenia.

Jak leczyć artrozę stawu biodrowego? Istnieje program korygowania choroby:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Pigułki lub zastrzyki Ibuprofen, Arcoxia, Dexalgin, Movalis i inne pomogą pozbyć się bólu, stanu zapalnego. Nie można ich używać w niekontrolowany sposób - zmniejszy się zdolność chrząstki do regeneracji, ponadto NLPZ silnie wpływają na żołądek i jelita..
  • Leki naczyniowe. Leczenie takimi środkami (Trental, Actovegin, Cinnarizine, Nikotinic acid) pomaga wzmocnić odżywienie chrząstki i pomaga ją przywrócić.
  • Środki zwiotczające mięśnie. Wskazany przy spastycznych bólach mięśni spowodowanych uszkodzeniem okolicy uda. To są leki Mydocalm, Baklosan, Tolperisone.
  • Chondroprotectors. Artroza stawu biodrowego wymaga obowiązkowego i wielomiesięcznego przyjmowania takich leków (Dona, Struktum). Konieczne jest również stosowanie form do wstrzykiwań na kursach, na przykład Alflutop, w tym wstrzykiwanie go do jamy stawowej. Jeszcze skuteczniejszą techniką jest wprowadzenie do stawu preparatów kwasu hialuronowego..
  • Kortykosteroidy. Stosuje się je w skrajnych przypadkach w postaci zastrzyków dostawowych. To leczenie jest konieczne, jeśli objawy stają się nie do zniesienia..

Zewnętrzne środki zaradcze (maści, żele) na koksartrozę są zwykle nieskuteczne z powodu głębokiego łożyska stawu. Z drugiej strony, techniki fizjoterapeutyczne są często stosowane i zapewniają poważną ulgę w bólu. UHF, laseroterapia, magnetoterapia, UHF, masaż wykonywany jest w okolicy ud. Również w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów wskazana jest terapia manualna, w niektórych przypadkach - przedłużenie stawów.

Dawno zapomniany środek na bóle stawów! „Najskuteczniejszy sposób leczenia problemów ze stawami i plecami” Czytaj więcej >>>

Środki ludowe na artrozę

Wiele osób stosuje alternatywne leczenie tej patologii, chociaż artroza stawu biodrowego nie reaguje dobrze na różne techniki zewnętrzne. Tylko przy silnym zespole bólowym można zastosować kompresy z izolacją na bolące miejsce, chociaż będzie to bardziej rozpraszające. Leczenie powikłanej i zaawansowanej artrozy stawu biodrowego najlepiej wykonywać środkami doustnymi:

  • Wlej 100 g suchego ziela pięciornika z 500 ml wódki, nalegaj w ciemności przez 10 dni, zażywaj 30 kropli trzy razy dziennie, aby złagodzić stan zapalny;
  • Codziennie rób galaretkę, w przypadku braku przeciwwskazań, regularnie gotuj galaretowate mięso - potrawy będą służyć nie gorzej niż chondroprotektory.

Takim kompresem można złagodzić ból. Konieczne jest równe wymieszanie miodu, żółci lekarskiej, amoniaku, gliceryny, nałożenie na staw i zawiązanie ciepłą szmatką. Pozostaw kompres na 3 godziny, a następnie spłucz.

Inne metody i działanie

W celu pełnego leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów bardzo ważne jest przestrzeganie właściwej diety; będziesz musiał odmówić jedzenia, które zakłóca ukrwienie i utrudnia odżywianie chrząstki. Są to wędliny, ocet, potrawy solone, potrawy smażone, a także potrawy z konserwantami, tłuszcze trans. Ale w diecie powinno być więcej potraw z magnezem, potasem, jodem, wapniem.

W leczeniu artrozy stawu biodrowego niezbędna jest gimnastyka lecznicza. Codzienne rozgrzewki, specjalne ćwiczenia w pozycji leżącej powinni wykonywać wszyscy pacjenci. Na przykład musisz powoli podnosić nogę i trzymać ją nad podłogą przez kilka sekund. Ważne jest, aby wykluczyć nagłe ruchy, aby nie pozwolić na długie i szybkie chodzenie - przy koksartrozie tylko nasili postęp choroby. Aby odciążyć staw, możesz użyć laski, kul, a ortopeda może również polecić specjalne ortezy, aby odciążyć.

