Zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych: przyczyny, objawy, leczenie, zapobieganie

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa to grupa objawów neurologicznych związanych ze stanem zapalnym lub szczypaniem rdzenia kręgowego odcinka lędźwiowego kręgosłupa..

Najczęściej patologia występuje u osób powyżej 30 roku życia. Ponieważ odcinek lędźwiowy, składający się z pięciu kręgów, jest najbardziej ruchliwy i doświadcza największego stresu, choroba jest dość powszechna.

W celu złagodzenia bólu rwy kulszowej pacjent często przyjmuje postawę obronną. Może leżeć z poduszką pod brzuchem lub siedzieć ze zgiętą nogą. Chód może się również zmienić: osoba próbuje zmniejszyć obciążenie kończyny, w którą zadaje ból, więc kuleje.

Powody

Wady rozwojowe, choroby zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego lub ciężka aktywność fizyczna mogą wywołać początek zapalenia korzonków nerwowych.

Najczęstsze przyczyny rozwoju zapalenia korzonków lędźwiowo-krzyżowych obejmują:

  • przepuklina międzykręgowa. Powodują przemieszczenie jądra miażdżystego i pęknięcie pierścienia włóknistego, co prowadzi do ucisku na korzenie kręgosłupa i pojawienia się procesu zapalnego, któremu towarzyszą objawy zapalenia korzonków;
  • osteochondroza. Degeneracja krążków międzykręgowych przyczynia się do zmiany wielkości otworów, przez które przechodzą korzenie rdzenia kręgowego. Przy długim przebiegu choroby na kręgach tworzą się narośla kostne (osteofity), ściskając korzenie, a związany z tym proces zapalny prowadzi do rozwoju obrzęku, który zwiększa ból;
  • uraz kręgosłupa. Siniaki i złamania przyczyniają się do pojawienia się deformacji i blizn, które z kolei powodują ucisk korzeni kręgosłupa;
  • nowotwory kręgosłupa. Objawy rwy kulszowej mogą być spowodowane przez łagodne i złośliwe guzy wywodzące się z krążków międzykręgowych, kręgów, rdzenia kręgowego i jego błon, nerwiaków, naczyniaków krwionośnych lub przerzutów. Rosnące nowotwory ściskają korzenie kręgosłupa, powodując ból;
  • wrodzone wady rozwojowe kręgosłupa. Według statystyk obserwuje się je u 50% dzieci. W 30% przypadków patologie utrzymują się przez całe życie. Przyczyną bólu pleców może być kręgozmyk, a także deformacja lub rozszczepienie trzonu kręgu, gdy jedna jego strona staje się wyższa niż druga;
  • choroba zakaźna. Zapalenie korzonków nerwowych może być spowodowane przez ropnie kręgosłupa lub zapalenie kości i szpiku;
  • choroby stawów międzykręgowych. Zapalenie korzonków nerwowych często wiąże się z chorobami, takimi jak reumatyzm, spondyloartropatia, spondyloartroza lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • przyczyny zewnętrzne. Objawy rwy kulszowej mogą wystąpić po podniesieniu ciężarów, niezręcznym ruchu lub dłuższym przebywaniu w tej samej pozycji lub hipotermii.

Objawy rwy kulszowej lędźwiowo-krzyżowej

Zespół bólu

Głównym objawem choroby jest ból krzyża. Może mieć inny charakter: być niewyrażony lub tak ostry i palący, że pacjent nie może wstać z łóżka i chodzić. Często w przypadku zapalenia korzonków nerwowych kręgosłupa lędźwiowego ból promieniuje do uda, podudzia lub stopy.

Zespół bólowy może wystąpić nagle, po podniesieniu lub hipotermii. W odpowiedzi na podrażnienie zakończeń nerwowych, których lokalizacja staje się włóknistym pierścieniem krążka międzykręgowego, następuje odruchowy skurcz mięśni. Atak bólu może sparaliżować osobę, zastyga w jednej pozycji na kilka minut (może nawet spaść).

W początkowej fazie choroby ból jest nie do zniesienia, strzelający, pulsujący. Atak może trwać od kilku minut do dwóch godzin. Lędźwie są sztywne, mięśnie napięte, a pacjent nie może się zginać. Osoba boi się poruszyć, aby nie spowodować nowego ataku niezręcznym ruchem..

W niektórych przypadkach, w przewlekłej postaci zapalenia korzonków nerwowych, ból jest podostry. Jest tępy, bolesny, gorzej przy każdym ruchu lub kaszlu. Ból może dotyczyć jednej lub obu nóg. Dość często występuje zwiększony ton mięśni lędźwiowych.

Upośledzenie zmysłów

Innym objawem rwy kulszowej lędźwiowo-krzyżowej może być upośledzenie czucia. Ucisk korzenia nerwu prowadzi do drętwienia w obszarze jego unerwienia.

Może również zniknąć dotyk, ból lub wrażliwość na temperaturę skóry. Czasami przy uszkodzeniu nerwów obwodowych w tym obszarze pojawia się uczucie pełzania, zimna lub mrowienia.

Zaburzenia napięcia mięśniowego

Przy poważnym uszkodzeniu korzeni nerwowych, które obserwuje się u pacjenta przez długi czas, zaburzone jest napięcie mięśniowe. W ciężkich przypadkach może dojść do zaniku mięśni.

Naruszenie wrażliwości i ruchu, w przeciwieństwie do bólu, występuje tylko od strony uszkodzonego korzenia nerwu. Nigdy nie jest dwustronny.

Diagnostyka

W przypadku zapalenia korzonków nerwowych pacjent ma pewne objawy wskazujące na obecność choroby. Są konwencjonalnie podzielone na dwie grupy:

W wyniku ucisku nerwów odruchowa reakcja mięśni na podrażnienie ulega osłabieniu

Jeśli pacjent leżący na plecach zostanie poproszony o podniesienie wyprostowanej nogi, wówczas odczuwa ból w dolnej części pleców i tylnej części uda, co wskazuje na obecność rwy kulszowej. Kiedy przewraca się na brzuch, a lekarz próbuje unieść kończynę, pojawia się ból w przedniej części uda.

W celu zidentyfikowania urazów kręgosłupa, wad rozwojowych lub przemieszczenia kręgów względem siebie, wykonuje się zdjęcia rentgenowskie. Obecność przepukliny dysku można określić za pomocą tomografii komputerowej.

Leczenie zapalenia korzonków lędźwiowo-krzyżowych

Do czasu ustąpienia ataku bólu pacjent potrzebuje odpoczynku w łóżku. Dolną część pleców należy ogrzać podkładką grzewczą, woreczkiem z solą lub wełnianym szalikiem. Kiedy ból nieco ustąpi, a osoba zacznie wstawać z łóżka, konieczne jest wykonanie ćwiczeń terapeutycznych.

W leczeniu farmakologicznym zapalenia korzonków lędźwiowo-krzyżowych najczęściej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci tabletek, maści, czopków, plastrów lub zastrzyków.

Również w kompleksowej terapii choroby stosuje się leki z grupy środków zwiotczających mięśnie i witamin z grupy B..

Diklofenak

Diklofenak sodowy jest aktywnym składnikiem leków takich jak Dicloberl, Olfen, Diklak, Almiral, Voltaren, Naklofen. Substancja ma wyraźne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Najczęściej jest przepisywany w leczeniu rwy kulszowej..

W celu złagodzenia stanu zapalnego diklofenak jest przepisywany w postaci roztworu do wstrzykiwań. Lek wstrzykuje się głęboko w mięsień pośladkowy. W przypadku silnego bólu ponowne nałożenie jest dozwolone nie wcześniej niż 12 godzin później. Zastrzyki wykonuje się przez 3-5 dni, następnie stosuje się leki w postaci tabletek lub czopków.

Jedna tabletka lub kapsułka Diklofenaku może zawierać od 25 do 150 mg substancji czynnej. Lek przyjmuje się po posiłkach, zgodnie z instrukcją. Nie zaleca się stosowania leku u osób z wrzodami żołądka, ponieważ może to prowadzić do zaostrzenia choroby..

W celu zmniejszenia obciążenia układu pokarmowego Diklofenak można stosować w postaci czopków..

Maści i żele na bazie diklofenaku są stosowane zewnętrznie. Stosuje się je 2-4 razy dziennie, w zależności od dawki. Ponieważ substancja czynna dostaje się do krwiobiegu w małych ilościach, środki do użytku zewnętrznego nie mają negatywnego wpływu na przewód pokarmowy..

Meloksykam

Meloksykam (Revmoxicam, Melbek, Movalis) należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Lek ma działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Służy do krótkotrwałego objawowego leczenia choroby..

Preparaty z taką substancją czynną produkowane są w postaci zastrzyków, tabletek i czopków. W ostrej postaci choroby w większości przypadków Meloksykam jest przepisywany w postaci zastrzyków. Lek podaje się domięśniowo raz dziennie. Przebieg leczenia wynosi 3-5 dni.

W przewlekłej postaci patologii lek stosuje się w postaci tabletek lub czopków przez 5 dni.

Midocalm

Mydocalm (Midostad, Tolperil) to środek zwiotczający mięśnie o centralnym mechanizmie działania. Lek obniża napięcie mięśniowe i poprawia krążenie krwi w obszarze zapalenia. Pozwala to zmniejszyć ból i przyspieszyć powrót do zdrowia..

Mydocalm stosuje się w postaci tabletek lub zastrzyków, w zależności od nasilenia objawów.

Witaminy z grupy B.

W kompleksowym leczeniu zapalenia korzonków witamin z grupy B (B.1, W6, W12). W większości przypadków stosuje się środki złożone, w tym chlorowodorek tiaminy i pirydoksyny, a także cyjanokobalaminę, taką jak Milgamma, Vitaxon, Neurorubin.

Witaminy neurotropowe działają przeciwzapalnie, łagodzą ból, poprawiają krążenie krwi i normalizują układ nerwowy.

Maści rozgrzewające

Żele i maści o działaniu rozgrzewającym dają dobry efekt na zapalenie korzonków nerwowych. Zwiększają krążenie krwi w dotkniętym obszarze, likwidują obrzęki i na krótki czas łagodzą ból.

W kompleksowym leczeniu choroby stosuje się takie środki jak Finalgon, Deep Hit, Espol, Kapsikam. Nakłada się je na skórę cienką warstwą 2-3 razy dziennie. Jeśli uczucie pieczenia jest bardzo silne, takie produkty zmyć olejem słonecznikowym..

