Leczenie przepukliny lędźwiowej bez operacji

Leczenie przepukliny lędźwiowej bez operacji jest możliwe na prawie każdym etapie rozwoju tej choroby. Obowiązkowa operacja jest wymagana u tych pacjentów, którzy zamknęli jądro miażdżyste do światła kanału kręgowego. Ponieważ galaretowate ciało wewnątrz krążka międzykręgowego ma określoną strukturę, której białka różnią się od substancji tworzących błony opony twardej, mają one silne działanie drażniące.

Zapalenie twardych błon rdzeniowych podczas sekwestracji przepukliny może spowodować paraliż. Dlatego operacja jest nieunikniona w tej sytuacji. Ważne jest, aby nie doprowadzić swojego stanu do sekwestracji. W odpowiednim czasie zasięgnij porady lekarskiej.

Ten artykuł mówi o tym, jakie metody konserwatywnego wpływu pozwalają szybko i skutecznie poradzić sobie ze zniszczeniem krążka międzykręgowego i przywrócić integralność pierścienia włóknistego..

W przypadku bólu pleców, wykrywania zwyrodnieniowych zmian dystroficznych w tkankach chrzęstnych krążków międzykręgowych, należy skonsultować się z neurologiem lub kręgowcem. Lekarze ci posiadają niezbędne kompetencje zawodowe do postawienia trafnej diagnozy i przepisania skutecznego leczenia..

Niestety, zgodnie z aktualnymi standardami medycznymi i ekonomicznymi panującymi w miejskiej poliklinice, terapeuta okręgowy jest zmuszony do przepisywania wyłącznie objawowego (maskującego) leczenia pacjentom z chorobami krążka kręgosłupa. Jest to konieczne, aby pacjent jak najszybciej wrócił do pracy. W tym samym czasie tkanki kręgosłupa nadal się zapadają..

Przyczyny i rozwój choroby

Aby zrozumieć możliwości leczenia przepukliny kręgosłupa lędźwiowego bez operacji, musisz wiedzieć o głównych przyczynach rozwoju tej choroby. U zdrowej osoby tkanki chrzęstne krążków międzykręgowych są w pełni zaopatrywane w składniki odżywcze, tlen i płyn poprzez wymianę dyfuzyjną z otaczającymi tkankami. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwa źródła - płytki końcowe zlokalizowane między trzonami kręgów i dyskami oraz mięśnie przykręgowe.

Te pierwsze zapewniają odpowiednie odżywienie trzonów kręgów, dlatego proces ich stwardnienia w zaawansowanych przypadkach osteochondrozy jest bardziej niebezpieczny, niż należy mówić pacjentom. Według statystyk medycznych ponad 70% przypadków pęknięć i złamań kompresyjnych trzonów kręgów z różnego rodzaju urazami jest w jakiś sposób związanych z rozwojem osteochondrozy. Ta choroba wywołuje atrofię naczyń krwionośnych w płytkach końcowych, kręgi nie otrzymują wystarczającego dopływu krwi i zaczynają się zapadać.

Dlatego przepuklina krążka międzykręgowego nie jest jedynym poważnym powikłaniem długiego przebiegu zwyrodnieniowej choroby dystroficznej krążków międzykręgowych..

Przeanalizujmy mechanizm zmian patologicznych podczas rozwoju choroby:

  • wszystko zaczyna się od utraty napięcia mięśni przykręgowych - kurczą się one słabo i nie wydzielają dostarczanej ilości płynu wzbogaconego tlenem i substancjami odżywczymi;
  • włóknisty pierścień krążka międzykręgowego, który nie ma własnej sieci krążenia, zaczyna otrzymywać niewystarczającą ilość płynu;
  • pojawiają się oznaki jego odwodnienia, na powierzchni tworzą się drobne pęknięcia, które są wypełnione odkładaniem się soli wapnia, w przyszłości obszary zwapniałe pozbawione są zdolności przyswajania cieczy podczas wymiany dyfuzyjnej;
  • gdy obszar odżywiania rozproszonego jest znacznie zmniejszony, elastyczność tkanek pierścienia włóknistego zostaje zakłócona;
  • w celu kompensacyjnym rozpoczyna się pobieranie płynu ze struktury jądra miażdżystego;
  • szybko traci swoją objętość i zdolność utrzymania normalnej wysokości krążka międzykręgowego;
  • rozwija się wypukłość - dysk wystaje poza ciała kręgów, oddziela się i zaczyna ściskać otaczające tkanki miękkie;
  • uruchamia się mechanizm zapalenia, obrzęki tkanek miękkich, wzrost ukrwienia naczyń włosowatych, spastyczne napięcie mięśniowe;
  • w takich warunkach rozproszone odżywianie tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych zatrzymuje się całkowicie;
  • jeśli zatrzymasz najsilniejszy zespół bólowy, który jest naturalny podczas tego procesu i wyślesz osobę do pracy, to przy każdej, nawet nieznacznej aktywności fizycznej, ma pęknięcie pierścienia włóknistego i wyjście części jądra miażdżystego - jest to przepuklina międzykręgowa.

Aby skutecznie leczyć przepuklinę międzykręgową odcinka lędźwiowego bez operacji, konieczne jest przywrócenie zaburzonej wymiany rozproszonej między otaczającymi tkankami a pierścieniem włóknistym. Nie jest to takie łatwe, ponieważ istnieją czynniki ryzyka, które powodują ciągły rozwój nawrotów choroby. Te czynniki ryzyka obejmują:

  • nadwaga - każdy dodatkowy kilogram zwiększa wykładniczo obciążenie amortyzacyjne kręgosłupa;
  • palenie i picie napojów alkoholowych - wpływa negatywnie na mikrokrążenie krwi i płynu limfatycznego w tkankach, prowadzi do ich odwodnienia i zniszczenia;
  • utrzymanie siedzącego siedzącego trybu życia, w którym nie ma wystarczającego wysiłku fizycznego na mięśniowej ramie pleców;
  • niewłaściwa organizacja miejsca do spania i pracy;
  • noszenie niewłaściwych butów i ubrań;
  • płaskostopie, stopa końsko-szpotawa i inne rodzaje patologicznego ustawienia stopy, w wyniku których zwiększone obciążenie przenoszone jest na kręgosłup podczas chodzenia;
  • patologie endokrynologiczne, na przykład niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy, angiopatia cukrzycowa;
  • ciężka praca fizyczna, której towarzyszy podnoszenie i przenoszenie ciężarów;
  • systematyczne urazy pleców.

Przed rozpoczęciem leczenia zachowawczego doświadczony lekarz udzieli pacjentowi wszystkich niezbędnych indywidualnych zaleceń, przy realizacji których zostaną wyeliminowane wszystkie potencjalne przyczyny rozwoju osteochondrozy. Na tym tle terapia jest znacznie skuteczniejsza..

Zasady leczenia przepuklin międzykręgowych lędźwiowych bez operacji

Leczenie przepukliny kręgosłupa kręgosłupa lędźwiowego bez operacji jest możliwe w dowolnym miejscu i wielkości wypukłości jądra miażdżystego. Musisz przeprowadzić terapię w specjalistycznej klinice.

Podstawowe zasady leczenia przepuklin międzykręgowych lędźwiowych bez operacji

  • odmówić stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych jako leków przeciwbólowych, ponieważ hamują procesy regeneracji i mogą negatywnie wpływać na stan błon śluzowych przewodu pokarmowego;
  • nie używaj środków zwiotczających mięśnie, ponieważ blokują one zdolność mięśni do zapewnienia wsparcia kompensacyjnego i powodują szybki wzrost wielkości przepukliny;
  • połączenie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i środków zwiotczających mięśnie często staje się potencjalną przyczyną sekwestracji przepukliny międzykręgowej;
  • słuchaj uważnie i stosuj wszystkie indywidualne zalecenia neurologa lub kręgowca;
  • zrezygnować z aktywności fizycznej do momentu, gdy nie zostaną przepisane przez lekarza prowadzącego;
  • ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń i uczestniczyć we wszystkich zalecanych procedurach.

Przy odpowiednim podejściu leczenie przepukliny kręgosłupa lędźwiowego bez operacji prowadzi do całkowitego przywrócenia zdrowia kręgosłupa. Tymczasem, jak pokazuje praktyka, w 80% przypadków po operacji usunięcia przepukliny międzykręgowej w ciągu pierwszych trzech lat na drugim krążku tworzy się nowy wypukłość. Dlatego operacja nie jest skuteczną metodą leczenia osteochondrozy i jej powikłań..

Metody leczenia przepuklin kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego bez operacji

W przypadku przepukliny międzykręgowej okolicy lędźwiowo-krzyżowej leczenie bez operacji przeprowadza się wyłącznie metodami ręcznej ekspozycji. Najczęściej dotyczy to krążka międzykręgowego L5-S1. Oddziela ostatni krąg kręgosłupa lędźwiowego i kość krzyżową. Spoczywa na nim maksymalne obciążenie amortyzacyjne, ponieważ jest to warunkowy środek ciężkości osoby. W pozycji wyprostowanej cały ciężar kończyn dolnych przenoszony jest dokładnie tutaj.