Leczenie artrozy stawu biodrowego trzeciego, ostatniego etapu odbywa się tylko przy pomocy operacji, inne metody są nieskuteczne. W 95% przypadków operacja kończy się sukcesem, ruchy nóg są w pełni przywracane. Ale protezy nie trwają wiecznie, ich żywotność wynosi nawet 20 lat, więc operacja jest środkiem ekstremalnym. Podczas endoprotezoplastyki zmienia się własny staw na sztuczny, a artroza stawu biodrowego nie jest już zagrożona.

Zapobieganie koksartrozie

Aby nie przeprowadzać kompleksowego leczenia patologii, nie cierpieć z powodu bólu, ważne jest, aby rozpocząć działania zapobiegawcze od najmłodszych lat. Zapobieganie koksartrozie jest szczególnie ważne dla osób narażonych na czynniki ryzyka.

Aby dopływ krwi do chrząstki nie ucierpiał, powinieneś:

  • Jedz z włączeniem pokarmów roślinnych do menu, wystarczającą ilością chudego mięsa, twarogu, galaretki, sfermentowanego mleka;
  • Rzuć palenie, nie nadużywaj alkoholu;
  • W pracy siedzącej regularnie rozgrzewaj się, wykonuj proste ćwiczenia;
  • Porzuć siedzący tryb życia na rzecz jazdy na nartach, pływania i innych ćwiczeń aerobowych o niskiej intensywności.

Aby osoba nie przejmowała się artrozą stawu biodrowego, należy kontrolować masę ciała, zapobiegać otyłości i pojawieniu się nawet 5-10 dodatkowych kilogramów - to poważnie zwiększa obciążenie okolicy bioder. Koksartrozie można zapobiec tylko dzięki zintegrowanemu podejściu i zdrowemu stylowi życia!

Artroza stawu biodrowego

Artroza stawu biodrowego (deformująca artroza, koksartroza, choroba zwyrodnieniowa stawów) jest powoli postępującą chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną, prowadzącą z czasem do zniszczenia chorego stawu, uporczywego bólu i ograniczonej ruchomości.

Choroba dotyka osoby powyżej 40 roku życia, kobiety chorują kilka razy częściej niż mężczyźni.

W ogólnej strukturze artrozy główną rolę odgrywa artroza stawu biodrowego. Wynika to z szeroko rozpowszechnionej wrodzonej patologii stawów biodrowych (dysplazja), a także znacznego wysiłku fizycznego, któremu te stawy podlegają.

Czynniki ryzyka i przyczyny artrozy stawu biodrowego

W patologicznym mechanizmie rozwoju artrozy stawu biodrowego główną rolę odgrywa zmiana właściwości fizykochemicznych mazi stawowej (dostawowej), w wyniku której staje się on grubszy i bardziej lepki. Pogarsza to jego właściwości smarne. Podczas ruchu powierzchnie chrząstki stawowej zaczynają się o siebie ocierać, stają się szorstkie i pokrywają się pęknięciami. Drobne cząsteczki chrząstki szklistej odrywają się i przedostają do jamy stawowej, powodując rozwój w niej aseptycznego (niezakaźnego) zapalenia. W miarę postępu choroby tkanka kostna zostaje wciągnięta w proces zapalny, co prowadzi do aseptycznej martwicy głowy kości udowej i powierzchni panewki, tworzenia się osteofitów (narośli kości), nasilenia stanu zapalnego i wywołania silnego bólu podczas ruchu.

W późnym stopniu artrozy stawu biodrowego stan zapalny rozprzestrzenia się na otaczające tkanki (naczynia, nerwy, więzadła, mięśnie), co prowadzi do pojawienia się objawów zapalenia okołostawowego. W rezultacie staw biodrowy jest całkowicie zniszczony, traci się jego funkcje, zatrzymuje się w nim ruch. Ten stan nazywa się ankylozą..