Środki homeopatyczne

W kompleksowym leczeniu choroby stosuje się leki homeopatyczne, takie jak tabletki i maść Traumeel C, zastrzyki z koenzymu compositum, Zel-T czy Ubiquinon compositum. Leki te mają działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, poprawiają krążenie krwi i pomagają przywrócić tkankę chrzęstną..

Leki homeopatyczne muszą być stosowane przez długi czas, ponieważ mają skumulowany efekt. Czas trwania kuracji może wynosić 3-4 tygodnie.

Fizjoterapia

Gimnastyka lecznicza to wszechstronne narzędzie, które pozwala radzić sobie z zapaleniem korzonków lędźwiowo-krzyżowych w domu. Aby osiągnąć pozytywny wynik, ćwiczenia należy wykonywać regularnie..

Zestaw ćwiczeń na zapalenie korzonków nerwowych kręgosłupa lędźwiowego:

  • ćwiczenie nr 1: pozycja wyjściowa - stojąca, stopy rozstawione na szerokość barków, ręce na pasku. Powoli pochyl się w prawo i przytrzymaj przez 4 sekundy, a następnie wróć do pozycji wyjściowej. Powtórz ruch w innym kierunku. Maksymalna liczba nachyleń to 12. Jeżeli osoba nie odczuwa dyskomfortu przy pochyleniach, można przyspieszyć tempo;
  • ćwiczenie numer 2: w tej samej pozycji wykonuj zgięcia do przodu i do tyłu. Przy maksymalnym nachyleniu pozostań przez 2-3 sekundy. Ćwiczenie należy wykonywać bardzo powoli, bez szarpnięć. Powtórz to nie więcej niż 8 razy. Jeśli wystąpi silny dyskomfort, ćwiczenie powinno zostać przerwane;
  • ćwiczenie numer 3: stojąc w pozycji wyjściowej, skręć w lewo iw prawo, utrzymując się przez 3-4 sekundy. Ćwiczenie wykonuje się 8-10 razy;
  • ćwiczenie numer 4: wykonuj ruchy obrotowe ciała, najpierw od lewej do prawej, potem od prawej do lewej. Maksymalna liczba takich ćwiczeń to 10 razy. Obroty powinny być płynne, bez szarpnięć;
  • ćwiczenie nr 5: półsiady wykonuje się z pozycji wyjściowej. Oparcie krzesła może służyć jako podpora. Ćwiczenie należy powtórzyć 8 razy. Podczas półprzysiadu musisz wdychać, wracając do pozycji wyjściowej, zrób wydech;
  • ćwiczenie nr 6: pozycja wyjściowa - leżąc na plecach, umieszczając mały wałek pod szyją. Noga jest zgięta w kolanie, owinięta wokół niej rękami i delikatnie przyciągnięta do klatki piersiowej. Ćwiczenie wykonuje się płynnie, powtórz 4 razy jedną nogą, potem drugą.

Środki ludowe

Tradycyjne metody medycyny pomogą zmniejszyć ból w okolicy lędźwiowej z zapaleniem korzonków nerwowych:

  • przepis numer 1: czarna rzodkiew jest siekana na tarce, gotowy kleik jest zawijany w gazę i nakładany na dotknięty obszar. Przykryj górę folią i zawiąż ciepłym szalikiem. Kompres można zostawić na noc. Stosuj lekarstwo codziennie, aż objawy ustąpią;
  • przepis nr 2: 3 strąki czerwonej papryki należy rozgnieść i napełnić 100 mg 96% alkoholu, dodać 20 ml amoniaku i pozostawić na noc. Schab wciera się nalewką dwa razy dziennie;
  • przepis nr 3: 1 kg pędów sosny zalać 5 litrami wody i gotować na małym ogniu przez kwadrans. Narzędzie jest nalegane pod pokrywką przez co najmniej trzy godziny. Szklankę soli morskiej i litr bulionu dodaje się do kąpieli z ciepłą wodą. Weź to na 10-15 minut. Następnie talia jest wiązana wełnianym szalikiem;
  • przepis nr 4: 3 duże ziemniaki gotujemy razem ze skórką i ugniatamy w kleik, dodajemy jedną łyżeczkę sody. Powstały kleik nakłada się na dolną część pleców. Przykryj papierem kompresyjnym na wierzchu i zawiąż szalikiem. Taki kompres pozostawia się na noc;
  • przepis nr 5: liście kapusty ze środka główki kapusty odbija się nożem, a na powierzchnię nanosi się olejek sosnowy lub rozmarynowy. Nakładany na dolną część pleców, przykryty plastikiem i ręcznikiem.

Zapobieganie rwie kulszowej

Aby zapobiec rozwojowi choroby, konieczne jest:

  • uprawiaj gimnastykę i wzmacniaj mięśnie pleców. Ćwiczenia fizyczne rozpoczynają się od minimalnych obciążeń, a następnie je zwiększają;
  • idź pływać. Dla osób z chorobami kręgosłupa jest to jeden z najlepszych sportów;
  • unikać podnoszenia ciężarów;
  • odwiedzić łaźnię i saunę;
  • spać na twardej, równej powierzchni.

W większości przypadków rwa kulszowa jest leczona w domu. Wskazaniem do hospitalizacji jest silny zespół bólowy, gdy ból nie ustępuje za pomocą leków i środków ludowej.

W przypadku wykrycia objawów zapalenia korzonków nerwowych należy skonsultować się z neurologiem lub traumatologiem..

Wideo

Oferujemy do obejrzenia filmu na temat artykułu.

Rwa kulszowa lędźwiowa (radikulopatia lędźwiowa, rwa kulszowa)

Co to jest rwa kulszowa?

Rwa kulszowa lub radikulopatia to stan spowodowany uciskiem korzenia rdzenia kręgowego i charakteryzujący się bólem, drętwieniem, mrowieniem lub osłabieniem wzdłuż zaciśniętego nerwu. Radikulopatia może wystąpić w dowolnej części kręgosłupa, ale najczęściej występuje w okolicy lędźwiowej i szyjnej. Rzadziej radikulopatię obserwuje się w odcinku piersiowym kręgosłupa. Uciśnięty nerw w okolicy lędźwiowej nazywany jest radikulopatią lędźwiową. Również objawy radikulopatii w odcinku lędźwiowym kręgosłupa są zwykle nazywane rwą kulszową..

Rwa kulszowa to termin używany do opisania każdego rodzaju bólu spowodowanego podrażnieniem lub szczypaniem nerwu kulszowego. Nerw kulszowy to najdłuższy nerw w naszym ciele. Rozpoczyna się na wysokości miednicy, biegnie wzdłuż jej pleców, dochodzi do pośladków i schodzi do stóp na obu nogach.

Objawy rwy kulszowej lędźwiowej

Głównym objawem rwy kulszowej jest ból emanujący z odcinka lędźwiowego kręgosłupa i promieniujący do pośladka lub w dół z tyłu nogi. W przypadku rwy kulszowej pacjent może odczuwać dyskomfort w prawie każdym obszarze wzdłuż zaciśniętego nerwu, ale najprawdopodobniej ból przejdzie od kręgosłupa lędźwiowego do pośladka i tylnej części uda i podudzia.

Ból związany z rwą kulszową waha się od łagodnego do ostrego, a nawet rozdzierającego. Czasami ból może przypominać intensywne pieczenie lub porażenie prądem. Objawy bólu mogą się nasilać, gdy kaszlesz, kichasz lub siedzisz przez dłuższy czas. Zwykle ból jest odczuwalny tylko po jednej stronie ciała.

Niektórzy ludzie odczuwają także drętwienie, mrowienie lub osłabienie mięśni dotkniętej nogi lub stopy. Możesz odczuwać ból w jednej części nogi i drętwienie w drugiej.

Co zrobić z zapaleniem korzonków nerwowych lędźwiowych?

Łagodne objawy rwy kulszowej zwykle ustępują samoistnie. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli samodzielne uśmierzenie bólu nie przyniesie rezultatu lub jeśli odczuwasz silny ból, ból utrzymuje się dłużej niż tydzień lub objawy nasilają się z czasem. Zasięgnij pomocy medycznej w nagłych przypadkach, jeśli:

  • masz nagły, ostry ból w odcinku lędźwiowym kręgosłupa lub nogi oraz drętwienie lub osłabienie mięśni w nodze;
  • ból jest związany z poważnymi obrażeniami, takimi jak wypadek samochodowy;
  • mają problemy z kontrolowaniem oddawania moczu lub wypróżnień (nietrzymanie moczu lub kału).

Powody

Przepuklina międzykręgowa

Jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia korzonków nerwowych jest przepuklina dysku. Dyski międzykręgowe znajdują się pomiędzy każdą parą kręgów i działają jak amortyzatory tarcia. Krążek składa się z mocnej warstwy zewnętrznej (pierścienia włóknistego) i miękkiej zawartości żelu (jądro miażdżyste). Jeśli zewnętrzna wyściółka dysku zostanie osłabiona w wyniku zmian związanych z wiekiem lub po urazie, jego zawartość może wyciec. Nazywa się to przepukliną krążka międzykręgowego..

Jeśli którakolwiek z pięciu par korzeni nerwowych tworzących nerw kulszowy zostanie uszczypnięta przez przepuklinę międzykręgową, osoba zaczyna odczuwać ból wzdłuż nerwu kulszowego. Ból przy zapaleniu korzonków nerwowych jest spowodowany nie tylko uciskiem korzenia nerwu, ale także chemikaliami z jądra miażdżystego, które podrażniają korzenie nerwowe i powodują stan zapalny.

Spondyloza

Osteofity to kościste narośla wzdłuż krawędzi stawów. Powstają w miejscach, w których doszło do zwyrodnienia chrząstki (na przykład w wyniku zapalenia stawów), a kość zaczyna ocierać się o inną kość. Tworzenie się kości jest próbą ochrony kości przez nasz organizm. Same osteofity nie powodują bólu, ale niestety narośle kostne mogą uszczypnąć pobliskie nerwy, co prowadzi do bólu.

Kręgozmyk

W tym stanie jeden krąg przesuwa się nad drugim. To deformuje kanał kręgowy i może prowadzić do uszczypnięcia korzeni nerwu kulszowego..

U dorosłych kręgozmyk jest zwykle obserwowany w dolnej części kręgosłupa lędźwiowego, na przykład czwarty kręg lędźwiowy (L4) przesuwa się po piątym kręgu lędźwiowym (L5). Zazwyczaj kręgozmyk jest wynikiem zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa.