Pod tym względem krążek L5-S1 szybko ulega degeneracyjnym zmianom dystroficznym. Jego tkanki ulegają odwodnieniu i tracą zdolność do równomiernego rozłożenia obciążenia amortyzującego. Stopniowo dochodzi do pękania włóknistego pierścienia i tworzy się przepuklina.

Eliminacja nadmiernej aktywności fizycznej jest podstawowym zadaniem lekarza w leczeniu przepukliny okolicy lędźwiowo-krzyżowej bez operacji. W tym celu podejmuje się niezbędne środki w celu zmniejszenia masy ciała, z wyłączeniem podnoszenia ciężarów. Jeśli pacjent wykonuje ciężką pracę fizyczną, zaleca się przejście na lekką pracę. Optymalne jest zapewnienie pełnego odpoczynku fizycznego w pierwszych dniach leczenia.

Zaleca się zmianę diety - wykluczenie z niej pokarmów wysokowęglowodanowych, zwiększenie ilości spożywanej dziennie wody pitnej. Dieta powinna zawierać dużą ilość świeżych warzyw i owoców, ryb morskich, chudych mięs. Jeśli to możliwe, łącz stosowanie metod manualnej ekspozycji z ćwiczeniami fizjoterapeutycznymi i stosowaniem chondroprotektorów.

Jeśli zapewniony jest transport substancji czynnej, wówczas chondroprotektory przyspieszają proces regeneracji tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych. Bez gimnastyki leczniczej i stosowania metod oddziaływania manualnego te leki farmakologiczne są bezużyteczne w przypadku osteochondrozy i jej powikłań..

Metody leczenia przepuklin rdzeniowych kręgosłupa lędźwiowego bez operacji

Leczenie bez operacji przepukliny kręgosłupa odcinka lędźwiowego jest najskuteczniejsze przy zastosowaniu metod terapii manualnej. Kurs rekonwalescencji zwykle rozpoczyna się od serii zabiegów mających na celu przywrócenie prawidłowej wysokości krążków międzykręgowych. Faktem jest, że wraz z rozwojem osteochondrozy wysokość krążków międzykręgowych stale się zmniejsza. Pociąga to za sobą skurcz aparatu więzadłowego. Dlatego dysk nie może sam się w pełni rozszerzyć. Jest to bardzo ważne dla zmniejszenia przepukliny..

Ręczne rozciąganie kręgosłupa pozwala na powiększenie przestrzeni międzykręgowych i rozpoczęcie procesu prostowania pierścienia włóknistego.

Wówczas przy pomocy osteopatii specjalista uzyskuje zwiększenie mikrokrążenia krwi i płynu limfatycznego w ognisku zmiany. Rozproszone odżywianie pierścienia włóknistego i jądra miażdżystego zaczyna się regenerować. Masaż łagodzi nadmierne napięcie mięśni i przywraca ich sprawność.

Po założeniu przepukliny międzykręgowej lekarz opracowuje kurs rehabilitacji. Obejmuje działania mające na celu odbudowę tkanek chrzęstnych i zapobieganie ryzyku nawrotu choroby w przyszłości. Kurs rehabilitacji obejmuje zazwyczaj gimnastykę leczniczą, refleksologię, fizjoterapię, kinezyterapię itp..

W przypadku kompleksowego leczenia przepuklin międzykręgowych w odcinku lędźwiowym bez operacji zalecamy kontakt z poradnią terapii manualnej w miejscu zamieszkania.

Istnieją przeciwwskazania, wymagana jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej kliniki Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Leczenie przepukliny kręgosłupa bez operacji środkami ludowymi

Przepuklina międzykręgowa jest naruszeniem układu mięśniowo-szkieletowego, któremu towarzyszy zmiana struktury pierścienia włóknistego i przemieszczenie dysku. Choroba jest nieprzyjemna i niebezpieczna, ale całkowicie uleczalna. Ponadto operacja chirurgiczna nie zawsze jest wymagana, ponieważ dzięki szybkiej terapii objawy przepukliny można wyeliminować metodami zachowawczymi. O tym, czym jest przepuklina kręgosłupa, o leczeniu bez operacji środkami ludowymi i profilaktyką, zostanie omówione w tym artykule.

Przyczyny stanu patologicznego

Przed rozpoczęciem leczenia należy określić czynnik sprawczy, który wywołał chorobę. Najczęstsze przyczyny to:

    zwiększone obciążenie kręgosłupa (podnoszenie ciężarów, nieostrożne przenoszenie ładunku lub jego nieprawidłowe rozłożenie);

Ale są dodatkowe czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny kręgosłupa. Z reguły choroba pojawia się pod wpływem następujących czynników:

  • nadwaga, w której znacznie wzrasta obciążenie kręgosłupa;
  • obecność złych nawyków, w szczególności palenie. Nie jest tajemnicą, że tkanki pierścienia włóknistego ulegają stopniowemu zniszczeniu pod wpływem niedoboru tlenu we krwi, dlatego palacze często spotykają się z przepukliną krążka międzykręgowego;

Uwaga! Przepuklina dysków najczęściej dotyka mężczyzn, co jest związane z ich stylem życia (ciężka praca, podnoszenie ciężarów na siłowni itp.). Jeśli jesteś zagrożony patologią, musisz jak najwcześniej rozpocząć działania zapobiegawcze. W takim przypadku, nawet jeśli pojawi się przepuklina, można ją wyleczyć bez operacji..

Typowe objawy

Wraz z pojawieniem się przepukliny międzykręgowej pacjent z reguły napotyka następujące objawy:

    ból pleców;

Kiedy pojawia się przepuklina w okolicy klatki piersiowej, pacjent ma mniej objawów. Często jest to ból mostka i rozwój skoliozy (skrzywienie kręgosłupa). Aby przepuklina nie przeszła w cięższy etap, przy jej pierwszych objawach należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Specjalista przeprowadzi badanie diagnostyczne, po którym zostanie przepisany kurs terapeutyczny.

Funkcje leczenia

Przepisując przebieg leczenia, lekarz powinien polegać na kilku czynnikach, na przykład ciężkości choroby, stanie pacjenta, obecności anomalii w rozwoju układu kostnego itp..

Ale istnieje standardowy schemat leczenia stosowany, gdy pojawiają się pierwsze objawy choroby:

  • pacjent jest przypisany do leżenia w łóżku. Jednak musi unikać aktywności fizycznej;
  • w celu złagodzenia objawów choroby stosuje się ciepłe i zimne temperatury;
  • również pacjentowi przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne;
  • w rzadkich przypadkach stosuje się sterydy w celu złagodzenia stanu zapalnego, ale nie są one w stanie wyeliminować procesu zapalnego w pobliżu zakończeń nerwowych;
  • środki przeciwbólowe są stosowane w przypadku przepukliny kręgosłupa w celu wyeliminowania bólu;

Uwaga! Czas trwania leczenia zachowawczego z reguły może wynosić od 2 do 3 miesięcy. Jeśli w tym okresie nie zaobserwuje się pozytywnych zmian, lekarze są zmuszeni uciekać się do interwencji chirurgicznej..

Zastosowanie metod niechirurgicznych

Aby osiągnąć maksymalne wyniki bez operacji, leczenie przepukliny dysku wymaga zintegrowanego podejścia. Skuteczne są ćwiczenia terapeutyczne, masaż, fizjoterapia i medycyna tradycyjna. Jeśli z leczeniem farmakologicznym wszystko jest jasne (wcześniej wspomniano o stosowaniu preparatów farmaceutycznych), to bardziej szczegółowo należy rozważyć inne niechirurgiczne metody leczenia.

Ćwiczenia fizyczne

W prawie wszystkich przypadkach klinicznych pacjentowi przepisuje się ogólny przebieg terapii ruchowej, ale w razie potrzeby lekarz może wprowadzić poprawki. Pierwsze ćwiczenie powinno być takie samo dla każdego. To bardzo proste, wystarczy położyć się plecami na podłodze i ugiąć kolana w kolanach, mocno napiąć mięśnie brzucha. Następnie powoli je rozluźnij. Regularne wykonywanie tego ćwiczenia wzmocni gorset mięśniowy i odpowiednio sam kręgosłup..

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do leczenia przepukliny międzykręgowej za pomocą gimnastyki, koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, czyli fizjoterapeutą. Pokaże Ci jak poprawnie wykonać to czy inne ćwiczenie, wskaże możliwe błędy w ruchu, a także zarekomenduje nowe elementy terapii ruchowej. Następne ćwiczenie wygląda następująco: leżąc na plecach, oprzyj dłonie na podłodze i spróbuj unieść miednicę do góry. W górnym punkcie musisz unieruchomić ciało przez 5-10 sekund, a następnie delikatnie opuścić. Wykonaj to ćwiczenie co najmniej 5 razy, a następnie stopniowo zwiększaj liczbę powtórzeń do 10. Wykonując codziennie, przepuklinę kręgosłupa można wyleczyć bez operacji.