Przyczyny artrozy stawu biodrowego:

  • wrodzone zwichnięcie biodra;
  • dysplazja stawu biodrowego;
  • aseptyczna martwica głowy kości udowej;
  • Choroba Petersa;
  • uraz stawu biodrowego;
  • zakaźne zapalenie stawów stawu biodrowego;
  • gonarthrosis (deformująca choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego);
  • osteochondroza;
  • nadwaga;
  • sporty wyczynowe;
  • płaskostopie;
  • rachiocampsis;
  • Siedzący tryb życia.

Patologia nie jest dziedziczona, ale dziecko dziedziczy po swoich rodzicach cechy strukturalne układu mięśniowo-szkieletowego, które w sprzyjających warunkach mogą powodować artrozę stawu biodrowego. To tłumaczy fakt istnienia rodzin, w których zapadalność jest większa niż w populacji ogólnej..

Formy choroby

W zależności od etiologii artroza stawu biodrowego dzieli się na pierwotną i wtórną. Wtórna artroza rozwija się na tle innych chorób stawu biodrowego lub jego urazów. Forma pierwotna nie jest związana z poprzednią patologią, przyczyna jej rozwoju często nie jest ustalona, ​​w tym przypadku mówią o idiopatycznej artrozy.

Koksartroza jest jednostronna lub obustronna.

Gradacja

Podczas artrozy stawu biodrowego występują trzy etapy (stopnie):

  1. Początkowe - zmiany patologiczne nie są bardzo wyraźne, pod warunkiem szybkiego i odpowiedniego leczenia są odwracalne.
  2. Postępująca koksartroza - charakteryzuje się stopniowym nasilaniem się objawów (ból w stawie i upośledzona ruchomość), zmiany w tkankach stawu są już nieodwracalne, ale terapia może spowolnić procesy zwyrodnieniowe.
  3. Ostatecznie - ruch w stawie zostaje utracony, powstaje ankyloza. Leczenie jest możliwe tylko chirurgicznie (wymiana stawu na sztuczny).

Operacje artroplastyki w 95% przypadków zapewniają całkowite przywrócenie ruchomości kończyny, przywrócenie zdolności do pracy.

Objawy artrozy stawu biodrowego

Główne objawy artrozy stawu biodrowego:

  • ból w pachwinie, biodrze i kolanie;
  • uczucie sztywności w dotkniętym stawie i ograniczenie jego ruchomości;
  • kalectwo;
  • ograniczenie uprowadzenia;
  • zanikowe zmiany w mięśniach uda.

Obecność niektórych objawów artrozy stawu biodrowego, a także ich nasilenie, zależą od stopnia zaawansowania choroby.

Przy I stopniu artrozy stawu biodrowego pacjenci skarżą się na ból powstający pod wpływem wysiłku fizycznego (długie chodzenie, bieganie) w dotkniętym stawie. W niektórych przypadkach ból jest zlokalizowany w kolanie lub udzie. Po krótkim odpoczynku ból ustępuje samoistnie. Zakres ruchu kończyny jest całkowicie zachowany, chód nie jest zaburzony. Zdjęcie rentgenowskie pokazuje następujące zmiany:

  • nieznaczne nierównomierne zmniejszenie światła przestrzeni stawowej;
  • osteofity zlokalizowane wzdłuż wewnętrznej krawędzi panewki.

Żadne zmiany w szyi i głowie kości udowej nie są wykrywane.

Przy II stopniu artrozy stawu biodrowego ból pojawia się w spoczynku, w tym w nocy. Po wysiłku fizycznym pacjent zaczyna utykać, powstaje charakterystyczny „kaczy” chód. Pojawiają się tak zwane bóle początkowe - po długim okresie bezruchu kilka pierwszych kroków powoduje ból i dyskomfort, które następnie mijają, a następnie powracają po długotrwałym obciążeniu. Zakres ruchu w zajętym stawie jest ograniczony (odwodzenie, rotacja wewnętrzna). Zdjęcie RTG pokazuje, że szpara stawowa jest nierównomiernie zwężona, a jej prześwit wynosi 50% normy. Osteofity znajdują się zarówno wzdłuż wewnętrznych, jak i zewnętrznych krawędzi jamy panewki, wychodząc poza granice wargi chrzęstnej. Kontury głowy kości udowej stają się nierówne z powodu deformacji.