Diagnostyka rwa kulszowa lędźwiowa

Pełna historia medyczna, w tym przegląd objawów i badanie fizykalne, mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu przyczyny rwy kulszowej. Na przykład może wykonać test uniesienia wyprostowanej nogi. Lekarz powoli podniesie nogę i zauważy, gdzie zaczyna się ból. Ten test pomaga zidentyfikować zaciśnięte nerwy i określić, czy występują problemy z krążkami międzykręgowymi..

Po konsultacji lekarz może również zalecić jeden lub więcej badań diagnostycznych. Takie badania mogą obejmować:

  • RTG w przypadku podejrzenia złamania kręgosłupa;
  • rezonans magnetyczny (MRI) lub tomografia komputerowa (jeśli są przeciwwskazania do MRI) w celu uzyskania pełnego obrazu stanu kręgosłupa;
  • badania przewodnictwa nerwowego / elektromiografia w celu określenia, jak dobrze impulsy nerwowe przemieszczają się przez nerw kulszowy;
  • mielogram - badanie z użyciem środka kontrastowego, który jest wstrzykiwany do kanału kręgowego w celu zidentyfikowania problemów z kręgami lub dyskami (badanie przeprowadza się w krajach rozwijających się, w których nie ma MRI. Badanie może być niebezpieczne dla pacjenta).

Leczenie rwy kulszowej lędźwiowej

Głównym celem leczenia rwy kulszowej lędźwiowej jest zmniejszenie bólu i zwiększenie ruchomości kręgosłupa. Leczenie zwykle obejmuje ograniczony odpoczynek (na twardym materacu lub na podłodze), trakcję kręgosłupa (najlepiej darmową), różnego rodzaju masaż. Pacjentowi można również polecić wykonanie kompleksu gimnastyki leczniczej.

Leki. Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne mogą pomóc złagodzić ból i sztywność, zwiększając w ten sposób ruchomość kręgosłupa. Istnieje wiele dostępnych bez recepty niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zazwyczaj zawierających ibuprofen lub naproksen. Jednak leki te nie są skuteczne w przypadku przepukliny międzykręgowej, która jest najczęstszą przyczyną rwy kulszowej lędźwiowej i może powodować całą masę patologii gastroenterologicznych. Zalecamy zastąpienie terapii lekowej hirudoterapią, która nie daje skutków ubocznych, ma działanie przeciwzapalne, resorpcyjne i przeciwbólowe..

Fizjoterapia. Celem fizjoterapii jest znalezienie ćwiczeń, które zmniejszą ból rwy kulszowej poprzez zmniejszenie nacisku na zaciśnięty nerw. Program leczenia zazwyczaj obejmuje ćwiczenia rozciągające zwiększające ruchomość sztywnych mięśni oraz aerobik, w tym chodzenie.

Terapeuta może również zalecić ćwiczenia wzmacniające mięśnie kręgosłupa, brzucha i nóg..

Leczenie chirurgiczne. Operacja może być wskazana dla osób, które nie reagują na leczenie zachowawcze i cierpią z powodu postępujących objawów i silnego bólu.

Opcje chirurgii kręgosłupa obejmują:

  • mikrodiscektomia. Ta procedura służy do usuwania fragmentu uszkodzonego dysku;
  • laminektomia. Zabieg ten polega na usunięciu łuku kręgowego i tkanek powodujących ucisk na nerw kulszowy.

Nie ma statystycznych dowodów na to, że joga i akupunktura mogą pomóc w walce z objawami rwy kulszowej. Masaż może również pomóc złagodzić skurcze mięśni, które są częste w przypadku rwy kulszowej..

Ważne jest, aby pamiętać, że operacja kręgosłupa może wiązać się z wieloma zagrożeniami, w tym infekcją kanału kręgowego, uszkodzeniem korzenia nerwu i krwawieniem. Jedną z konsekwencji operacji kręgosłupa może być nietrzymanie moczu lub stolca. Jednak opisane powyżej komplikacje są dość rzadkie. Niestety interwencja chirurgiczna nie daje żadnych gwarancji, że przepuklina międzykręgowa nie pojawi się ponownie. Przed operacją neurochirurg opowie o wszystkich możliwych powikłaniach operacyjnych i pooperacyjnych. Niemal w każdym przypadku po operacji powstaje nowa przepuklina międzykręgowa. Dlatego warto jak najwcześniej skonsultować się z lekarzem i stosować wyłącznie zachowawcze metody leczenia..

Powikłania rwy kulszowej lędźwiowej

Przewlekły (długotrwały) ból jest najczęstszym powikłaniem nieleczonej rwy kulszowej. Jeśli uszczypnięty nerw jest poważnie uszkodzony, może to prowadzić do chronicznego osłabienia mięśni, w tym zwiotczenia stopy. Wraz z dalszym postępem choroby rozwija się zespół ogona końskiego, który wymaga natychmiastowego leczenia chirurgicznego.

MedGlav.com

Medyczny katalog chorób

Zapalenie korzonków nerwowych Przyczyny, objawy i leczenie rwy kulszowej.

RADICULITIS.


Zapalenie korzonków nerwowych należy do najczęstszych chorób obwodowego układu nerwowego.
Rwa kulszowa to proces zapalny obejmujący wiązki włókien nerwowych wystających z rdzenia kręgowego. Korzenie nerwowe mogą zostać uszczypnięte przez nieostrożny ruch lub uraz. To także zapalenie korzonków nerwowych.

Zapalenie korzonków nerwowych (lub radikulopatia) nie jest chorobą, ale terminem. Oznacza to połączenie objawów: ból w odcinku szyjnym kręgosłupa, drętwienie, uczucie mrowienia, osłabienie mięśni.

Przyczyny rwy kulszowej.

W 95% przypadków zapalenie korzonków nerwowych jest przejawem nieleczonej osteochondrozy, aw pozostałych 5% jest wynikiem starego urazu kręgosłupa, możliwe jest, że przepuklina międzykręgowa, zużycie kręgosłupa, a zwłaszcza krążków międzykręgowych, ucisk lub naruszenie korzeni nerwów rdzeniowych przez kręgi, między którymi się znajdują. Przyczyną tego ucisku są różne deformacje kręgosłupa, które z kolei mogą być konsekwencją osteochondrozy.
Stres, infekcja, zaburzenia metaboliczne, podnoszenie ciężarów i niewygodne ruchy mogą wywołać atak rwy kulszowej..

Objawy rwy kulszowej.

Głównym objawem jest ból. Lokalizacja bólu zależy bezpośrednio od lokalizacji urazu kręgosłupa.
Rwa kulszowa charakteryzuje się silnym bólem pleców i szyi, który utrzymuje się zarówno podczas ruchu, jak iw spoczynku..

Przyczyną rwy kulszowej może być osteochondroza, hipotermia, urazy kręgosłupa, nagłe ruchy, a nawet zatrucie organizmu w wyniku choroby zakaźnej..

Istnieją trzy rodzaje zapalenia korzonków nerwowych:

  • szyjny,
  • klatka piersiowa i
  • lędźwiowy.

Rwa kulszowa szyjki macicy charakteryzuje się silnym bólem w tylnej części głowy i szyi. Ból nasila się przy każdym ruchu głowy, na przykład podczas kaszlu. Zdarzały się przypadki, gdy pacjenci mieli nudności, zaburzenia słuchu, zawroty głowy, zmianę chodu.

W przypadku zapalenia korzonków szyjki macicy i barku występuje silny ból barków, szyi i ramion. Kiedy klatka piersiowa - bóle opasują klatkę piersiową.

Najczęstszym rodzajem rwy kulszowej jest zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych.
Nazywa się to również rwa kulszowa. W takim przypadku pojawia się ból uda, stopy, pośladków. Występuje na tle zapalenia stawów, złamań kompresyjnych, przepuklin, zwężenia kanału kręgowego itp...

Diagnoza rwy kulszowej.

Rozpoznanie zespołu jest zwykle złożone. Obejmuje:
- badanie w gabinecie lekarskim czynności odruchowej i wrażliwości,
- radiografia, która umożliwia ustalenie stopnia zmian w kręgosłupie,
- MRI, CT wykrywa obecność kompresji korzenia,
- elektromiografia (EMG) - określanie stopnia uszkodzenia włókien nerwowych
Zapalenie korzonków nerwowych może być zdiagnozowane tylko przez wrogiego neuropatologa na podstawie badania rentgenowskiego.

LECZENIE RADICULITIS.


Farmakoterapia.
Zadaniem leczenia farmakologicznego jest złagodzenie stanu zapalnego, zmniejszenie obrzęku tkanek podstawowych i zmniejszenie bólu..

  • Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci tabletek i zastrzyków.
    Na przykład z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ): Movalis, Ortofen, Nimesulide, Voltaren, Ibuprofen itp..
  • Leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i rozgrzewające.
    Miejscowo można nakładać maści, kremy:
    Jad pszczeli lub węża, Nalewka z gorzkiej papryki, "Sustamed" z tłuszczem niedźwiedzia, "Viprosal" zawierający truciznę gyurzy z dodatkiem oleju jodłowego, kamfory i innych substancji, witaminy z grupy V itp..
    Po zastosowaniu leku można ostrożnie owinąć bolące miejsce wełnianym szalikiem..
    Ważne jest, aby utrzymać pełny odpoczynek przez 1 do 2 dni. Ale nie nadużywaj ich

Miejscowe środki przeciwbólowe i rozgrzewające maści na zapalenie korzonków nerwowych nie mogą być wystarczająco skuteczne, ponieważ nie penetrują stawów i nie docierają do zakończeń nerwowych.

  • Zabiegi fizjoterapeutyczne, kąpiele, rozgrzewki i masaże dają dobry efekt, jednak należy je stosować z dużą ostrożnością i wyłącznie na polecenie lekarza..

Wszystko zależy od przyczyny rwy kulszowej. Jeśli ból jest spowodowany skurczem mięśni, ciepła kąpiel może złagodzić stan, aw przypadku procesu zapalnego wręcz przeciwnie. Masaż w niektórych przypadkach może też wyrządzić więcej szkody niż pożytku, zwłaszcza masaż wykonywany przez nieprofesjonalistów.

Fizjoterapia.
Istnieje wiele technik fizjoterapeutycznych, które poprawiają ukrwienie tkanek sąsiadujących z korzeniem, zmniejszają ból, poprawiają przewodzenie impulsów wzdłuż włókien nerwowych..