W następnym ćwiczeniu usiądź na krześle i wyprostuj plecy. Powoli obracaj głowę w lewo i prawo, wyginając w ten sposób kręgosłup w szyi. Zaleca się wykonanie tego ćwiczenia od 8 do 15 razy. Terapia ruchowa poprawi krążenie krwi w dotkniętych obszarach, co znacznie przyspieszy proces gojenia.

Środki ludowe

W medycynie ludowej istnieje wiele receptur, które są z powodzeniem stosowane w leczeniu przepukliny krążka międzykręgowego. Są to głównie oleje, wywary, kompresy i inne preparaty o podobnych właściwościach leczniczych. Ale pomimo ich nieszkodliwości, przed zastosowaniem tradycyjnej medycyny należy wziąć pod uwagę indywidualne cechy swojego organizmu, więc nie można obejść się bez nadzoru lekarza. Poniżej znajdują się najczęstsze środki zaradcze.

Stół. Tradycyjne metody leczenia przepuklin kręgosłupa.

Nazwa produktu, zdjęciePodanie
Wymieszaj kilka posiekanych główek czosnku i 100 ml alkoholu w jednej misce. Nalegaj na lekarstwo przez 7-10 dni, a następnie wykonaj z niego kompresy. Namocz bandaż w przygotowanym naparze i nałóż go na bolące miejsce. Przykryj plecy ciepłym kocem. Zabieg zalecany jest 2-3 razy w tygodniu..
100 g pokruszonego korzenia pięciornika wlać do 1 litra alkoholu i pozostawić w szklanym pojemniku na 20 dni. Przygotowanym produktem rozcierać dotknięty obszar pleców dwa razy dziennie. Przed użyciem nalewkę należy ogrzać do temperatury pokojowej. Zabieranie go wewnętrznie jest zdecydowanie odradzane..
Przy regularnym stosowaniu pyłku w środku można przywrócić procesy metaboliczne w organizmie, wzmocnić jego mechanizmy obronne i zapobiec śmierci komórek. Pomaga w leczeniu przepukliny dysku. Zaleca się stosowanie mleczka pszczelego jako dodatku do pyłku kwiatowego..
Ta roślina lecznicza jest często stosowana w medycynie ludowej w leczeniu różnych chorób. Może również pomóc złagodzić lub całkowicie wyeliminować objawy przepukliny dysku. Aby to zrobić, wymieszaj 300 g tłuszczu wieprzowego, 500 g posiekanego korzenia żywokostu i 300 ml alkoholu. Po wymieszaniu wszystkie składniki są schładzane w lodówce, aż zestalą się. Codziennie nakładaj maść na dotknięty obszar ciała.
Kolejny skuteczny środek stosowany w leczeniu przepuklin. Aby przygotować kompres, musisz wymieszać 1 g mumii, 100 g miodu i 100 g oleju jodłowego. Tak przygotowaną substancję nanieść na stan zapalny ciała i zawinąć na 30 minut. Po zdjęciu kompresu potraktuj skórę alkoholem i nałóż maść rozgrzewającą.
Zmiel 20 g świeżych liści brzozy i napełnij je 200 ml oleju. Produkt należy podawać w szklanym pojemniku przez 2 tygodnie. Wcierać w dotknięty obszar gotową maścią kilka razy dziennie.

Ważny! Podczas leczenia przepukliny środkami ludowymi lub przy pomocy leków należy przestrzegać jednej ważnej zasady - nie angażować się w aktywność fizyczną, a przynajmniej ją maksymalnie ograniczać. Nie podnoś dużych ciężarów, staraj się nie pozostawać w tej samej pozycji przez długi czas i dobrze wypocząć.

Masoterapia

Podczas masażu tkanki mięśniowe są dobrze napięte, dzięki czemu organizm odpręża się. Z reguły w przypadku przepukliny lekarze przepisują masaż w następujących celach:

  • zapobieganie rozwojowi poważnych powikłań;
  • zwiększenie elastyczności gorsetu mięśniowego;
  • poprawa krążenia krwi w dotkniętym obszarze;
  • rozluźnienie tkanki mięśniowej.

Po zakończeniu masażu leczniczego mięśnie w pełni wracają do swojej ruchliwości i siły. Ale efekt ten można osiągnąć tylko wtedy, gdy masaż jest wykonywany przez doświadczonego specjalistę. Najczęściej stosuje się masaż, jeśli pacjent po raz pierwszy ma przepuklinę, ponieważ niestety osiągnięcie takiego efektu terapeutycznego po jego ponownym pojawieniu się jest prawie niemożliwe. Nie masuj pacjentów cierpiących na silny ból kręgosłupa. Ten rodzaj terapii można rozpocząć dopiero po ustąpieniu zespołu bólowego..

Akupunktura (akupunktura)

Mieszkańcy starożytnych Chin zaczęli stosować akupunkturę jako skuteczną metodę leczenia. Byli w stanie zidentyfikować połączenie między narządami wewnętrznymi i układami osoby z określonymi punktami na ciele, na które można wpływać za pomocą igieł. W przypadku przepukliny międzykręgowej praktykowana jest również akupunktura, która umożliwia poprawę stanu pacjenta.

Wykonywanie akupunktury na przepuklinę pozwala wzmocnić układ odpornościowy, przyspieszyć procesy metaboliczne w organizmie, złagodzić stany zapalne i skurcze mięśni, a także pokonać ból. Należy zauważyć, że akupunktura jest dodatkową metodą leczenia przepukliny, ale nie główną, dlatego zaleca się równoległe wykonywanie innych zabiegów. Podczas sesji pacjent nie powinien odczuwać dyskomfortu ani bólu. Wręcz przeciwnie, po akupunkturze ciało powinno być rozluźnione, aw miejscu dotkniętym chorobą należy poczuć przypływ ciepła. Zaleca się trochę odpocząć zaraz po sesji, a po 1-2 godzinach można założyć specjalny gorset, jeśli lekarz go przepisał.

Jeśli chcesz dowiedzieć się bardziej szczegółowo, jak leczyć przepuklinę akupunkturą, a także przeczytać recenzje i opinie, możesz przeczytać artykuł na ten temat na naszym portalu.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec pojawieniu się przepukliny kręgosłupa, musisz przestrzegać kilku zaleceń.

W celu zapobiegania przepuklinom międzykręgowym potrzebujesz:

  • unikaj forsownych ćwiczeń fizycznych;
  • prowadzić zdrowy tryb życia (dobrze się odżywiać, uprawiać sport, porzucić złe nawyki);
  • regularnie wykonuj ćwiczenia terapeutyczne. Kręgosłup można całkowicie odciążyć tylko wykonując odpowiednie ćwiczenia;
  • poddawać się regularnym badaniom profilaktycznym u lekarza. Nie musisz czekać, aż poczujesz ból, aby zobaczyć się z lekarzem. Lepiej jest być okresowo badanym przez specjalistę, aby zidentyfikować możliwe zaburzenia lub choroby we wczesnych stadiach ich rozwoju..

Tylko przy ostrożnym podejściu do swojego organizmu możesz liczyć na dobry wynik w zapobieganiu przepuklinom i innym patologiom. Dzięki połączeniu prawidłowego odżywiania, utrzymania zdrowego trybu życia i regularnego wykonywania elementów terapii ruchowej można zapobiegać różnym chorobom kręgosłupa.

Wideo - Leczenie przepuklin międzykręgowych środkami ludowymi

Przepuklina dysku - kliniki w Moskwie

Wybierz jedną z najlepszych klinik w oparciu o recenzje i najlepszą cenę i umów się na wizytę

Klinika Medycyny Orientalnej „Sagan Dali”

  • Konsultacje od 1500 roku
  • Diagnostyka od 0
  • Refleksologia od 1000

Objawy i leczenie przepuklin międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego: czy pomaga coś innego niż operacja??

Kręgosłup lędźwiowy jest najczęstszym (80%) rodzajem lokalizacji przepuklin międzykręgowych w populacji. Patologia często dotyka osoby w wieku produkcyjnym - 25-50 lat. U przeważającej większości pacjentów patogeneza jest konsekwencją zaawansowanej osteochondrozy, w wyniku której krążki między kręgami lędźwiowymi spłaszczają się i wystają. Towarzyszy temu stan zapalny, obrzęk, mechaniczna kompresja korzeni nerwowych i rdzenia kręgowego, co powoduje straszny ból wzdłuż dotkniętych nerwów..

Choroba jest nie tylko bardzo wyczerpująca psychicznie, ale także uniemożliwia wykonywanie normalnych, czasami elementarnych czynności fizycznych. Tym samym wyalienowanie człowieka ze społecznej, codziennej i zawodowej sfery aktywności. Mając na uwadze duże zainteresowanie pacjentów rekonwalescencją, przygotowaliśmy użyteczny materiał na temat głównych metod leczenia przepuklin kręgosłupa lędźwiowo-lędźwiowego oraz jakiego efektu można się po nich spodziewać. Tradycyjnie w pierwszej kolejności wprowadzimy Cię w przebieg sprawy ze specyfiką i stadiami samej choroby..