Przy III stopniu artrozy stawu biodrowego ból jest intensywny i stały, który nie ustaje w nocy. Chodzenie jest znacznie utrudnione, pacjent jest zmuszony do opierania się o laskę. Zakres ruchu w dotkniętym stawie jest ostro ograniczony, później całkowicie się zatrzymuje. Z powodu zaniku mięśni ud miednica odchyla się w płaszczyźnie czołowej, a kończyna zostaje skrócona. Próbując zrekompensować to skrócenie, chodząc zmuszeni są odchylać tułów w kierunku zmiany, co dodatkowo zwiększa obciążenie chorego stawu. Zdjęcia rentgenowskie pokazują liczne narośla kostne, znaczne zwężenie szpar stawowych i wyraźne powiększenie głowy kości udowej.

Diagnostyka

Rozpoznanie artrozy stawu biodrowego opiera się na danych z obrazu klinicznego choroby, wynikach badania lekarskiego i badaniach instrumentalnych, wśród których główne znaczenie mają metody obrazowe - radiografia, rezonans komputerowy czy rezonans magnetyczny. Pozwalają nie tylko określić występowanie artrozy stawu biodrowego i ocenić jej stopień, ale także zidentyfikować możliwą przyczynę choroby (uraz, młodzieńcza nasada, choroba Petersa).

Diagnostyka różnicowa artrozy stawu biodrowego z innymi chorobami układu mięśniowo-szkieletowego jest raczej trudna. W II i III stopniu artrozy stawu biodrowego rozwija się zanik mięśni, który może powodować intensywny ból stawu kolanowego, charakterystyczny dla zapalenia rzeżączek lub gonartrozy (choroby stawu kolanowego). W diagnostyce różnicowej tych stanów wykonuje się badanie palpacyjne stawów kolanowych i biodrowych, określa się w nich objętość ruchu, a także poddaje się je badaniu radiologicznemu.

W przypadku chorób kręgosłupa w niektórych przypadkach dochodzi do ucisku korzeni nerwowych rdzenia kręgowego wraz z rozwojem zespołu bólowego. Ból może promieniować do okolicy stawu biodrowego i naśladować kliniczny obraz zmiany. Jednak charakter bólu w zespole korzeniowym jest nieco inny niż w przypadku artrozy stawu biodrowego:

  • ból pojawia się w wyniku podnoszenia ciężarów lub gwałtownego, niezręcznego ruchu, a nie pod wpływem wysiłku fizycznego;
  • ból jest zlokalizowany w okolicy pośladków, a nie w pachwinie.

W przypadku zespołu korzeniowego pacjent może bezpiecznie przesunąć nogę w bok, podczas gdy w przypadku artrozy stawu biodrowego odwodzenie jest ograniczone. Charakterystycznym objawem zespołu korzeniowego jest pozytywny objaw napięcia - pojawienie się ostrego bólu, gdy pacjent leży na plecach, próbując podnieść prostą nogę.

Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego dotyka osoby powyżej 40 roku życia, kobiety chorują kilka razy częściej niż mężczyźni.

Artrozę stawu biodrowego należy różnicować z zapaleniem kaletki krętarzowej (zapalenie krętarza). Zapalenie kaletki krętarzowej rozwija się szybciej, w ciągu kilku tygodni. Zwykle poprzedza go znaczna aktywność fizyczna lub uraz. Ból przy tej chorobie jest znacznie wyraźniejszy niż w przypadku artrozy stawu biodrowego. Jednocześnie nie stwierdza się skrócenia kończyny i ograniczenia jej ruchomości.

Obraz kliniczny atypowego reaktywnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa może przypominać kliniczne objawy artrozy stawu biodrowego. Jednak ból występuje u pacjentów głównie w nocy lub w spoczynku, podczas chodzenia nie zwiększa się, a wręcz przeciwnie, maleje. Rano pacjenci zauważają sztywność stawów, która ustępuje po kilku godzinach.