Terapia manualna i masaż .
Pomaga złagodzić blokady mięśniowe i skurcze mięśni.

IRT.
Akupunktura poprzez oddziaływanie na biologicznie czynne
punkty pomaga przywrócić proces przewodzenia impulsów wzdłuż nerwu
włókna.

Terapia ruchowa .
Dozowana aktywność fizyczna pomaga przywrócić
normalna biomechanika kręgosłupa i normalne wzorce ruchowe. Za pomocą ćwiczeń często można złagodzić kompresję korzenia z powodu redystrybucji wektorów obciążenia.
Produkty ortopedyczne mają szczególne znaczenie w leczeniu i zapobieganiu radikulopatii. Mowa o ortezach kręgosłupa lędźwiowego, gorsetach piersiowo-lędźwiowych i kołnierzach ortopedycznych.

Zapobieganie rwie kulszowej polega na zapobieganiu urazom kręgosłupa, hipotermii i przeciągom, terminowym leczeniu chorób zakaźnych. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne, zajęcia sportowe w rozsądnych granicach również przyczyniają się do wzmocnienia zdrowia pleców i służą jako profilaktyka rwy kulszowej.

Zestaw ćwiczeń terapeutycznych na zapalenie korzonków nerwowych.


1. Złóż stopy razem. Chwyć ręce w „zamek” z przodu ciała. Podnieś ręce do góry, zegnij - wdychaj. Wróć do pozycji wyjściowej - zrób wydech. Powtórz 8-10 razy.
2. Nogi rozstawione, ręce opuszczone. Pochyl się lewą nogą i dotknij kolana - wdech. Wyprostuj się - zrób wydech. Powtórz 5 razy.
3. Nogi rozstawione, ręce w talii. Przechyl tułów w lewo, zginając prawą nogę w kolanie - wydech. Wróć do pozycji wyjściowej - wdech. 5 razy w każdym kierunku.
4. Nogi rozstawione, na szerokość stopy. Usiądź. Wyciągnij ręce do przodu - zrób wydech. Wyprostuj się, ręce w dół - wdychaj. Powtórz 8-10 razy.
5. Połóż się na plecach, ramionami wzdłuż ciała. Podnieś jednocześnie lewą nogę i rękę - zrób wydech. 6-7 razy każdą nogą.
6. Uklęknij z dłońmi na podłodze. Podnieś wyprostowaną lewą nogę do góry, zegnij w dolnej części pleców - wydech. Niżej - wdech. 5-6 razy każdą nogą.
7. Nogi razem, ramiona wzdłuż ciała. Delikatnie i płynnie przechodź od palców do pięty, a następnie stań na całej stopie. Ręce jednocześnie poruszają się jedną do przodu, drugą do tyłu. Powtórz 40-50 s.
8. Stań twarzą do krzesła, połóż prostą lewą nogę na siedzeniu, ręce na pasie. Zegnij lewą nogę w kolanie - wydech, wyprostuj - wdech. Powtórz 5 razy z rzędu, a następnie zmień nogi.
9. Usiądź na krawędzi krzesła, oprzyj ręce na siedzeniu I od tyłu, nie zginaj kolan. Wykonuj „nożyczki” - ruchy nóg w górę iw dół bez zatrzymywania.

Jak skutecznie i bezpiecznie leczyć rwę kulszową - najlepsze rady i zalecenia

Czy byłeś kiedyś w tak nieprzyjemnej sytuacji, kiedy zdolność do swobodnego poruszania się i kontrolowania własnego ciała do woli nagle zanikła, pozostawiając cię słabym i bezradnym??

Brzmi onieśmielająco, prawda??

Ale dokładnie tak czuje się osoba, która jest spętana atakiem rwy kulszowej..

Nawet najzdrowsi i najbardziej aktywni fizycznie ludzie powinni być świadomi objawów tej podstępnej choroby i być gotowi na jej spotkanie z pełnym uzbrojeniem.

Dziś porozmawiamy o tym, jak leczyć rwę kulszową i jak chronić się w przyszłości przed takimi sytuacjami..

Najpierw spróbujmy dowiedzieć się, czym jest ta dolegliwość i kto jest najbardziej zagrożony..

Z tego artykułu dowiesz się:

Jak leczyć rwę kulszową i co to jest?

Zmiany w tkankach krążków międzykręgowych mogą być wynikiem zaburzeń gospodarki wodno-solnej lub innych procesów patologicznych w organizmie.

Niestety, ale zespół korzeniowy okolicy lędźwiowo-krzyżowej najczęściej dotyka osoby w najbardziej aktywnym i pełnosprawnym wieku od 30 do 55 lat.

Zjawisko to wiąże się z tym, że po 30 roku życia zaczynają pojawiać się fizjologiczne oznaki starzenia struktur kręgosłupa, szczególnie wyraźne w miejscach wzmożonego stresu..

Z reguły takim miejscem staje się kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy..

Charakterystyczny jest przeważnie przewlekły przebieg choroby, który okresowo objawia się bolesnymi okresami zaostrzeń.

Właśnie w takich momentach robimy wszystko, co w naszej mocy, aby znaleźć sposoby na pozbycie się bólu przy użyciu wszystkich znanych nam metod..

Przyczyny i objawy zaostrzeń - jak rozpoznać zespół korzeniowy ?

Główne przyczyny rwy kulszowej:

  • W większości przypadków ostry atak rwy kulszowej występuje po nadmiernym wysiłku fizycznym, na przykład nagłym podniesieniu ciężkiego przedmiotu lub obróceniu ciała.
  • Przy tak nagłym ruchu może wystąpić gwałtowne rozciągnięcie mięśni pleców i naruszenie miejscowego krążenia krwi w tkankach otaczających kręgosłup..
  • Zdeformowany krążek międzykręgowy ściska korzenie nerwów rdzeniowych, wywołując rozwój ataku.

Główne oznaki rozwoju zespołu korzeniowego są następujące:

Głównym objawem ostrego ataku zapalenia korzonków nerwowych jest ostry ból w okolicy lędźwiowej, który może promieniować do nogi lub ma charakter półpaśca..

Obszar bólu związany jest z poziomem umiejscowienia tarczy problemowej, zdeformowanego kręgu lub przepukliny.

W niektórych przypadkach może wystąpić utrata wrażliwości skóry w tylnej części uda, na zewnątrz podudzia, a nawet na palcach.

Każdy ruch przynosi cierpienie, dlatego osoba stara się maksymalnie ograniczyć jakąkolwiek aktywność, pochylając się na siłę w stronę chorego - to ułatwia zniesienie bólu.

Pierwsza pomoc i jak leczyć rwę kulszową?

Pierwsza pomoc w zapaleniu korzonków nerwowych - im szybciej, tym skuteczniej!

Najważniejsze:

  1. Przede wszystkim należy zapewnić pacjentowi absolutny odpoczynek i wykluczyć nawet najmniejsze obciążenia kręgosłupa lędźwiowego..
  2. Aby złagodzić bolesny atak w domu, możesz wziąć dowolny lek przeciwbólowy. Należy jednak pamiętać, że to zdarzenie nie zastępuje pełnoprawnego leczenia i może być stosowane wyłącznie jako środek łagodzenia ostrego bólu.
  3. Faktem jest, że ból jest naturalnym ogranicznikiem aktywności, który nie pozwala na nagłe ruchy, które dodatkowo uszkadzają ściśnięte korzenie nerwów rdzeniowych.

Dlatego pierwsza pomoc w ataku zapalenia korzonków nerwowych polega na unieruchomieniu i znieczuleniu pacjenta. Dobry wynik daje gęsty szeroki bandaż w okolicy lędźwiowej..

Zintegrowane podejście jest kluczem do skutecznego leczenia

Rozpoczynając leczenie zespołu korzeniowego, ważne jest, aby zrozumieć, że trwałą poprawę można osiągnąć tylko dzięki kompleksowemu, indywidualnemu podejściu i ścisłemu przestrzeganiu wszystkich zaleceń lekarza.

Terapia przeciwzapalna w zapaleniu korzonków nerwowych

Głównym celem leczenia jest terapia przeciwzapalna.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne działają szybko i skutecznie, eliminując nie tylko objawy rwy kulszowej, ale również w pewnym stopniu wpływając na przyczynę jej wystąpienia.

Uważaj: tabletki mogą podrażniać błonę śluzową żołądka, więc osoby cierpiące na zapalenie żołądka lub wrzód trawienny powinny uważać na wybór leku.

Najbardziej skutecznym i bezpiecznym dla przewodu pokarmowego jest wstrzyknięcie leków.

Blokada wtrysku

Nawiasem mówiąc, na początku procesu leczenia prawidłowo wykonana blokada z użyciem nowoczesnych środków przeciwbólowych znacznie poprawia stan i upraszcza dalsze leczenie..

Wraz ze wstrzyknięciami można stosować inne terapie, z których wiele jest dostępnych w domu..

Maści i okłady na zapalenie korzonków nerwowych

Terapia ludowa pozostaje popularna od wieków.

Maści i żele przeciwzapalne, takie jak „Diklofenak”, „Żel Fastum” lub ich analogi, dają dobry efekt, chociaż są przepisywane z zachowaniem ostrożności podczas ciąży.

W przypadku okładów na odcinek lędźwiowy doskonale sprawdza się lek „Dimeksyd”: będąc swego rodzaju „przewodnikiem”, pomaga substancjom leczniczym przenikać przez skórę do miejsca przeznaczenia.

Plastry przeciwbólowe na rwę kulszową i ból pleców

Jednym z najskuteczniejszych sposobów, który pozwala medycznie wpłynąć na stan zapalny i wyeliminować ból, jest plaster znieczulający.

Możesz kupić ten wyjątkowy plaster hydrożelowy, który zapewnia niezawodną i długotrwałą ulgę w bólu.

Aktywne składniki to kamfora i mentol, a elastyczna struktura i niewielka grubość sprawiają, że stosowanie tego plastra jest wygodne i wygodne. Doskonale usuwa nie tylko ból, ale także obrzęki, delikatnie rozgrzewając i rozluźniając mięśnie.

Taki środek jest po prostu niezastąpiony, jeśli ból dopadł Cię poza domem - tynk jest niewidoczny nawet pod letnim ubraniem i można go użyć w dowolnym momencie.