Co to jest przepuklina lędźwiowa?

Okolica lędźwiowa obejmuje 5 kręgów (L1, L2, L3, L4, L5), między nimi znajdują się krążki międzykręgowe. Każdy dysk jest reprezentowany przez formację włóknisto-chrzęstną, składającą się z włóknistego pierścienia (zajmującego obwodową część kręgu) i jądra miażdżystego, które znajduje się wewnątrz tego pierścienia. Element włóknisty to włóknista tkanka łączna, taka jak ścięgno, która tworzy warstwy w postaci pierścieni. Składnikiem miazgi jest tkanka chrzęstna o konsystencji żelowej, składająca się z wody (80%) i włókien kolagenowych.

Ogólnie rzecz biorąc, dysk dowolnego odcinka, nie tylko lędźwiowego, jest przede wszystkim odpowiedzialny za funkcje amortyzujące, czyli absorbuje i łagodzi obciążenie kręgosłupa w momencie aktywności fizycznej. Zachowuje również optymalną elastyczność i wsparcie dla układu kręgowego na każdym poziomie..

Przepuklina zaczyna się tworzyć w wyniku postępujących procesów zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa, które wpłynęły na którykolwiek z elementów między dwoma sąsiednimi kręgami. W naszym przypadku między kręgami lędźwiowymi, na przykład między ciałami kostnymi L4 i L5, nawiasem mówiąc, najczęściej identyfikuje się zmiany na tym poziomie. Powszechną lokalizacją jest również L5-S1, ale tutaj dysk jest już dotknięty między ostatnim kręgiem lędźwiowym a pierwszym kręgiem krzyżowym.

Rozwój choroby może być również ułatwiony przez czynnik traumatyczny, ale podstawą etiologiczną jest nadal coraz częściej patologia zwyrodnieniowo-dystroficzna (osteochondroza). Zwyrodnienia dysku powstają na podstawie upośledzonego metabolizmu komórkowego w określonej strefie kręgosłupa, przez co doświadcza on niedoboru składników odżywczych. W rezultacie wyściółka międzykręgowa zaczyna tracić wilgoć i staje się cieńsza, a na pierścieniu włóknistym tworzą się pęknięcia. Jądro miażdżyste przemieszcza się do ubytku pierścienia, deformując i wystając krążek poza anatomiczne punkty orientacyjne. Dalej dochodzi do pęknięcia pierścienia włóknistego, przez który wychodzi galaretowaty fragment - częściej do kanału kręgowego. To przepuklina kręgosłupa lędźwiowego..

Rodzaje i stadia przepuklin międzykręgowych w dolnej części pleców

Patogenezę zwykle dzieli się na typy według lokalizacji, charakteru i stopnia wypukłości. Lokalizację ogniska można ustalić podczas diagnozy na jednym lub kilku poziomach jednocześnie:

Jak wspomnieliśmy wcześniej, największa liczba przypadków przypada na dwa ostatnie poziomy (około 90%). Obszary te cierpią częściej niż inne, ponieważ są nie tylko bardzo mobilne, ale także stanowią podstawę kręgosłupa, przyjmując codziennie większość obciążenia pionowego..

Formacje przepuklinowe w dolnej części pleców ze względu na charakter wypukłości, to znaczy w kierunku deformacji względem stref kręgosłupa, są następujących typów:

  • przednie wystają przed trzonami kręgów (rzadkie i klinicznie korzystne);
  • tylne - skierowane do kanału kręgowego (częste i jedne z najgroźniejszych, gdyż powodują silny ból neurologiczny i mogą uciskać rdzeń kręgowy);
  • boczne - wystają bocznie z kanału kręgowego, to znaczy z boku - w prawo lub w lewo (również niebezpieczne i rozpowszechnione, naruszają korzenie rdzenia kręgowego przechodzące przez otwór otwór);
  • Przepuklina Schmorla - wraz z nimi wybrzuszona tkanka chrzęstna jest wciskana w gąbczaste struktury sąsiedniego kręgu, co może powodować zniszczenie trzonu kostnego i złamanie kompresyjne (zmiana w odcinku lędźwiowym jest rzadka, a jeśli zostanie stwierdzona, to głównie w okolicy L2-L3).

Przepuklina Schmorla na MRI.

Choroba jest również klasyfikowana ze względu na jej ciężkość, a mianowicie kliniczny etap jej powstawania od początkowego do ostatniego etapu..

  1. Występ, wypadnięcie (1 łyżka.) - początek rozwoju, przemieszczenie dysku jest nieznaczne, zwykle od 1 mm do 4 mm. Pierścień włóknisty jest rozrzedzony, jego warstwy mają małe pęknięcia. Jednak integralność tylnej części pierścienia zostaje zachowana, więc jądro, które przesunęło się na obrzeża, nadal znajduje się w swoich granicach..
  2. Wytłaczanie (2-3 st.) - ostatecznie uformowana przepuklina, z reguły, o wymiarach większych niż 5 mm. Włóknisty brzeg pęka, jądro przebija się przez ubytek przelotowy i zwisa w kropli do przestrzeni międzykręgowej, utrzymywane przez więzadło podłużne. W zależności od wielkości zwisu, który może osiągnąć 12-15 mm, wytłaczanie u różnych osób waha się od średniego (5-8 mm) do ciężkiego (9 mm lub więcej).
  3. Sekwestracja (4 łyżki.) - stopień krytyczny, któremu towarzyszy fragmentacja zwiotczającego elementu jądra. Fragment chrzęstny (sekwestracja) oderwany od krążka i jądra, w szczególności, wchodzi do kanału kręgowego z możliwą migracją wzdłuż anatomicznych obszarów układu kręgowego. Sekwestrację można poprzedzić dowolnym etapem ekstruzji; najbardziej zagrożone są osoby z formacją większą niż 8 mm. Etap sekwestracji obarczony jest paraliżem i ciężkimi reakcjami autoimmunologicznymi, w 80% -90% przypadków prowadzi do niepełnosprawności.

Przepuklina międzykręgowa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym na którymkolwiek z etapów może spowodować uszkodzenie zarówno układu mięśniowo-szkieletowego, jak i narządów wewnętrznych. Formacje nerwowo-naczyniowe przechodzące w tym obszarze mogą być podrażnione, uszczypnięte przez zdeformowany krążek nawet na etapie wypukłości.

Objawy i bóle przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Pierwsze bóle w początkowej fazie rozwoju są w dużej mierze spowodowane podrażnieniem i pobudzeniem receptorów bólowych, które są zaopatrzone w zewnętrzne warstwy pierścienia włóknistego. Impulsy z nocireceptorów pierścienia przekazywane są do rdzenia kręgowego wzdłuż rozgałęzień nerwu okołkręgowego, co odruchowo powoduje skurcz mięśni w dolnej części pleców i unieruchomienie uszkodzonego odcinka.

Mechanizmy sanogenetyczne (ochronne) w przyszłości, wraz z postępem patologii, zostaną zastąpione bezpośrednim uszkodzeniem przepukliny sąsiedniego korzenia kręgosłupa i odpowiedniego węzła nerwowego. Oznacza to, że jest już stan zapalny, obrzęk, ucisk mechaniczny szczególnie nerwów rdzeniowych w dolnej części kręgosłupa. Obraz kliniczny powoduje radikulopatię z wyraźnym zespołem bólowym.

Objawy choroby mogą powodować ciągły dyskomfort, czasem nie do zniesienia. U niektórych pacjentów pojawia się od czasu do czasu w bardziej tolerancyjnej postaci. Objawy typowe dla choroby to:

  • ból w dolnej części pleców w połączeniu z bólem jednej kończyny dolnej (odczucia w nodze są zwykle bardziej wyraźne);
  • jednostronny ból w jednym z pośladków i pokrewnej nodze (jednocześnie ból prawostronny i lewostronny praktycznie nie występuje);
  • bolesny zespół, który pojawia się w dolnej części pleców lub w strefie pośladkowej, a następnie wzdłuż nerwu splotu krzyżowego rozprzestrzenia się na udo, podudzie, stopę;
  • parestezje (drętwienie, mrowienie itp.) w kończynie dolnej, udach, pachwinie, pośladkach;
  • nasilona parestezja i objawy bólowe w pozycji wyprostowanej, przy aktywności fizycznej, w pozycji siedzącej;
  • zmniejszony zakres ruchu w dolnej części pleców, trudności w chodzeniu, osłabienie stopy (zespół opadającej stopy), niezdolność do podnoszenia lub poruszania palcami;
  • upośledzona postawa spowodowana bólem i uczuciem zablokowania w plecach, dlatego pacjent zaczyna się mocno garbić;
  • zaburzenia autonomiczne w postaci bladości skóry dolnej części pleców i nóg, pojawienie się białych lub czerwonych plam w tych obszarach;
  • w zaawansowanych przypadkach - nietrzymanie moczu i / lub stolca, uporczywa utrata czucia w nodze (możliwy paraliż).