Leczenie artrozy stawu biodrowego

W leczeniu artrozy stawów biodrowych zaangażowani są ortopedzi. W przypadku I i II stopnia choroby wskazana jest terapia zachowawcza. W przypadku silnego zespołu bólowego pacjentom przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne w krótkim czasie. Nie należy ich przyjmować przez długi czas, ponieważ nie tylko mogą negatywnie wpływać na narządy przewodu pokarmowego, ale także hamują zdolności regeneracyjne chrząstki szklistej..

Schemat leczenia artrozy stawu biodrowego obejmuje chondroprotektory i leki rozszerzające naczynia krwionośne, które stwarzają optymalne możliwości odbudowy uszkodzonych tkanek chrzęstnych. W przypadku silnego skurczu mięśni może być konieczne przepisanie leków zwiotczających mięśnie działających ośrodkowo.

W przypadkach, gdy nie można zatrzymać zespołu bólowego za pomocą niesteroidowych leków przeciwzapalnych, uciekają się do dostawowych wstrzyknięć kortykosteroidów.

Miejscowe leczenie artrozy stawu biodrowego za pomocą maści rozgrzewających może zmniejszyć skurcz mięśni i nieco złagodzić ból ze względu na działanie rozpraszające.

W kompleksowej terapii artrozy stawu biodrowego stosuje się również metody fizjoterapeutyczne:

  • magnetoterapia;
  • inductothermy;
  • UHF;
  • terapia laserowa;
  • leczenie ultradźwiękami;
  • masaż;
  • fizjoterapia;
  • Terapia manualna.

Dieta dietetyczna na artrozy stawu biodrowego ma na celu korektę masy ciała i normalizację procesów metabolicznych. Zmniejszenie masy ciała zmniejsza obciążenie stawów biodrowych, a tym samym spowalnia postęp choroby.

Aby złagodzić stres w dotkniętym stawie, lekarz może zalecić pacjentom chodzenie z podparciem o kulach lub lasce..

W przypadku III stopnia artrozy stawu biodrowego leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. W takim przypadku poprawa stanu pacjenta, powrót do normalnej ruchomości jest możliwa tylko w wyniku interwencji chirurgicznej - zastąpienia zniszczonego stawu sztucznym (endoprotezoplastyka stawu).

Potencjalne konsekwencje i komplikacje

Najpoważniejszym powikłaniem postępującej artrozy stawu biodrowego jest niepełnosprawność na skutek utraty ruchu w stawie. W przypadku obustronnej koksartrozy pacjent traci zdolność samodzielnego poruszania się i wymaga stałej opieki zewnętrznej. Długotrwałe przebywanie w łóżku w jednej pozycji stwarza warunki do wystąpienia zastoinowego (hipostatycznego) zapalenia płuc, które jest trudne do leczenia i może prowadzić do śmierci.

Patologia nie jest dziedziczona, ale dziecko dziedziczy po rodzicach cechy strukturalne układu mięśniowo-szkieletowego, które mogą powodować artrozę stawu biodrowego.

Prognoza

Choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych jest postępującą chorobą przewlekłą, którą można całkowicie wyleczyć tylko we wczesnym stadium, pod warunkiem wyeliminowania przyczyny choroby. W innych przypadkach terapia może spowolnić jej przebieg, jednak z czasem konieczne staje się wszczepienie endoprotezy stawu biodrowego. Takie operacje w 95% przypadków zapewniają całkowite przywrócenie ruchomości kończyny, przywrócenie zdolności do pracy pacjenta. Żywotność nowoczesnych protez wynosi 15-20 lat, po czym należy je wymienić.

Zapobieganie

Zapobieganie artrozie stawu biodrowego ma na celu wyeliminowanie przyczyn, które mogą prowadzić do rozwoju tej choroby i obejmuje:

  • terminowe wykrywanie i leczenie chorób i urazów stawu biodrowego;
  • odrzucenie siedzącego trybu życia, regularnej, ale nie nadmiernej aktywności fizycznej;
  • kontrola masy ciała;
  • zbilansowana dieta;
  • odrzucenie złych nawyków.

Poprzedni Artykuł

Artroza bezkręgowa

Aby Uzyskać Więcej Informacji Na Zapalenie Kaletki