Tradycyjne metody leczenia rwy kulszowej

Środki ludowe - zbawienie w krytycznej sytuacji.

Wieloletnie doświadczenie w stosowaniu metod medycyny tradycyjnej pozwala dziś z powodzeniem stosować proste i niedrogie środki: banki, plastry musztardowe, sól.

Ciepłe okłady pomagają aktywować krążenie krwi w dotkniętych obszarach, a kąpiel, zdaniem wielu „doświadczonych” pacjentów, może z powodzeniem zastąpić tabletkę przeciwbólową.

Nie zaniedbuj najprostszych, ale skutecznych metod: spróbuj „udekorować” bolące miejsce siateczką jodową - a efekt nie potrwa długo!

Duże znaczenie mają terapie wspomagające: ćwiczenia terapeutyczne, masaż, różnorodne ćwiczenia wzmacniające gorset mięśniowy pleców.

Film o tym, jak leczyć rwę kulszową

Koniecznie obejrzyj ten dobry film, który pozwoli ci lepiej zrozumieć wszystkie przyczyny chorób i jak prawidłowo sobie z nimi radzić..

Zapobieganie atakowi rwy kulszowej

Jeśli dbasz o swoje zdrowie, nie pozwól, aby choroba przekształciła się w przewlekły proces zapalny. "Co robić?" - ty pytasz.

Odpowiedź jest prosta: regularne wdrażanie prostej terapii ruchowej (ćwiczenia fizjoterapeutyczne) zapewni kręgosłupowi odpowiednią ruchomość i elastyczność, a zwiększone krążenie krwi pomoże wzmocnić mięśnie i więzadła.

Byłbym wdzięczny, gdybyś udostępnił ten artykuł swoim znajomym w sieciach społecznościowych i będę bardzo zadowolony, jeśli w tym artykule znajdziesz dla siebie odpowiedź na pytanie: jak leczyć rwę kulszową?

Alena Yasneva była z tobą, bądź zdrowy i dbaj o siebie!

DOŁĄCZ DO MOICH GRUP W SOCIAL MEDIA

Zapalenie korzonków nerwowych

Informacje ogólne

Zapalenie korzonków nerwowych, znane również jako „radikulopatia” lub „zespół korzeniowy”, nie jest niezależną chorobą, ale jest zespołem objawów neurologicznych, podczas którego rozwoju pacjent ma charakterystyczne objawy uszkodzenia korzeni nerwowych wychodzących z rdzenia kręgowego.

Objawy zapalenia korzonków nerwowych bezpośrednio związane z zespołem korzeni mogą wyrażać się różnymi zaburzeniami motorycznymi i autonomicznymi, ale najbardziej typowym dla tej patologii jest silny ból, najczęściej przypominający silne „lumbago” rozprzestrzeniające się wzdłuż nerwów zaangażowanych w proces patologiczny.

Według danych statystycznych radikulopatia jest szeroko rozpowszechniona i w mniejszym lub większym stopniu diagnozuje się ją u 10-15% światowej populacji po 45-50 latach. Zasadniczo kobiety i mężczyźni są na nią jednakowo podatni, jednak u mężczyzn początek tej choroby zwykle obserwuje się nieco wcześniej niż u kobiet. Z reguły ten stan patologiczny objawia się w ostrej postaci, ale w niektórych przypadkach może nabrać cech choroby przewlekłej z etapami okresowego zaostrzenia i względnego spokoju, co wpływa na objawy i leczenie zapalenia korzonków nerwowych..

Patogeneza

Kluczowym mechanizmem rozwoju radikulopatii jest mechaniczny ucisk (naruszenie) jednego lub więcej korzeni nerwowych kręgosłupa, który występuje w wyniku procesów patologicznych zachodzących w odcinku ruchu kręgosłupa lub w sąsiadujących tkankach. Osteochondroza i inne podobne choroby kręgosłupa (kifoza, skolioza itp.) Są główną przyczyną początkowego lub ponownego pojawienia się zapalenia korzonków nerwowych, w przebiegu którego krążek międzykręgowy cierpi przede wszystkim na powstawanie wypukłości i / lub przepuklin (radikulopatia dyskogenna).

Oprócz pierwotnego dyskogennego charakteru zapalenia korzonków nerwowych, jego wystąpienie jest możliwe na tle innych zmian zwyrodnieniowych w strukturze tkankowej kręgosłupa, w tym zwężenia kanału kręgowego i wzrostu osteofitów kostnych (radikulopatia kręgosłupa). Ponadto zespół korzeniowy może rozwinąć się z powodu wielu innych negatywnych czynników zewnętrznych i wewnętrznych (infekcje, nowotwory, procesy zapalne, urazy, problemy metaboliczne, zaburzenia endokrynologiczne itp.), Ale wszystkie te przyczyny łącznie stanowią nie więcej niż 1% przypadków radikulopatia.

Jak widać na powyższym obrazku, korzenie głównego nerwu rdzeniowego są jego początkowymi i raczej krótkimi segmentami, które już wyłoniły się ze struktury rdzenia kręgowego, ale w zasadzie nadal znajdują się wewnątrz kręgu. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwa rodzaje takich korzeni - przednie i tylne. Korzenie przednie nazywane są korzeniami „motorycznymi”, ponieważ odpowiadają za przekazywanie impulsów nerwowych i dalszą aktywność różnych mięśni, gruczołów, narządów itp. Korzenie grzbietowe nazywane są „wrażliwymi”, ponieważ odpowiadają za odwrotną transmisję impulsów nerwowych do mózgu (dotyk, ból, zimno, ciepło itp.). Przy wyjściu z kręgu (prawy i lewy) korzenie przednie i tylne łączą się we wspólny nerw rdzeniowy, dalej rozgałęziając się w wiele procesów unerwiających się w jednym lub drugim obszarze ludzkiego ciała.

Kiedy te korzenie lub już utworzony przez nie nerw rdzeniowy są naruszone, poprzez zewnętrzny nacisk na nie przepuklinę międzykręgową, przerośnięte osteofity lub inne patologiczne formacje, mówią o rozwoju ataku zapalenia korzonków nerwowych. W tym przypadku radikulopatia najczęściej powoduje patologiczne zaburzenia u pacjenta zarówno w motoryce (osłabienie odruchów, napięcie mięśniowe itp.), Jak iw sferze wrażliwej (silny ból, drętwienie, pieczenie itp.). Obszar dotknięty chorobą będzie bezpośrednio zależał od nerwu ściśniętego na jednym lub drugim poziomie kręgosłupa, a negatywne objawy korzeniowe mogą rozprzestrzeniać się wzdłuż wszystkich jego gałęzi. Na przykład osteochondroza szyjno-piersiowa powikłana zapaleniem korzonków nerwowych może powodować zaburzenia czuciowo-motoryczne w okolicy kończyn górnych, szyi i / lub głowy, a zespół korzeniowy kręgosłupa lędźwiowego może powodować problemy w kończynach dolnych, narządach miednicy i / lub lub brzuch.

Ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwa kolejne etapy radikulopatii:

Etap neurologiczny

Objawia się nagłym ostrym bólem, przerostową wrażliwością, a także przeciążeniem mięśni wzdłuż zajętego nerwu oraz w okolicy odpowiednich punktów przykręgowych.

Etap neurotyczny

Charakteryzuje się utratą wrażliwości wszystkich tkanek zaangażowanych w proces patologiczny (brak wrażeń dotykowych, drętwienie) na tle zachowanego zespołu bólowego i napięcia mięśniowego.

Klasyfikacja

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją radikulopatii przypisuje się kod ICD-10 - M54.1, który łączy następujące odmiany tego stanu patologicznego:

  • rwa kulszowa ramienia;
  • rwa kulszowa lędźwiowa;
  • lędźwiowo-krzyżowe zapalenie korzonków nerwowych;
  • rwa kulszowa klatki piersiowej.

Oddzielnie identyfikowane są dwa kolejne kody ICD-10, które są bezpośrednio związane z zespołem korzeniowym:

  • M50.1 - porażka krążka międzykręgowego kręgosłupa szyjnego z radikulopatią;
  • M51.1 Uszkodzenia krążka lędźwiowego i innych krążków międzykręgowych z radikulopatią.

Medycyna domowa klasyfikuje zapalenie korzonków nerwowych głównie ze względu na obszar jego lokalizacji, wyróżniając jego formy pierwotne (szyjne, piersiowe, lędźwiowe) i wtórne (szyjno-piersiowe, piersiowo-lędźwiowe, lędźwiowo-krzyżowe). W praktyce klinicznej najczęściej rozpoznaje się radikulopatię kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, następnie radikulopatię szyjną pod względem częstości występowania, a najrzadziej radikulopatię piersiową..

Powody

Różne patologie o charakterze egzogennym i endogennym, które bezpośrednio wpływają na strukturę nerwową kręgosłupa, mogą wywołać atak zapalenia korzonków nerwowych:

Wśród czynników zwiększających ryzyko radikulopatii do najważniejszych należą:

  • nieaktywny tryb życia (głównie siedzący tryb pracy / nauka);
  • związane z wiekiem zmiany w budowie kręgów;
  • ciężka / uporczywa hipotermia;
  • nieracjonalna dieta (otyłość, niedobór witamin / minerałów itp.);
  • fizyczne ciężary na plecach (ciągłe wibracje, przenoszenie ciężarów itp.);
  • złe nawyki (zwłaszcza palenie);
  • niektóre rodzaje sportów zawodowych (zapasy, podnoszenie ciężarów itp.);
  • toksyczne uszkodzenie ciała;
  • stresujące sytuacje.

Objawy rwy kulszowej

Symptomatologia radikulopatii będzie bezpośrednio zależeć od poziomu ucisku / zapalenia nerwu w stosunku do kręgosłupa i nasilenia takiego negatywnego efektu. Tak więc objawy zapalenia korzonków lędźwiowych mogą rozprzestrzeniać się na kończyny dolne i narządy miednicy kontrolowane przez ten kręgosłup, objawy zespołu korzeniowego szyjki macicy pojawią się w kończynach górnych i prawdopodobnie wpłyną na mózg, radikulopatia klatki piersiowej spowoduje patologiczne zaburzenia w klatce piersiowej i brzuchu. Z reguły atak zapalenia korzonków nerwowych dotyka tylko jedną (lewą lub prawą) stronę ciała ludzkiego i może wystąpić nagle lub ze stopniowym nasilaniem się wszystkich nieodłącznych objawów. Nasilenie najbardziej znaczącego zespołu bólowego w tym przypadku może wzrosnąć lub spaść wraz z określoną pozycją ciała lub jego części, kaszlem / kichaniem itp..