Oznaki bólu w ostatnich stadiach mają z reguły charakter ostrego pieczenia i / lub strzelania z napromieniowaniem stref poniżej zmiany. We wczesnych stadiach przepuklina zwykle powoduje przerywany tępy i bolesny ból w dolnej części pleców.

Diagnostyka lędźwiowa

Do diagnozy stosuje się testy neurologiczne i instrumentalne metody badawcze. Badanie stanu neurologicznego wykonuje neurolog, ortopeda lub neurochirurg. Na wstępnym badaniu specjalista może podejrzewać obecność przepukliny lokalizacji lędźwiowej na podstawie wyników badań oceniających siłę mięśni i odruchy ścięgniste. Aby potwierdzić diagnozę, pacjentowi wysyłane jest badanie MSCT lub MRI.

Czasami CT / MRI poprzedzone jest zdjęciem rentgenowskim, które pozwala zidentyfikować zmiany strukturalne w tkance kostnej i zwężenie przestrzeni międzykręgowej nieodłącznie związane z patologią. Ale zdjęcie rentgenowskie nie wizualizuje samego dysku, rdzenia kręgowego, formacji nerwowo-naczyniowych związanych z tkankami miękkimi. Dlatego radiografia może być stosowana tylko na pierwszym etapie badania. Wyjaśni, czy w trzonach kręgów występują nieprawidłowości strukturalne i pozycyjne i czy konieczne jest dalsze badanie pacjenta za pomocą bardziej pouczających metod obrazowania.

Rezonans magnetyczny ma największą wartość kliniczną w diagnostyce. MRI jakościowo określa stan dysków, a także:

  • lokalizacja, charakter, wielkość wybrzuszenia;
  • pęknięcia pierścienia włóknistego;
  • stopień zwichnięcia jądra miażdżystego;
  • fakt ucisku rdzenia kręgowego i ucisku zwojów nerwowych;
  • szerokość kanału kręgowego;
  • bezpłatna sekwestracja;
  • dysfunkcje ukrwienia;
  • wszystkie współistniejące patologie w badanym rejonie narządu ruchu.

W przypadku braku możliwości wykonania MRI można zalecić pacjentowi wykonanie multispiralnego tomografii komputerowej - wielowarstwowego badania okolicy lędźwiowej z użyciem promieni rentgenowskich. Jednak CT w jakiejkolwiek formie ustępuje możliwościom MRI pod względem wiarygodności diagnozy, ilości otrzymanych informacji o obrazie klinicznym, w bezpieczeństwie dla zdrowia pacjenta..

Prawda o leczeniu przepukliny dysku lędźwiowego

Czy pomagają leki?

Wśród leków do użytku miejscowego i wewnętrznego, szeroko stosowanych w praktyce leczenia bólu na poziomie lędźwiowym, znane są:

  • tradycyjne niesteroidowe leki przeciwzapalne (diklofenak, indometacyna itp.) - tak, są skuteczne, ale bardziej łagodzą ból i stany zapalne o 1-2 łyżki. diagnoza;
  • silne leki przeciwbólowe (Ketorolac, Ketonal itp.) - są przepisywane na silny i długotrwały ból przez 2-3 łyżki., skuteczność szacuje się na 50/50 (po zakończeniu zwykle udręka wznawia się);
  • leki opioidowe (Tramadol itp.) - są przepisywane na krótki czas tylko najcięższym pacjentom z okropnym i nieznośnym bólem podczas przygotowania do operacji;
  • wstrzyknięcia hormonów glukokortykoidowych lub lidokainy do kręgosłupa - takie blokady są stosowane w rzadkich przypadkach, gdy zaostrzenie bólu jest nie do zniesienia, a konwencjonalne NLPZ nie działają (taka klinika pilnie wymaga operacji).

Żaden przyjmowany lek znieczulający nie może być stosowany przez długi czas ze względu na negatywny wpływ na funkcjonowanie przewodu pokarmowego, nerek, wątroby, serca i naczyń krwionośnych oraz układu krwiotwórczego. Miejscowe preparaty w postaci maści są łagodniejsze, ale nie mają wystarczającej siły penetrującej, aby normalnie uspokoić stan zapalny nerwu rdzeniowego.

Pacjent będzie kosztował życie tylko dzięki lekarstwom, unikając w każdy możliwy sposób operacji, jeśli to konieczne. To ślepy zaułek, który nieuchronnie prowadzi do niepełnosprawności z powodu postępującej przepukliny, nieodwracalnego zaniku tkanki nerwowej i dodatkowych problemów zdrowotnych. Należy powiedzieć, że niekontrolowane zażywanie narkotyków uzależnia, aw niektórych przypadkach całkowity brak efektu.

Lekarze często przepisują pacjentom leki z serii chondroprotektorów. Chondroprotektory poprawiają odżywianie chrząstki dysku, ale znowu, jeśli dysk nie jest jeszcze krytycznie zdeformowany. Dlatego środki chondroprotekcyjne są wskazane w przypadku izolowanej osteochondrozy lub wypukłości krążków międzykręgowych, w innych przypadkach nie działają.

Efekt ćwiczeń gimnastycznych

Czy można kontrolować przepuklinę za pomocą specjalnych ćwiczeń lędźwiowych? Ćwiczenia na siłowni, aby były korzystne, muszą być zalecane przez doświadczonego terapeuty rehabilitacyjnego, który trzyma w ręku skan MRI i jest w pełni zaznajomiony z Twoją kondycją fizyczną i zdrowiem. Pierwszy kurs powinien odbywać się pod czujnym nadzorem lekarza prowadzącego terapię ruchową. Samotestowanie cudownych ćwiczeń gimnastycznych z Internetu jest obarczone wzrostem i / lub przemieszczeniem masy przepuklinowej w niebezpieczną strefę ze wzrostem deficytu neurologicznego.

Dobroczynnym efektem ćwiczeń gimnastycznych, opracowanych indywidualnie dla każdego pacjenta, jest pobudzenie krążenia krwi w dotkniętym obszarze, wzmocnienie i odciążenie mięśni, wyprostowanie kręgów oraz zwiększenie przestrzeni międzykręgowej. Regularny, dobrze zaplanowany trening pomaga zmniejszyć częstotliwość nawrotów i poprawić zdolności motoryczne. Dobrym uzupełnieniem terapii ruchowej będą zajęcia na basenie pod okiem lekarza-instruktora pływania i aqua-gimnastyki.

Jednak w ostrym okresie przeciwwskazane jest angażowanie się, dopóki objawy zaostrzenia nie zostaną wyeliminowane przez odpoczynek i leki. Ponadto fizyczny wpływ (w szczególności trakcja) na dolną część pleców w przypadku dużych przepuklin (> 8 mm), nawet w celach terapeutycznych, może wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Dlatego eksperci podkreślają, że tacy pacjenci muszą przede wszystkim jak najwcześniej operować przepuklinę, a dopiero potem angażować się w produktywną regenerację układu mięśniowo-szkieletowego i ośrodkowego układu nerwowego poprzez ćwiczenia fizjoterapeutyczne..

Wpływ masażu

Taktyki masażu mają na celu poprawę trofizmu tkankowego (zwiększenie przepływu krwi i drenażu limfy, zaopatrzenie komórek w pokarm i tlen), złagodzenie napięcia mięśni, zapobieganie atrofii i zmniejszenie nacisku na krążki międzykręgowe. Zabrania się kontaktowania się z nimi, podobnie jak w przypadku terapii ruchowej, w ostrych okresach choroby. Masaże i zabiegi manualne wykonywane są ściśle według wskazań wysokiego poziomu przez specjalistę „neurologiczno-ortopedycznego”, gdyż występują różne przepukliny.

Wszelką refleksologię należy wykonywać bardzo starannie i profesjonalnie, bez szarpnięć, skrętów, nadmiernego nacisku na kręgosłup, aby jeszcze bardziej nie uszkodzić słabego krążka i nie kierować wypukłości w złym kierunku. Z tego samego powodu niepożądane jest stosowanie wszelkiego rodzaju taktyk zmiany położenia przepukliny, efekt może być zupełnie odwrotny.

Masaż w tym obszarze ma wiele przeciwwskazań: wybrzuszenia (3 łyżki), sekwestrację, nadciśnienie, choroby nerek itp. Techniki masażu, jeśli nie są przeciwwskazane, należy rozpatrywać wyłącznie w kontekście podstawowego procesu leczenia, a nie jako jedyny zabieg. Masaż, terapia manualna to nie panaceum, przepukliny nie wyleczy się bez operacji, ale mogą być bardzo przydatne dla „młodej”, dopiero powstającej przepukliny. Masaż ma nieocenione korzyści w odbudowie kręgosłupa po operacji..

Fizjoterapia lędźwiowa

Sesje fizjoterapeutyczne są jednym z elementów składowych profilaktyki. Fizjoterapia nie doprowadzi do całkowitego wyzdrowienia, nie jest też w stanie odwrócić zniszczenia wyściółki międzykręgowej włóknisto-chrzęstnej. Ale jest całkiem możliwe zatrzymanie postępu zwyrodnień włóknisto-chrzęstnych i kostnych w projekcji odcinka lędźwiowego kręgosłupa za pomocą fizjoterapii. Remisję uzyskuje się poprzez zmniejszenie obrzęku wokół chorego dysku, przywrócenie dobrego krążenia krwi i złagodzenie hipertonii mięśniowej.