Objawy zespołu korzeniowego szyjki macicy

Głównym objawem rwy kulszowej jest silny ból w tylnej części szyi i tylnej części głowy, który często obejmuje obręcz barkową i górną część klatki piersiowej. W niektórych przypadkach zespół bólowy można odczuwać w całej dłoni, sięgając nawet do palców. Ponadto wzdłuż dotkniętego nerwu występują zjawiska nadwrażliwości, drętwienia, osłabienia mięśni, mrowienia, pieczenia itp. Ruchy szyi i problematyczne ramiona są ograniczone i bolesne. Czasami pacjent jest zmuszony trzymać głowę w nienaturalnej dla niej pozycji. Kiedy mózg jest zaangażowany w ten patologiczny proces, możliwe są zawroty głowy, zaburzenia słuchu / wzroku, bóle głowy i inne podobne objawy.

Objawy zespołu korzeniowego klatki piersiowej

Zespół bólowy z zapaleniem korzonków piersiowych jest zlokalizowany głównie we włóknach nerwu międzyżebrowego i dlatego często objawia się bólem otaczającym klatkę piersiową i plecy (nerwoból międzyżebrowy). W takim przypadku bolesne odczucia mogą promieniować do kończyn górnych i wpływać na narządy wewnętrzne (serce, żołądek, płuca), symulując naruszenie ich funkcjonalności. Podobnie jak w poprzedniej sytuacji, nadwrażliwość tkanek i objawy niedowładu obwodowego (osłabienie napięcia mięśniowego, osłabienie odruchów, mimowolne drgania itp.) Występują w miejscach największego bólu..

Objawy zespołu korzeniowego lędźwiowego

Kluczowe objawy rwy kulszowej okolicy lędźwiowo-krzyżowej są również związane z zespołem bólowym, który w tym przypadku może przebiegać jako lumbago (głównie miejscowy ból w dolnej części pleców), rwa kulszowa (ból w dolnej części pleców, kości krzyżowej, uda i podudzia) lub rwa kulszowa (ból w dolnej części pleców). pośladek i dalej w nogę wzdłuż nerwu kulszowego). Wszystkim tym zespołom towarzyszą znane już objawy wtórne, takie jak nadwrażliwość i parestezja w dotkniętym obszarze. Ponadto zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych często zakłóca pracę narządów miednicy i brzucha, co może wyrażać się zaburzeniami oddawania moczu, zaburzeniami funkcji seksualnych itp..

Analizy i diagnostyka

Z reguły neurolog zajmuje się diagnostyką radikulopatii, korzystając ze wszystkich dostępnych mu technik i narzędzi diagnostycznych. W trakcie wstępnego badania diagnosta zbiera szczegółowe dane anamnestyczne o przebytych i istniejących chorobach pacjenta oraz przeprowadza serię badań, które pomagają mu w ustaleniu trafnej diagnozy i zidentyfikowaniu pierwotnej przyczyny obecnego stanu chorobowego. W szczególności neurolog zwraca uwagę na charakter bólu i innych negatywnych objawów, ich lokalizację w plecach i odległych od nich częściach ciała, bada skórę i odruchy somatyczne. Lekarz monitoruje również stopień aktywności ruchowej pacjenta, zmiany odczuwania bólu w określonej pozycji tułowia, kończyn dolnych i górnych, bada palpacje patologiczne strefy i punkty.

Na podstawie wyników badania neurolog może przepisać pacjentowi dodatkowe badania laboratoryjne / instrumentalne, które powinny potwierdzić wstępne rozpoznanie, odróżnić rwę kulszową od patologii podobnych pod względem objawów oraz ustalić pierwotną chorobę, która spowodowała ucisk / zapalenie korzenia nerwowego:

  • radiografia przeglądowa i funkcjonalna - z dużym prawdopodobieństwem określa złamania (pęknięcia), guzy i destrukcyjne choroby kręgosłupa;
  • ogólne / biochemiczne badanie krwi - w zależności od wyniku pomoże zidentyfikować pierwotną przyczynę radikulopatii;
  • mielografia - poprzez wstrzyknięcie środka kontrastowego do płynu mózgowo-rdzeniowego wskazuje na lokalizację wielu problemów kręgowych;
  • nakłucie lędźwiowe - rejestruje rozbieżności w pH (kwasowości) płynu mózgowo-rdzeniowego, które normalnie powinno zawierać się w przedziale 7,28-7,32;
  • Diagnostyka TK - warstwa po warstwie uwidacznia zmiany patologiczne w krążkach międzykręgowych i określa stopień kompresji włókien nerwowych;
  • Diagnostyka MRI - rejestruje praktycznie wszystkie zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne w strukturze kości, chrząstki i tkanek miękkich (metoda najbardziej informacyjna);
  • inne badania (USG naczyń i narządów, elektrokardiografia itp.) - pozwala wykluczyć obecność innych patologii, których objawy są podobne do objawów zapalenia korzonków.

Leczenie zapalenia korzeni

Pełne leczenie pacjentów z objawami zespołu korzeniowego powinno być prowadzone w sposób kompleksowy, biorąc pod uwagę pierwotną przyczynę wystąpienia tego zespołu objawów, a także formę i etap jego rozwoju. Środki i metody leczenia radikulopatii o różnej lokalizacji są w zasadzie identyczne, to znaczy leczenie zapalenia korzonków kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, z wyjątkiem drobnych niuansów, jest podobne do leczenia zespołu korzeni szyjnego i piersiowego. Zdecydowana większość pacjentów dobrze reaguje na zachowawczą terapię lekową, która wystarcza do złagodzenia bólu i towarzyszących objawów neurologicznych.

Prowadzenie dalszego leczenia nielekowego (fizjoterapia, masaż, trakcja, itp.) Najczęściej pozwoli pacjentowi całkowicie pozbyć się naruszenia / zapalenia korzeni nerwowych i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tego problemu w przyszłości. Liczba pacjentów operowanych z powodu zapalenia korzonków nerwowych według różnych specjalistycznych klinik waha się w granicach 0,32-3%.

Lekarze

Pavlova Evgeniya Alexandrovna

Anna Shipilova

Araslanova Elena Makhametovna

Leki na rwę kulszową

Leczenie zapalenia korzonków nerwowych przeprowadza się za pomocą leków z różnych grup farmakologicznych, które zapewniają działanie przeciwbólowe, uspokajające, przeciwzapalne, odwadniające, zwiotczające mięśnie. Przede wszystkim starają się powstrzymać zespół ostrego bólu za pomocą środków doustnych lub zastrzyków z NLPZ (nimesulid, diklofenak, celekoksyb, meloksykam itp.), A przy ich niskiej skuteczności wykonuje się blokady nowokainy z ewentualnym dodatkiem witaminy B12 i / lub hydrokortyzonu. Przy silnych odczuciach bólowych ćwiczą mianowanie zastrzyków rwy kulszowej, które nie mają własnej nazwy, które są połączoną lityczną mieszaniną trzech lub więcej leków do wstrzykiwań (na przykład - chloropromazyny, promedolu, difenhydraminy).

W okresie podostrym te same NLPZ stosuje się miejscowo w postaci aplikacji (plastry, maści, żele), a także kremy i maści na zapalenie korzonków nerwowych o działaniu drażniącym (Finalgon, Apizartron, Vipratox, Kapsikam itp.). Aby złagodzić skurcz mięśni, przepisuje się leki zwiotczające mięśnie (tolperil, muscomed, baklofen itp.), Diuretyki (Torasemid, Diuver, Indap itp.) W celu usunięcia nadmiaru płynu z organizmu oraz leki metaboliczne (pentoksyfilina, ksantynol) w celu zwiększenia krążenia krwi nikotynian itp.). Zalecają również iniekcyjne lub tabletkowe kompleksy witamin głównie z grupy B (Neurovitan, Milgamma, Neurobeks) oraz osobno wysokie dawki cyjanokobalaminy. Przy jednoznacznym zakaźnym charakterze zapalenia korzonków nerwowych stosuje się uniwersalne antybiotyki (amoksycylinę, cyprofloksacynę itp.).

Po wyeliminowaniu ataku radikulopatii konieczne jest leczenie bolesnego stanu lub choroby ogólnoustrojowej, która spowodowała zespół korzeniowy, ponieważ bez tego cała poprzednia terapia będzie tylko środkiem tymczasowym. W tym przypadku taktyka leczenia ma na celu wyeliminowanie pierwotnej przyczyny zapalenia korzonków nerwowych i opiera się na schematach terapeutycznych opracowanych wcześniej dla danej choroby oraz na indywidualnej charakterystyce przebiegu pierwotnej patologii rozpoznanej u pacjenta..

Procedury i operacje

W patogenetycznym leczeniu radikulopatii ważne miejsce zajmują różnorodne zabiegi fizjoterapeutyczne, techniki manualne i techniki ortopedyczne, których celem jest usprawnienie terapii lekowej i / lub utrwalenie już uzyskanego przy pomocy leków wyniku..

Tak więc akupunktura i trakcja kręgosłupa sprawdziły się dobrze w zespole korzeniowym, zwłaszcza jeśli jego trakcja odbywa się w kąpieli radonowej pod wodą. Przydadzą się napromienianie laserem i ultrafioletem, terapia błotna, zastosowanie ultradźwięków, diadynamiku i innych prądów pulsacyjnych.

W okresie spoczynku / podostrego elektroforeza i fonoforeza są często stosowane wraz z przezskórnym podawaniem leków niezbędnych w taki czy inny sposób (glikokortykoidy, leki przeciwbólowe itp.). W przypadku patologicznej ruchomości elementów kręgosłupa konieczne może być założenie specjalnych gorsetów stabilizujących ułożenie pleców (pas lędźwiowy, kołnierz Shanta, itp.). Po ustąpieniu zespołu bólowego pacjentowi przepisuje się terapię manualną i masaż na zapalenie korzonków nerwowych, które wymagają uwagi specjalisty w tej materii i miękkich technik ekspozycji.