Elektro- i fonoforeza, magnetoterapia, pulsoterapia, ultradźwięki, laseroterapia, elektromiostymulacja to standardowe procedury zalecane w określonej kombinacji dla osób z taką diagnozą. Ilu pacjentów pomogli zmniejszyć lub całkowicie wyeliminować bolesne objawy? Statystyki są rozczarowujące. Tylko 50% osób po pełnych kursach fizjoterapii kręgosłupa lędźwiowego odczuwa zauważalną i trwałą ulgę.

W około 10% przypadków fizjoterapia nie poprawia ani nie pogarsza samopoczucia. Aż 40% osób przeżywa kompletne fiasko z powodu fizjoterapii, skarżąc się na początek i nasilenie bólu. Chodzi o to, że metody fizjoterapeutyczne opierają się głównie na zasadach głębokiego ogrzewania tkanek miękkich lub elektrycznej stymulacji nerwowo-mięśniowej. Takie fizjomanipulacje mogą przyczynić się nie do eliminacji, ale wręcz przeciwnie, do zwiększenia obrzęku pnia nerwu objętego stanem zapalnym, co wywołuje nasilenie bolesnych objawów.

Powikłania i konsekwencje przepuklin międzykręgowych

Przepuklina lędźwiowo-krzyżowa kręgosłupa z niewłaściwym i przedwczesnym leczeniem prowadzi do naruszenia unerwienia narządów miednicy, mięśni kończyn dolnych, wzrostu deficytu neurologicznego. Najbardziej niefortunną konsekwencją, częściej występującą przy 3-4 stopniach, jest zespół ogona końskiego, który objawia się:

  • rozdzierający intensywny ból korzeniowy;
  • porażenie obwodowe lub niedowład nóg z przewagą w okolicach dystalnych;
  • utrata wszystkich rodzajów wrażliwości i odruchów kończyn dolnych i krocza;
  • ciężkie zaburzenia czynności esicy i odbytnicy, dróg moczowych, męskiego i żeńskiego układu rozrodczego (nietrzymanie stolca, niekontrolowane oddawanie moczu, impotencja, bezpłodność itp.).

W przypadku stwierdzenia co najmniej jednego z wymienionych objawów uszkodzenia ogona końskiego, pacjent wymaga jak najszybszego leczenia neurochirurgicznego. Żadna konserwatywna taktyka nie uratuje cię w tym przypadku! Prognozy dotyczące przywrócenia unerwienia nerwowego i zaburzeń czynnościowych będą całkowicie zależały od tego, ile czasu minęło od momentu pojawienia się zespołu do operacji..

Wniosek

Niemożliwe jest przywrócenie integralności pierścienia włóknistego i zmniejszenie wielkości utworzonej przepukliny za pomocą zachowawczej taktyki leczenia. Objawy przepukliny lędźwiowej są trudne do leczenia zachowawczego w zaawansowanych stadiach, ponieważ źródło bólu utrzymuje się. W rzeczywistości nie ma ani jednego pacjenta, który przy tak poważnej diagnozie pozbyłby się przepukliny i jej konsekwencji bez operacji..

Podejście niechirurgiczne może być uzasadnione tylko na wczesnym etapie, gdy deformacja jest nieznaczna i nie doprowadziła jeszcze do zerwania włókien tkanki łącznej dysku, uszkodzenia zakończeń nerwowych. Tylko w formie początkowej możliwe jest osiągnięcie stabilnej remisji dzięki trwającej złożonej terapii z regularnymi kursami przez całe życie. Innymi słowy, leczenie zachowawcze przyniesie wspomagające działanie profilaktyczne poprzez stymulację krążenia krwi i metabolizmu, co spowolni procesy niszczenia i zapobiegnie przejściu wypukłości w wyciskanie..

Na przedostatnim i ostatnim etapie metody konserwatywne tracą na znaczeniu. Tak bardzo, jak by się tego chciało, nie będą w stanie wciągnąć przepukliny z powrotem, rozpuścić sekwestracji ani wyleczyć rozdartego pierścienia. Pod tym względem wszystkie metody niechirurgiczne są bezsilne. W późniejszych etapach maksymalne, jakie mogą pomóc, to zmniejszenie nasilenia zespołu bólowego. I nawet wtedy, jak pokazuje doświadczenie, w pojedynczych przypadkach.

wnioski

  • Leczenie zachowawcze nie może być alternatywą dla interwencji chirurgicznej, ponieważ nie eliminuje przepukliny, a jedynie działa objawowo.
  • Zgodnie z obserwacjami klinicznymi co najmniej 40% pacjentów leczonych zachowawczo ma niezadowalające wyniki. Po 6-12 miesiącach są operowani ze względu na nieskuteczność poprzedniego leczenia lub rozwinięte powikłania.
  • W III i IV stopniu choroby wskazana jest operacja (mikrodiscektomia, endoskopia). Na 4. etapie, ze względu na duże zagrożenie nieodwracalnym uszkodzeniem rdzenia kręgowego i wiązek nerwowych przez sekwestrację, w trybie pilnym zalecana jest operacja usunięcia sekwestracji i korekcji krążka.
  • Jeśli podejście nieinwazyjne to 1-2 łyżki. patologia w ciągu 6 miesięcy nie została uwieńczona sukcesem w walce z bólem lub obserwuje się progresję na MRI, wskazane jest rozważenie małoinwazyjnej metody usunięcia przepukliny (endoskopia, nukleoplastyka).

Pojawienie się objawów utraty wrażliwości jest złym znakiem, zapowiadającym wystąpienie paraplegii w najbliższej przyszłości. Aby uniknąć dramatycznego wyniku w postaci paraliżu, przed którym operacja nie ratuje, ważne jest, aby w ograniczonym czasie poddać się operacji neurochirurgicznej.

Przepuklina kręgosłupa: objawy, diagnostyka, leczenie i rehabilitacja

Z każdym rokiem przybywa osób cierpiących na przepuklinę kręgosłupa, a choroba jest nieodparcie „młodsza” - coraz częściej objawy patologii można dostrzec u osób w średnim wieku, a nawet młodych ludzi. Przepuklina kręgosłupa to bardzo poważny problem, który w przeważającej większości przypadków rozwija się na tle innych chorób układu mięśniowo-szkieletowego i bez szybkiego leczenia grozi osobie niebezpiecznymi powikłaniami aż do całkowitego paraliżu. Jednocześnie, jeśli nie stracono czasu i postawiono prawidłową diagnozę, przepuklina kręgosłupa dobrze nadaje się do leczenia zachowawczego, co oznacza, że ​​pacjenci mają duże szanse na powrót do pełnego życia..

Co to jest przepuklina kręgosłupa?

Osoby, które po raz pierwszy stają przed problemem przepukliny kręgosłupa, nieuchronnie mają wiele pytań: co to jest, dlaczego pojawia się choroba i jak zagraża życiu i zdrowiu? Aby na nie odpowiedzieć, musisz najpierw zrozumieć anatomiczną strukturę kręgosłupa. Tworzy go wiele oddzielnych kości - kręgów, umieszczonych jedna nad drugą. Aby nie ocierały się o siebie, pomiędzy kręgami znajdują się swoiste „podkładki” absorbujące obciążenie kręgosłupa podczas ruchu - krążki międzykręgowe. Ich zewnętrzna powłoka - pierścień włóknisty - musi pozostać mocna i solidna przez całe życie człowieka, aby chronić miękkie jądro miażdżyste znajdujące się wewnątrz..

Jeśli z jakiegoś powodu górny i dolny kręgosłup wywierają nadmierny nacisk na dysk, stopniowo go przemieszczając, traci on zdolność wykonywania swoich funkcji, a pierścień włókniakowy zaczyna się zapadać. W tym przypadku jądro miażdżyste, które częściowo lub całkowicie utraciło swoją skorupę, zostaje wyciśnięte - powstaje przepuklina kręgosłupa. Procesowi towarzyszy dyskomfort i ból, które z czasem stają się bardziej intensywne i bolesne..

Na pierwszym etapie rozwoju przepukliny kręgosłupa włókna tworzące włóknisty pierścień są uszkodzone i pojawia się w nim pęknięcie. Przez nią jądro miażdżyste wybrzusza się na zewnątrz, ale generalnie nadal pozostaje w pewnych granicach. Na tym etapie przepuklina nadaje się do leczenia zachowawczego, po którym pacjent z pewnością będzie musiał stosować środki zapobiegawcze i prowadzić zdrowy tryb życia. Jeśli brakuje czasu, jądro miażdżyste przez powstałą szczelinę może całkowicie opuścić pierścień włóknisty, kończąc się w kanale kręgowym. W takim przypadku niechirurgiczne metody leczenia przepukliny mogą nie przynieść pożądanego efektu, co oznacza, że ​​jedyną opcją jest operacja..