Film z masażu na zapalenie korzonków nerwowych

Jednocześnie pacjentowi przepisuje się cykl ćwiczeń fizjoterapeutycznych, które musi przejść, aby zmniejszyć istniejące objawy i zapobiec powtarzającym się atakom radikulopatii. Wyraźny pozytywny wpływ ćwiczeń fizycznych w tym przypadku tłumaczy się ich stymulującym wpływem na sam kręgosłup w zakresie jego wydłużenia, wzmocnienia mięśni przykręgosłupowych oraz poprawienia krążenia w tym obszarze. Dzięki indywidualnie dobranej gimnastyce w problematycznym obszarze pleców, tworzy się silniejszy szkielet mięśniowy oraz rozszerza się światło międzykręgowe, co uwalnia unieruchomiony wcześniej korzeń nerwowy, poprawia jego odżywienie i normalizuje wewnętrzne procesy metaboliczne. W wyniku tego negatywne objawy zapalenia korzonków nerwowych znacznie się zmniejszają lub całkowicie zanikają, a funkcje motoryczne i troficzne wszystkich tkanek i narządów zaangażowanych w proces patologiczny zostają przywrócone..

Ćwiczenia i obciążenia fizyczne dobierane są w oparciu o stan pacjenta i obserwowane u niego zaburzenia ruchowe. Na przykład terapia ruchowa - leczenie zespołu korzeniowego kręgosłupa szyjnego najczęściej odbywa się w pozycji siedzącej, a gimnastyka z zapaleniem korzonków lędźwiowo-krzyżowych w ułatwionych pozycjach początkowych (kolano-łokieć, kolano-ręka, leżenie na plecach / boku). Przed przystąpieniem do ćwiczeń wskazane jest położenie pacjenta na 10-30 minut na płaskiej, pochylonej powierzchni o kącie 15-40 ° wyposażonej w podpórki pod pachy, co pozwoli na lekkie rozciągnięcie elementów kręgosłupa. Taka bierna trakcja zmniejszy napięcie mięśni kręgosłupa i uwolni kręgi od naprężeń statycznych, po czym łatwiej będzie wykonywać aktywne ruchy kończyn i tułowia. Czas trwania ogólnego przebiegu terapii ruchowej z reguły wynosi co najmniej 3-4 tygodnie i zależy od wieku pacjenta, rozpoznanej u niego choroby pierwotnej, jej nasilenia i innych przyczyn.

Podstawą interwencji chirurgicznej w zapaleniu korzonków nerwowych może być zespół bólowy, który utrzymuje się od dłuższego czasu i nie podlega konserwatywnym metodom leczenia, co znacznie obniża jakość życia pacjenta. Celem takich operacji jest głównie chirurgiczna eliminacja czynnika etiologicznego, który spowodował ucisk korzenia nerwu (przepuklina międzykręgowa, zdeformowany krążek, patologiczne narośle kostne itp.). Ponadto przy znacznej niestabilności kilku elementów kręgosłupa można je wzmocnić specjalnymi metalowymi konstrukcjami.

Wiele osób cierpiących na bóle kręgosłupa (zwłaszcza osoby starsze) nie traktuje tego zespołu poważnie i traktuje go jako hołd dla pracy, ciężkiego życia czy wieku, dlatego nie szuka pomocy medycznej, próbując leczyć się samodzielnie. W tym przypadku często stosuje się różne bransoletki i paski od zapalenia korzonków nerwowych z kamieniami lub sierścią zwierzęcą, dziwne urządzenia i przyrządy o nieznanym działaniu, „cudowną” chińską maść o nieokreślonym składzie i inne, co najmniej wątpliwe, a czasem szczerze szkodliwe..

Należy pamiętać, że w najlepszym przypadku zastosowanie takich technik w leczeniu radikulopatii może tylko doraźnie złagodzić jej negatywne objawy, aw najgorszym może doprowadzić do znacznego pogorszenia sytuacji. W kwestii pozbycia się zapalenia korzonków szyjki macicy, klatki piersiowej lub lędźwiowej, leczenie lekami (zastrzyki, pigułki, środki zewnętrzne), techniki manualne, techniki fizjoterapeutyczne, ćwiczenia fizjoterapeutyczne i inne środki medycyny oficjalnej są priorytetem i powinny być realizowane przede wszystkim..

Leczenie zapalenia korzonków nerwowych w domu

Najczęstsza rwa kulszowa lędźwiowa przeszkadzała ludziom na długo przed pojawieniem się pierwszych pigułek, zastrzyków, maści i innych leków oficjalnej medycyny, co doprowadziło do pojawienia się wielu ludowych metod mających na celu pozbycie się tej dolegliwości. Rwę kulszową dolnego odcinka kręgosłupa staraliśmy się leczyć w domu za pomocą różnych naparów ziołowych, wywarów i balsamów, produktów przemiany materii zwierząt i owadów (obornik, mleko, miód, jad pszczeli), minerałów (piasek, sól) i innych znanych nam i egzotycznych środków. Niektóre z tych recept okazały się bezużyteczne i dlatego zaginęły na przestrzeni wieków, inne są nadal z powodzeniem stosowane przez różnych tradycyjnych uzdrowicieli..

Decyzję o możliwości i wykonalności stosowania nietradycyjnych leków we współczesnym leczeniu radikulopatii należy podjąć we współpracy z lekarzem prowadzącym, który w zależności od choroby, która spowodowała zespół korzeniowy, pomoże dobrać odpowiednie do sytuacji środki zaradcze. Zastanawiając się, jak leczyć rwę kulszową dolnej części pleców w domu i jaką metodę w tym celu najlepiej zastosować, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na te zewnętrzne i wewnętrzne receptury tradycyjnej medycyny, które uzupełnią leczenie farmakologiczne i razem z nim skutecznie poradzą sobie ze wszystkimi negatywnymi objawami tego bolesny stan.

Środki zewnętrzne

Czarna rzodkiewka

Obierz czarną rzodkiewkę z góry i zetrzyj miąższ na średniej tarce. Powstałą masę ułożyć cienką warstwą na kawałku tkaniny lnianej lub bawełnianej o odpowiednim rozmiarze i przykryć podobnym kawałkiem tkaniny na wierzchu. Nałóż ten bandaż na problematyczny, bolesny obszar pleców, zawiń go najpierw pergaminem lub kalką kreślarską, a następnie ciepłą chusteczką. Utrzymuj ten kompres na ciele tak długo, jak to możliwe, podczas gdy stopniowo narastający efekt ocieplenia trwa. Aby znacznie zmniejszyć ból, może być konieczne wykonanie dwóch lub trzech takich zabiegów.

Pąki brzozy

Pąki brzozy zebrane wczesną wiosną lub zakupione w aptece ułóż w glinianym garnku we frakcji masowej 800 gi podobną ilość masła warstwami (szerokość jednej warstwy ok. 0,5 cm). Następnie na bardzo małym ogniu podgrzej tę kompozycję przez 5-6 godzin w piekarniku. Ostudzić, przecedzić przez gazę, dodać kamforę w ilości 10 g na 100 g powstałej mieszanki i dobrze wymieszać. Taką maść brzozową przechowuj w lodówce w dobrze uszczelnionym szklanym pojemniku iw momencie zaostrzenia rwy kulszowej wcieraj ją w problematyczne miejsca ciała 2-3 razy dziennie.

Wosk

W kąpieli wodnej rozpuszczamy naturalny wosk pszczeli, a następnie schładzamy do temperatury tolerowanej przez pacjenta (unikamy poparzeń skóry). Przed bezpośrednim nałożeniem wosku pszczelego należy nasmarować bolesny obszar pleców olejem jodłowym lub łopianowym, a następnie nałożyć na niego gorący produkt odpadowy pszczół. Pamiętaj, aby przykryć taką aplikację polietylenem lub folią, a na wierzchu zapiąć grubą, ciepłą tkaninę (wełniany szalik, kratę itp.). Kompres z wosku pszczelego należy usunąć po znacznym ostygnięciu..

Czosnek z tłuszczem

Dokładnie wymieszaj wstępnie zmiażdżony czosnek na drobną papkę ze świeżo rozpuszczonymi nutriami lub tłuszczem wieprzowym w stosunku 1: 2 i pozostaw do zamrożenia w lodówce (użyj szklanego pojemnika z szczelną pokrywką do przechowywania). W przyszłości, przy silnym odczuciu bólu, podgrzej wymaganą ilość tej maści i użyj jej jako wcierania skóry w dotknięte obszary ciała.

Plastry miodowo-musztardowe

Jedną tabletkę środka „Furacilin” rozpuścić w 50 mililitrach ciepłej, przegotowanej wody, następnie dodać 1 łyżkę. l. świeży miód i dokładnie wymieszać. Następnie namocz 2 zwykłe plastry musztardowe w tym roztworze i nałóż je na dotknięty obszar ciała na około 5-7 minut. Po pojawieniu się silnego pieczenia pod tynkami musztardowymi należy je zdjąć i bez mycia skóry zawiązać to miejsce pleców ciepłym szalikiem z naturalnego materiału (na przykład wełnianego). W takim bandażu można spędzić całą noc i zdjąć go dopiero rano..

Fundusze wewnętrzne

Pąki topoli

Ostrożnie posiekaj ćwiartkę szklanki suszonych pąków topoli czarnej nożem, zalej 200-300 ml wrzącej wody i gotuj na parze przez 15-20 minut. Następnie, przez kilka warstw gazy, odcedź ten bulion i weź 1/3 szklanki doustnie, trzy razy dziennie. Możesz także 2 łyżeczki. Wlej zmiażdżone topole 100 ml wysokiej jakości wódki, nalegaj na 7 dni i pij 20 kropli 3 razy co 24 godziny.

Aloes, wino i miód

Weź około 300 g świeżych liści aloesu (3-5 letniej rośliny) i posiekaj je maszynką do mięsa lub prostym nożem. Uzyskaną masę wymieszać z 500 ml "Cahors" lub innego czerwonego wina wzmocnionego i 500 g miodu majowego, a następnie odstawić w chłodne miejsce na 5 dni. Po tym okresie odcedź nalewkę iw ciągu miesiąca weź ją doustnie zgodnie z tym schematem: pierwsze 5 dni - 1 łyżeczka. trzy razy dziennie 40-60 minut przed posiłkami; dalej - 1 łyżka. l. trzy razy dziennie 40-60 minut przed posiłkami.

Borówka brusznica i miód

Około 3 łyżki. l. wlej 500 ml wrzącej wody na wysuszone i posiekane liście borówki brusznicy i gotuj na wolnym ogniu przez 15 minut w rondelku na małym ogniu. Następnie wyjmij bulion z pieca i pozostaw pod pokrywką na kolejne 1,5 godziny. Po ostygnięciu odcedź ostrożnie i wymieszaj z 2 łyżkami. l. płynny świeży miód. Pij wywar z borówki brusznicy i miodu przez cały dzień, 30 minut przed każdym posiłkiem.