Najczęściej występuje przepuklina kręgosłupa lędźwiowego, szczególnie zlokalizowana między 4. a 5. kręgiem lędźwiowym, ponieważ to on ma największe obciążenie. Kręgosłup szyjny jest dotknięty rzadziej, a przy niektórych typach skrzywień kręgosłupa może pojawić się przepuklina w odcinku piersiowym kręgosłupa..

Dlaczego choroba występuje?

Istnieje wiele czynników, które mogą wywołać pojawienie się przepukliny kręgosłupa, a często kilka z nich wpływa na osobę naraz, stopniowo podważając jej zdrowie. Główne przyczyny występowania przepuklin międzykręgowych leżą w złym stylu życia i już istniejących chorobach układu mięśniowo-szkieletowego. To jest o:

  • zastój żylny spowodowany siedzącym trybem życia;
  • zła dieta, powodująca niedobór witamin i minerałów;
  • niewłaściwie dobrany materac i poduszka;
  • mieć nadwagę;
  • złe nawyki;
  • nadmierne obciążenie kręgosłupa, na przykład podczas podnoszenia dużych ciężarów lub podczas uprawiania sportu;
  • otrzymane obrażenia;
  • choroby kręgosłupa (osteochondroza, skolioza, kifoza itp.);
  • przenoszone infekcje;
  • wrodzone anomalie kręgosłupa.

U kobiet ciąża może również wywołać pojawienie się przepukliny - w tym okresie obciążenie krążków międzykręgowych wzrasta kilkakrotnie. Jednak według statystyk mężczyźni częściej cierpią na przepuklinę kręgosłupa - ich tkanka chrzęstna nie jest tak dobrze rozwinięta jak u kobiet, dlatego jest bardziej podatna na zmiany zwyrodnieniowe.

Wiek też ma znaczenie - wśród osób starszych jest znacznie więcej pacjentów z przepukliną niż wśród ludzi młodych. Nie można też lekceważyć czynnika dziedziczności - jeśli dana osoba ma w rodzinie osoby z chorobami kręgosłupa, ryzyko wystąpienia podobnych problemów u niej znacznie wzrasta.

Objawy przepukliny kręgosłupa

Początkowo jedynym objawem przepukliny kręgosłupa może być jedynie niewielki dyskomfort w plecach lub szyi, który najczęściej przypisuje się zmęczeniu lub napięciu mięśni. Jednak wraz z postępem choroby ataki bólu stają się częstsze i przedłużają się, aw późniejszych stadiach przestają być uzależnione od aktywności fizycznej, niemal nieustannie przeszkadzając osobie, nawet w stanie spoczynku..

Ale ból nie jest jedyną oznaką przepukliny kręgosłupa. Objawy tej patologii w dużej mierze zależą od jej lokalizacji, dlatego po dokładnym ich przestudiowaniu lekarz może wyciągnąć wstępny wniosek o tym, która część kręgosłupa przeszła zmiany zwyrodnieniowe.

Typowe pierwotne objawy przepukliny obejmują:

  • ostry ból kręgosłupa, który nasila się tylko przy wysiłku fizycznym i ustępuje po krótkim odpoczynku;
  • obrzęk;
  • napięcie mięśni;
  • rachiocampsis;
  • uczucie pieczenia, mrowienia i gęsiej skórki.

Ponadto w przypadku przepukliny kręgosłupa lędźwiowego, która występuje najczęściej, charakterystyczne są inne objawy:

  • ataki ostrego bólu w okolicy lędźwiowej, bardziej przypominające lumbago;
  • zmniejszenie lub całkowita utrata wrażliwości skóry nóg;
  • biegunka lub zaparcie;
  • hemoroidy w wyniku upośledzenia krążenia krwi;
  • zapalenie pęcherza;
  • zanik mięśni;
  • choroba kamicy moczowej;
  • zapalenie narządów miednicy, takich jak macica lub jajniki u kobiet;
  • nadmierne pocenie się lub odwrotnie, suchość skóry nóg.

Ból z przepukliną kręgosłupa zlokalizowaną w tym obszarze opada, stopniowo rozprzestrzenia się na kończyny dolne, a przy próbie zgięcia, wyprostowania lub zgięcia pleców zwykle zwiększa się kilkakrotnie. Jeśli przepuklina dotyka nerwu kulszowego, ból jest najczęściej odczuwany tylko w jednej nodze, obejmując ją całkowicie, aż do stopy, zauważalnie nasilając się przy kaszlu i przestaje przeszkadzać osobie tylko w pozycji leżącej.

Przepuklinę odcinka szyjnego kręgosłupa, oprócz dyskomfortu i bólu szyi, można rozpoznać po:

  • bóle głowy, migreny;
  • zawroty głowy;
  • pogorszenie wzroku, choroby oczu;
  • zwiększone zmęczenie, zmniejszona wydajność;
  • neurastenia, bezsenność;
  • częste skoki ciśnienia, nadciśnienie;
  • zmniejszenie lub całkowita utrata smaku;
  • nudności wymioty;
  • szum w uszach;
  • ropne zapalenie migdałków;
  • ból i utrata wrażliwości w okolicy barku;
  • drętwienie palców.

Głównym zagrożeniem przepukliną kręgosłupa szyjnego kręgosłupa jest pogorszenie krążenia mózgowego, w wyniku czego znacznie wzrasta ryzyko udaru niedokrwiennego..

Przepuklina międzykręgowa utworzona w odcinku piersiowym kręgosłupa powoduje również ciągły ból w tym miejscu oraz dyskomfort w barkach i łopatkach. Jednocześnie osobie mogą przeszkadzać:

  • duszność;
  • pieczenie i ból w okolicy serca;
  • zmniejszona wrażliwość skóry;
  • zaburzenia tarczycy.

W przypadku tej postaci przepukliny zespół bólowy nie jest tak wyraźny, ponieważ kręgosłup piersiowy zwykle nie ma dużego obciążenia. Ale podczas kaszlu, kichania i aktywności fizycznej dyskomfort znacznie się zwiększa, a ból można wywołać w żołądku. Ponadto, prowokując choroby tarczycy, przepuklina kręgosłupa piersiowego często powoduje zaburzenia równowagi hormonalnej, przez co mężczyźni mogą cierpieć na impotencję, a kobiety borykają się z nieregularnymi miesiączkami..

Podczas gdy choroba postępuje, jej objawy pojawiają się jeden po drugim, ale ze względu na ich różnorodność bardzo trudno jest szybko ustalić, z jakiej patologii są one spowodowane. Dlatego ważne jest, aby szukać pomocy medycznej bez czekania na poważne pogorszenie samopoczucia, zwiększając własne szanse na pełne wyzdrowienie..

Diagnoza choroby

W początkowej fazie objawy przepukliny bardziej przypominają schorzenia narządów wewnętrznych, dlatego bez konsultacji ze specjalistą i szeregu dodatkowych badań niezwykle trudno jest podejrzewać, że przyczyną problemu jest kręgosłup. Podczas wizualnego badania pacjenta lekarz może zauważyć skrzywienie postawy i ujawnić zmniejszenie lub całkowitą utratę wrażliwości w niektórych obszarach skóry. Czując kręgosłup, określa najbardziej bolesne miejsca i obszary nienaturalnego napięcia mięśniowego - na podstawie tych informacji może wyciągnąć wstępny wniosek o lokalizacji patologii.

Aby postawić ostateczną diagnozę, pacjentowi można przypisać:

  1. RTG. Eliminuje inne przyczyny bólu i dyskomfortu niezwiązane z przepukliną kręgosłupa.
  2. Tomografia komputerowa. Dostarcza szczegółowych informacji o stanie kanału kręgowego, jego zawartości i otaczających tkankach. Jednak dane uzyskane w wyniku CT nie zawsze mogą wizualnie potwierdzić obecność przepukliny kręgosłupa..
  3. Rezonans magnetyczny. Pozwala uzyskać kompleksowe informacje o stanie rdzenia kręgowego, zakończeniach nerwowych, tkankach miękkich, a także zidentyfikować zmiany zwyrodnieniowe i guzy, jasno określając ich lokalizację.
  4. Mielogram. Ta procedura obejmuje tomografię komputerową ze środkiem kontrastowym wstrzykniętym do kanału kręgowego. Zapewnia najdokładniejsze informacje o lokalizacji i wielkości przepukliny kręgosłupa.
  5. Elektromielogram. Pomaga określić, które zakończenia nerwowe są uciskane przez powstałą przepuklinę.

MRI jest standardowym badaniem do ostatecznej diagnozy w przypadku podejrzenia przepukliny kręgosłupa, a dodatkowe metody diagnostyczne są przepisywane na podstawie indywidualnych cech pacjenta i istniejących objawów..