Korzen pietruszki

Wlej 500 ml oczyszczonej wody do emaliowanego garnka i dodaj do niego 3 łyżeczki. susz drobno posiekany korzeń pietruszki. Rondel postawić na małym ogniu i gotować na wolnym ogniu pod przykryciem przez około pół godziny. Następnie ostudź patelnię, odcedź powstałą ciecz i weź ją do środka, 1 łyżka. l. dwa razy dziennie.

Kora wierzby

Wlej 2 łyżki do naczynia z 500 ml przegotowanej wody. l. mieloną lub drobno posiekaną korę wierzby i gotować na wolnym ogniu przez około 10-15 minut. Nalegaj na powstały bulion przez około 3 godziny, następnie odcedź go i użyj 50 ml doustnie, 3-4 razy dziennie.

Pierwsza pomoc

W przypadku ostrego ataku rwy kulszowej, zwłaszcza odcinka lędźwiowego kręgosłupa, przed przybyciem lekarza pogotowia ratunkowego lub samodzielną wizytą w placówce medycznej, pacjent może potrzebować pomocy z zewnątrz, gdyż często w tym przypadku funkcjonalność pleców i kończyn dolnych jest upośledzona.

Algorytm udzielania takiej pomocy składa się z następujących działań:

  • przeprowadzić znieczulenie ogólne za pomocą dostępnego pod ręką leku przeciwbólowego do wstrzykiwań lub pigułki lub innego leku o podobnym działaniu (nie zaleca się znoszenia ostrego bólu neuropatycznego);
  • oprócz leków znieczulających, podać pacjentowi naturalny środek uspokajający do picia (nalewka z piwonii, waleriany, matki, itp.);
  • jeśli to możliwe, zapewnić pacjentowi odpoczynek w łóżku na płaskiej powierzchni w dogodnej dla niego pozycji lub przynajmniej zapewnić mu dodatkowy punkt podparcia w postaci krzesła, stołu i innych mebli domowych;
  • naprawić (unieruchomić) bolesną część pleców ciasnym bandażem z kawałka grubej tkaniny, ręcznikiem kąpielowym, prześcieradłem (najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku byłby szeroki pas ortopedyczny lub gorset);
  • wykonać aplikację stosując miejscowy środek przeciwzapalny (maść, żel, plaster z grupy NLPZ), którą należy nałożyć na problematyczny obszar pleców lekkimi ruchami dłoni;
  • jeśli konieczne jest poruszanie się po mieszkaniu, pomagaj pacjentowi i wspieraj go (niedokładne ruchy ciała mogą skomplikować sytuację i nasilić zespół bólowy).

Zapobieganie

Ponieważ pełne wyleczenie rwy kulszowej odcinka lędźwiowego, szyjnego i piersiowego jest dość problematyczne, należy zwrócić szczególną uwagę na jej wczesną prewencję, która powinna mieć przede wszystkim na celu zapobieganie chorobom i urazom kręgosłupa. W związku z tym przez całe dorosłe życie staraj się przestrzegać następujących zasad:

  • prowadzić aktywny fizycznie i wszechstronny tryb życia sprzyjający wzmocnieniu mięśni pleców (sport amatorski, a przede wszystkim pływanie);
  • jednocześnie unikaj nadmiernego obciążenia kręgosłupa i przeciążeń sąsiednich mięśni (podnoszenie / przenoszenie ciężarów, sporty wyczynowe, ciężka praca itp.);
  • kup w aptece pas na zapalenie korzonków nerwowych, który podczas wysiłku fizycznego podtrzyma plecy w wyprostowanej pozycji;
  • stale monitoruj poprawność własnej postawy zarówno w pozycji stojącej, jak i siedzącej (zalecenie to jest szczególnie istotne w przypadku dzieci i młodzieży);
  • dobierać wygodne i praktyczne meble do nauki / pracy, które w miarę możliwości będą odpowiadały prawidłowej pozycji ciała przy stole (wyprostowane plecy, ramiona na wysokości stołu, oczy na wysokości monitora);
  • jeśli siedzisz przez długi czas, poświęć 5-10 minut na ćwiczenia fizyczne co godzinę;
  • do nocnego wypoczynku używać stosunkowo twardego materaca i niskiej poduszki (najlepiej ortopedyczne akcesoria do spania);
  • regularnie angażuj się w poranne ćwiczenia, w tym zestaw ćwiczeń na plecy;
  • odżywiaj się prawidłowo i w pełni, wybierając zdrowe i bogate w witaminy / minerały produkty;
  • utrzymywać swoją wagę w tempie odpowiednim do wzrostu, zapobiegając otyłości;
  • rzucić palenie i alkohol;
  • unikać zewnętrznych negatywnych wpływów (urazy pleców, stres, hipotermia);
  • terminowo leczyć wszystkie choroby ogólnoustrojowe i inne stany patologiczne, które pojawiają się podczas życia.

Rwa kulszowa u mężczyzn

Jak wspomniano powyżej, rozwój radikulopatii u mężczyzn w większości przypadków obserwuje się wcześniej niż u kobiet (w wieku około 40 lat). Najczęściej cierpi na tym odcinek lędźwiowy kręgosłupa, co wraz z wczesnym debiutem tego stanu patologicznego sugeruje związek między rwą kulszową mężczyzny a trudniejszymi fizycznie warunkami pracy..

Objawy negatywne wszystkich odmian zespołu korzeniowego u mężczyzn w zasadzie powtarzają się u kobiet, jednak jeśli problem jest zlokalizowany w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, mogą do nich dołączyć zaburzenia ze strony układu moczowo-płciowego (zaburzenia układu moczowego, zaburzenia erekcji).

Rwa kulszowa u kobiet

W przeciwieństwie do mężczyzn, pierwsze oznaki rwy kulszowej kręgosłupa lędźwiowego u kobiet z reguły wykrywa się w wieku 50-60 lat, co niektórzy neurolodzy kojarzą z początkiem menopauzy, któremu towarzyszą znaczne zmiany hormonalne. Ponadto zauważono, że kobiety znacznie łatwiej tolerują zespół bólowy i dlatego zwracają się do lekarza tylko w przypadku naprawdę silnych odczuć bólowych, które znacząco przeszkadzają w wykonywaniu codziennych czynności. Symptomatologia radikulopatii u kobiet jest na ogół podobna do objawów tej patologii u mężczyzn, a niektóre rozbieżności w objawach dotyczą tylko różnic płciowych między płciami..

Zapalenie korzonków nerwowych u dzieci

Obecnie zjawisko radikulopatii jest coraz częściej diagnozowane u dzieci / młodzieży, co przenosi ten problem na istotny społecznie poziom. W szczególności takie „odmłodzenie” zapalenia korzonków nerwowych tłumaczy się rozwojem technologii komputerowej i wzrostem obciążeń edukacyjnych, które sprawiają, że dzieci spędzają coraz więcej czasu przy stole w pozycji siedzącej. Ciągle wygięte plecy, wraz ze spadkiem aktywności fizycznej, oddziałują negatywnie na mięśnie kręgosłupa i kręgosłup, co ostatecznie prowadzi do rozwoju różnych patologii, głównie w odcinku szyjnym i piersiowym, aw dalszej perspektywie do wystąpienia zespołu korzeniowego.

Aby uniknąć takich komplikacji w dzieciństwie, pomocne będą powyższe zasady zapobiegania chorobom pleców, które należy zaszczepić dziecku od najmłodszych lat. Jeśli nadal występują patologiczne zmiany postawy, rodzice powinni jak najszybciej skontaktować się z ortopedą dziecięcym i pod jego nadzorem rozpocząć pełne leczenie rozpoznanej choroby. W przeważającej większości przypadków organizm dziecka / nastolatka dobrze reaguje na zachowawcze metody terapii schorzeń kręgosłupa, a pod warunkiem dalszej prawidłowej organizacji przestrzeni treningowej i regularnego wykonywania ćwiczeń gimnastycznych można o nich zapomnieć na zawsze.

Podczas ciąży

Objawy zapalenia korzonków nerwowych kręgosłupa lędźwiowego u kobiet w ciąży mogą pojawić się z powodu naruszenia anatomicznie prawidłowej proporcji elementów w jednym lub kilku segmentach ruchu kręgosłupa i korzeni nerwowych wchodzących w ich strukturę. W związku z gwałtownym przybieraniem na wadze kobiety w ciąży, kręgosłup lędźwiowy poddawany jest zwiększonemu obciążeniu, starając się utrzymać równowagę zaburzoną przez szybko rosnący brzuch na skutek pochylania się do przodu. Ta okoliczność często prowadzi do zmniejszenia wysokości dysków, przemieszczenia sąsiednich kręgów i zmniejszenia przestrzeni między nimi. Dodatkowo przemiany hormonalne zachodzące w organizmie kobiety powodują rozluźnienie więzadeł kręgowych, co dodatkowo potęguje skrzywienie kręgosłupa. W wyniku takich patologicznych procesów wzrasta ryzyko mechanicznego uszkodzenia korzeni nerwowych i wystąpienie późniejszego silnego zespołu bólowego..

Z reguły radikulopatia w czasie ciąży objawia się u kobiet, które wcześniej cierpiały na osteochondrozę lub inne podobne choroby kręgosłupa. Należy pamiętać, że w tym okresie te bolesne stany mają tendencję do postępu i mogą być zaostrzone różnymi powikłaniami, w tym zespołem korzeniowym. Szczególnie podatne na zapalenie korzonków nerwowych są kobiety w ciąży, które wcześniej prowadziły nieaktywny tryb życia..

Czynnikami powodującymi powstawanie zespołu korzeniowego u kobiet w ciąży mogą być również przeciążenia emocjonalne i fizyczne, które powodują skurcz mięśni kręgosłupa, przez co uciskane są nerwy wychodzące z kręgosłupa. Zwykle negatywne objawy radikulopatii nie wpływają na przebieg ciąży, jednak ograniczenie ruchomości pleców może znacznie komplikować życie kobiety w pozycji, a przedłużający się ostry ból może pośrednio zwiększyć napięcie macicy, co zwiększa zagrożenie przedwczesnym porodem..


Aby Uzyskać Więcej Informacji Na Zapalenie Kaletki