Metody leczenia

Po szczegółowym badaniu pacjentowi przepisuje się kompleksową terapię, która całkowicie zależy od rodzaju przepukliny kręgosłupa i stopnia zaniedbania choroby. Jeśli problem został wykryty na wczesnym etapie, pacjentom zaleca się leczenie zachowawcze, w tym:

  1. Przyjmowanie leków. Przede wszystkim są to środki przeciwbólowe mające na celu poprawę stanu pacjenta, niesteroidowe leki przeciwzapalne (pod warunkiem, że nie występują przewlekłe choroby przewodu pokarmowego), środki zwiotczające mięśnie łagodzące skurcze mięśni oraz chondroprotektory wspomagające odbudowę tkanki chrzęstnej. Można również przepisać środki stymulujące krążenie krwi w obszarze problemowym, kompleksy multiwitaminowe i leki chroniące błonę śluzową żołądka. W przypadkach, gdy konwencjonalne środki przeciwbólowe nie wystarczają do powstrzymania ataku, można zastosować blokadę kontrolowaną promieniami RTG - wstrzyknięcie glikokortykoidów, środków miejscowo znieczulających oraz witaminy B12 bezpośrednio do zmiany. Zabieg wykonywany w znieczuleniu miejscowym i pod kontrolą RTG, jest dużo bardziej skuteczny niż zastrzyki domięśniowe, pozwala przywrócić krążenie, złagodzić obrzęki i złagodzić ból..
  2. Gimnastyka lecznicza. Wykonywanie codziennie specjalnych ćwiczeń jest niezwykle ważne zarówno w zwalczaniu choroby we wczesnym jej stadium, jak i podczas rehabilitacji po chirurgicznym usunięciu przepukliny kręgosłupa. Plan lekcji opracowywany jest przez lekarza prowadzącego indywidualnie dla każdego pacjenta, a wykonując ćwiczenia samodzielnie w domu niezwykle ważne jest ścisłe przestrzeganie go i zachowanie ostrożności, unikanie nadmiernego wysiłku, nagłych ruchów i podnoszenia ciężarów. Przy pierwszych oznakach przepukliny kręgosłupa zajęcia jogi przynoszą dobry efekt, ale ćwiczenia w tym przypadku zaleca się wykonywać nie na łóżku, ale na twardej powierzchni.
  3. Fizjoterapia. Obejmuje terapię manualną w celu uwolnienia zaciśniętych zakończeń nerwowych poprzez przesuwanie i rozciąganie kręgów, masaż, refleksologię, UHF, elektroforezę i fonoforezę.

Dodatkowo hirudoterapia (użycie pijawek do stymulacji przepływu krwi i resorpcji opadłego fragmentu pod wpływem substancji aktywnych zawartych w ich ślinie), krioterapia (poprawa krążenia w obszarze problemowym pod wpływem ciekłego azotu) i akupunktura (podrażnienie) mogą dać pozytywny efekt podczas leczenia przepukliny kręgosłupa. zakończenia nerwowe działając na punkty aktywne).

Jeśli rozpoznanie przepukliny kręgosłupa zostało postawione w późnych stadiach choroby, a tradycyjne metody leczenia nie przyniosły pożądanego efektu, pacjentowi można zalecić operację. Główne wskazania do chirurgicznego usunięcia przepukliny to silny ból, z którym konwencjonalne leki nie mogą sobie poradzić, powikłania w postaci zaburzeń neurologicznych, a także nietrzymanie moczu i impotencja u mężczyzn..

Istnieje kilka możliwości chirurgicznego usunięcia przepukliny kręgosłupa:

  1. Discektomia. Jądro miażdżyste, które opuściło pierścień włóknisty, jest usuwane przez małe nacięcie. W ciężkich przypadkach należy usunąć cały dysk, a jego miejsce zajmuje tytanowy implant. Ale taka procedura jest przeprowadzana dość rzadko ze względu na wysokie ryzyko infekcji i trudny okres rekonwalescencji..
  2. Chirurgia endoskopowa. Minimalnie inwazyjna metoda usuwania przepukliny kręgosłupa polegająca na wprowadzeniu aparatu i instrumentu przez małe nakłucie i praktycznie nie prowadzi do uszkodzenia mięśni.
  3. Operacja laserowa. Stosuje się go u pacjentów poniżej 40 roku życia i tylko wtedy, gdy krążek kręgowy nie został zniszczony. Polega na wprowadzeniu igły ze światłowodem przez nakłucie i „odparowanie” uszkodzonych obszarów za pomocą lasera.

Należy jednak rozumieć, że operacja usunięcia przepukliny kręgosłupa jest środkiem ekstremalnym, do którego lekarze starają się nie uciekać, gdy zdrowie pacjenta jest względnie bezpieczne..

Okres regeneracji

Po długotrwałym leczeniu przepukliny kręgosłupa, nawet jeśli terapia przyniosła zamierzony efekt, pacjent wymaga rehabilitacji, która pomoże utrwalić uzyskany efekt i zapobiegnie powikłaniom czy nawrotowi choroby. Mowa o zastosowaniu specjalnego gorsetu, fizjoterapii i kontroli wagi ciała.

Gorset przepuklinowy ma na celu zmniejszenie i równomierne rozłożenie obciążenia kręgosłupa, przenosząc część nacisku na jamę brzuszną. Wysokiej jakości produkt tego typu powinien mieć solidną podstawę, ale pozostawać elastyczny, utrzymując prawidłową postawę pacjenta przez cały dzień. Dokładny czas, w którym nie zaleca się zdejmowania gorsetu, ustala lekarz prowadzący - przy ciągłym noszeniu zwiększa się ryzyko degradacji mięśni pleców.

Ogromną rolę w okresie rehabilitacji odgrywa przede wszystkim rozciąganie kręgosłupa, które pozwala na powrót przemieszczonych kręgów na swoje miejsce. W tym celu stosuje się ładunek lub specjalne symulatory, a samą procedurę można przeprowadzić w normalnych warunkach lub w wodzie. Druga opcja jest uważana za łagodniejszą i mniej bolesną dla pacjenta. Po rozciągnięciu wynik jest utrwalany za pomocą terapii ruchowej i noszenia gorsetu.

Jest to równie ważne dla pacjentów z przepukliną kręgosłupa i prawidłowym odżywianiem, zwłaszcza jeśli mają dodatkowe kilogramy. Aby znormalizować wagę i dalej utrzymywać ją w wymaganych ramach, pacjentom zaleca się zmniejszenie kalorii w żywności i zwiększenie ilości błonnika w diecie. Lepiej też zrezygnować z alkoholu, gorących przypraw, potraw wędzonych i marynowanych, zmniejszyć ilość spożywanej soli i nie zapominać o reżimie picia.

Środki zapobiegawcze

Przestrzegając pewnych zasad, możesz znacznie zmniejszyć ryzyko przepukliny kręgosłupa i wielu innych problemów z układem mięśniowo-szkieletowym. To wymaga:

  1. Monitoruj swoją wagę - im więcej dodatkowych kilogramów, tym większe obciążenie kręgosłupa.
  2. Utrzymuj prawidłową postawę nie tylko podczas siedzenia, stania i chodzenia, ale także podczas snu. Na przykład, musisz stać prosto z lekko odwróconymi ramionami, z wciągniętym brzuchem i wyprostowaną dolną częścią pleców, siedzieć z obiema nogami na podłodze i lepiej spać na twardym materacu ortopedycznym na plecach lub na boku, ale nie na brzuchu. Jeśli podczas pracy musisz stać nieruchomo przez dłuższy czas, przenosząc ciężar na jedną nogę, palce obu stóp muszą być jednocześnie schowane - wyrównuje to środek ciężkości i utrzymuje prawidłowy przepływ krwi.
  3. Staraj się unikać podnoszenia ciężarów. Jeśli nie jest to możliwe, przynajmniej zrób to poprawnie: plecy powinny pozostać proste, a główny ładunek nie powinien spaść na dolną część pleców, ale na mięśnie nóg.
  4. Popraw swoją dietę, unikając niezdrowej żywności na rzecz zbilansowanej diety bogatej w witaminy i minerały.
  5. Nie zapomnij o porannych ćwiczeniach i specjalnych ćwiczeniach na rozciąganie kręgosłupa. Podczas siedzącej pracy rób częste przerwy, aby na krótko zmienić pozycję ciała i rozciągnąć się.
  6. Rzuć palenie i nadużywanie alkoholu.
  7. W przypadku kobiet zmniejsz liczbę butów na wysokim obcasie i noś je tylko w wyjątkowych przypadkach.

Oczywiście same te środki nie gwarantują, że dana osoba nigdy nie będzie miała problemów z kręgosłupem, ale mogą zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia..

Dla tych, którzy mimo wszystko napotkali przepuklinę kręgosłupa, ważne jest, aby zrozumieć, że choroba ta nie jest wyrokiem, a przy odpowiednim leczeniu na czas ma bardzo korzystne rokowanie. Najważniejsze jest jak najwcześniejsze rozpoznanie niepokojących objawów i zwrócenie się o pomoc lekarską, zanim choroba nabierze rozpędu i wywoła znacznie poważniejsze powikłania..


Aby Uzyskać Więcej Informacji Na Zapalenie Kaletki

Zapalenie korzonków nerwowych

Stawy międzykręgowe

Zapalenie korzonków nerwowych

Środki przeciwbólowe na osteochondrozy